Διαδηλώστε, αλλά μακριά από πρεσβείες…

«Πράσινο φως» προς τις αστυνομικές αρχές για γενική απαγόρευση πορειών και
συγκεντρώσεων έξω από πρεσβείες ή κατοικίες μελών της κυβέρνησης, αλλά και σε
κεντρικούς δρόμους σε ώρες κυκλοφοριακής αιχμής, ανάβει με γνωμοδότησή της η
Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.

Με δεδομένο το «νομοθετικό κενό» που υπάρχει σήμερα για το ζήτημα των δημόσιων
συναθροίσεων ­ καθώς δεν έχει ακόμη θεσπιστεί νόμος που να στηρίζεται στο
Σύνταγμα του 1975, με αποτέλεσμα να παραμένουν σε ισχύ νομοθετικά διατάγματα
της δικτατορίας ­, η Εισαγγελία του Ανώτατου Δικαστηρίου δίνει απαντήσεις στο
υπουργείο Δημόσιας Τάξης για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις πολιτών και
αστυνομικών σχετικά με τις δημόσιες συγκεντρώσεις. Και, ερμηνεύοντας τις
ισχύουσες διατάξεις, ανοίγει τον δρόμο για σημαντικές αλλαγές ως προς την
αντιμετώπιση των συγκεντρώσεων και την καθιέρωση σειράς περιορισμών που
στηρίζονται στη θέση ότι το δικαίωμα περί συναθροίσεως των πολιτών δεν μπορεί
να «καταργεί» δικαιώματα άλλων πολιτών. «Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος δεν
επιτρέπεται…», τονίζεται χαρακτηριστικά στη γνωμοδότηση.

Η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου επισημαίνει ότι διατάξεις των σχετικών
διαταγμάτων 794/71 και 168/72 είναι σήμερα αντισυνταγματικές και δεν μπορούν
να τύχουν εφαρμογής, αλλά με βάση τις υπόλοιπες διατάξεις των ίδιων
διαταγμάτων και όσα καθορίζονται για τις δημόσιες συναθροίσεις από το
Σύνταγμα, οι αστυνομικές αρχές:

* Μπορούν να απαγορεύσουν προληπτικώς κάθε διαδήλωση έξω από πρεσβείες ή την
πρωθυπουργική κατοικία και κατοικίες υπουργών, καθώς ένας τέτοιος περιορισμός
«αποβλέπει στην προστασία άλλων εννόμων αγαθών και δεν είναι αντίθετος προς το Σύνταγμα».

* Μπορούν να απαγορεύσουν κάθε πορεία σε ώρα κυκλοφοριακής αιχμής στις
κεντρικές οδικές αρτηρίες πόλεων ή στις εθνικές οδούς.

* Μπορούν να θέσουν περιορισμούς σε πορείες και συγκεντρώσεις, «ώστε να μη
διαταράσσεται ή να διαταράσσεται στο μέτρο του απολύτως αναγκαίου η οδική
κυκλοφορία».

Ακόμη, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου τονίζει ότι προληπτική απαγόρευση
δημόσιας συνάθροισης επιτρέπεται μόνο για λόγους δημόσιας ασφάλειας σε μία
περιοχή, εάν απειλείται σοβαρά, δηλαδή, διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής
ζωής, και όχι και για λόγους «δημόσιας τάξης» που προβλέπει το διάταγμα του
1971, καθώς μία τέτοια απόφαση παραβιάζει το Σύνταγμα του 1975.