30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΩΣΤΑΣ ΣΕΡΕΖΗΣ

![]() |
ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Λεμεσό, στις 18 Απριλίου 1937.
ΣΠΟΥΔΑΣΕ: Στη Σχολή Θεάτρου Γ. Αρβανιτάκη – Κολέγιο Τηλεόρασης
Ιδρύματος Τόμσον στη Γλασκώβη, με παράλληλη εκπαίδευση στα προγράμματα
επικαιρότητας του BBC.
ΧΟΜΠΙ: Συλλογή βιβλίων, έργων ζωγραφικής, μικρογλυπτικής, ταξίδια.
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ: «Τα Ποιήματα» του Γιώργου Σεφέρη, με ιδιαίτερη στάση
στο «Κύπρον ου μ’ εθέσπισεν…».
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ: Βιβάλντι, Θεοδωράκης, Χατζιδάκις.
Τον αιφνιδίασε η πρόσκληση του προέδρου Κληρίδη να αναλάβει τη θέση του
κυβερνητικού εκπροσώπου. Το σκέφτηκε έξι ολόκληρες ώρες και αποδέχθηκε την
πρόκληση… Εγκαταλείποντας την Αθήνα και την Αίγινα, όπου είχε φτιάξει το
σπίτι της ζωής του, μπαίνει τώρα στα βαθιά νερά της πολιτικής…
ΕΡ.: Τι είναι για σένα η θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου;
ΑΠ.: Μια πρόκληση…
ΕΡ.: Τι μέτρησε στην απόφασή σου ν’ αποδεχθείς την πρόταση;
ΑΠ.: Να υπηρετήσω από μια προχωρημένη θέση την ιδιαίτερη πατρίδα μου.
ΕΡ.: Μπαίνεις στην πολιτική ή παραμένεις δημοσιογράφος;
ΑΠ.: Θεωρώ τον εαυτό μου πάντα δημοσιογράφο.
ΕΡ.: Όμως, υπάρχει σίγουρα μια σύγκρουση ανάμεσα στη δημοσιογραφία και την
πολιτική. Ποια επικρατεί;
ΑΠ.: Δεν θα χάσω ποτέ την ψυχή του δημοσιογράφου. Το πολιτικό μου πόστο είναι
τέτοιο, που ο δημοσιογράφος θα ζει μέσα μου. Ελπίζω χωρίς να κάνει γκάφες.
ΕΡ.: Δημοσιογραφία ή γκαλερί; Δούλεψες πολύ για να φτιάξεις την «Αργώ»…
ΑΠ.: Η δημοσιογραφία ήταν η σύζυγος. Η τέχνη ήταν η ερωμένη, που την έκανα
φίλη στην οικογένεια και την ανέλαβε εδώ και χρόνια. Με γέμιζαν και οι δύο.
ΕΡ.: 1974. Ποια η κληρονομιά του;
ΑΠ.: Μια γεύση θανάτου μ’ ένα διπλό στιλέτο.
ΕΡ.: Ξέρω ότι στο πραξικόπημα σου ζήτησαν να εκφωνείς από το ΡΙΚ τα
ανακοινωθέντα τους και δεν το έκανες…
ΑΠ.: Τους είπα ότι δεν ξέρω τι θα γίνει, αν με αφήσουν ελεύθερο μπροστά σε
ανοικτό μικρόφωνο…
ΕΡ.: Ποιοι άνθρωποι σημάδεψαν τη σκέψη σου;
ΑΠ.: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Σπύρος Βασιλείου, ο Μίκης
Θεοδωράκης. Το έργο και η στόφα τους.
ΕΡ.: Γλαύκος Κληρίδης. Τι θα έλεγες γι’ αυτόν;
ΑΠ.: Βρίσκει γρήγορα την ουσία ενός πολύπλοκου θέματος και παίρνει αποφάσεις
με τόλμη και θάρρος.
ΕΡ.: Τι σκέφτεσαι για τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία;
ΑΠ.: Την υποκρισία των ισχυρών. Τον στίχο του Σεφέρη «τη γνώμη των δυνατών,
ποιος θα μπορέσει να τη γυρίσει» δεν τον ξέρουν ούτε οι Σέρβοι ούτε οι
Κούρδοι, αλλά ζουν την αλήθεια του μαζί με τους Κυπρίους.
ΕΡ.: Πώς θα χαρακτήριζες την πορεία της Κύπρου μέσα στην Ιστορία;
ΑΠ.: Πεισματικά ελληνική…
ΕΡ.: Και τι σημαίνει τώρα η πορεία προς την Ευρώπη;
ΑΠ.: Αναστροφή και καταλύτης…
ΕΡ.: Ποιες οι αρετές, κατά τη γνώμη σου, και ποια τα μειονεκτήματα της
κυπριακής κοινωνίας;
ΑΠ.: Υπό συνθήκες ανασφάλειας νοικοκύρεψε τον τόπο και μόρφωσε υποδειγματικά
τη νέα γενιά. Κάποια ματαιοδοξία δεν λείπει…
ΕΡ.: Της ελληνικής;
ΑΠ.: Όλοι επιζητούν το καλύτερο, αλλά για πολλούς φταίει μόνο ο διπλανός.
ΕΡ.: Για σένα ποιες είναι οι αξίες;
ΑΠ.: Δημοκρατία χωρίς ασυδοσία και ελευθερία με σεβασμό στον συνάνθρωπο.
ΕΡ.: Ποια ήταν η σημαντική στιγμή;
ΑΠ.: Όταν ένιωσα ότι είμαι κάτι και μπορώ να βαδίσω μόνος.
ΕΡ.: Τι δεν θα ξανάκανες;
ΑΠ.: Τα λάθη μου, που μου έδωσαν ωστόσο πείρα… Θα έκανα όμως άλλα, αφού
είμαι άνθρωπος…
ΕΡ.: Ποιο προείχε; Οικογένεια ή καριέρα;
ΑΠ.: Οικογένεια. Σε ώρες που έπρεπε να είμαι κοντά, θυσίασα πολλά από την καριέρα.
ΕΡ.: Έδωσες πολλά χρόνια στην ΕΡΤ. Τι είναι για σένα;
ΑΠ.: Ένα σχολείο. Όταν είσαι μέσα θέλεις να φύγεις. Κι όταν φύγεις, το νοσταλγείς.
ΕΡ.: Τι θεωρείς κατάκτησή σου;
ΑΠ.: Την όποια καλή φήμη έχω σε ανθρώπους που με εκτιμούν.
ΕΡ.: Στους ανθρώπους τι θαυμάζεις;
ΑΠ.: Όταν εκδηλώνουν την αλληλεγγύη τους.
ΕΡ.: Και τι ζηλεύεις;
ΑΠ.: Αυτούς που μπορούν να ηρεμήσουν. Και πάλι δεν είμαι σίγουρος.
ΕΡ.: Τι λέει η γυναίκα σου για τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου;
ΑΠ.: Από την πρώτη στιγμή φρόντισε να μην έχω «ενοχές»…
ΕΡ.: Σου είπε, δηλαδή, να αποδεχθείς;..
ΑΠ.: Ναι. Ήταν η πρώτη.
ΕΡ.: Τι θα ήθελες να γράψεις;
ΑΠ.: Έχω τρεις ιδέες, προχωρημένες μάλιστα στο μυαλό και στο χαρτί. Η μια
είναι στιγμιότυπα κοντά σε προσωπικότητες που αποκαλύπτουν το μέγεθός τους.
ΕΡ.: Ποιους άλλους συγγραφείς θαυμάζεις;
ΑΠ.: Θα πω δύο. Νίκος Καζαντζάκης, που δοξάζει τον ελεύθερο, ανυπότακτο
άνθρωπο και Αντώνης Σαμαράκης που αναζητεί ανθρωπιά στους δύσκολους καιρούς μας.














