Αναλαμβάνω τις ευθύνες μου

_*Μέχρι προχθές οι παίκτες μού έλεγαν ότι δεν υπήρχε πρόβλημα μεταξύ
τους και μόλις τελείωναν οι συζητήσεις οι Άγγλοι πήγαιναν αριστερά και οι
Έλληνες δεξιά. Τι να κάνω. Να τους πάω όλους μαζί διακοπές; _*

ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ τα πράγματα και πώς τα φέρνει ο καιρός. Ήταν Δεκέμβρης του 1998,
όταν σ’ αυτές εδώ τις σελίδες φιλοξενήθηκε για πρώτη φορά ο Ρόνι Γουίλαν. Ήταν
τότε που όλα πήγαιναν καλά για τον ίδιο και την ομάδα του. Ο Πανιώνιος
βρισκόταν στις «8» καλύτερες ομάδες του Κυπέλλου Κυπελλούχων και στην 11η θέση
του πρωταθλήματος και όλα έδειχναν ότι το μέλλον θα ήταν ευοίωνο.

Από τότε πέρασαν περίπου τρεις μήνες, οι οποίοι έμελλε να γίνουν το μεγαλύτερο
φροντιστήριο για τον Ιρλανδό τεχνικό.

Τρείς μήνες οι οποίοι τον δίδαξαν πολλά, αλλά και οι οποίοι μετέτρεψαν το
φωτεινό βλέμμα του σε σκυθρωπό, και το χαμόγελό του κάνει πλέον σπάνια την
εμφάνιση στο πρόσωπό του.

Ο άλλοτε μεγάλος άσος της Λίβερπουλ ανοίγει ξανά την καρδιά του στην «ΟΜΑΔΑ»
και μιλά για τα όσα συνέβησαν, τις σκέψεις του, τα πιστεύω του και πάνω απ’
όλα για τα συναισθήματα που τον διακατέχουν: «Απογοητεύθηκα. Έβλεπα τους
παίκτες μου στον αγώνα με τη Βέροια και δεν μπορούσα να το πιστέψω. Κατέβασαν
τα χέρια, δεν προσπαθούσαν και έδειχναν ότι παράτησαν τον αγώνα. Κι όμως
υπήρχαν ακόμα 35′ παιχνιδιού. Τελείωσε ο αγώνας και είπα: Είναι ώρα να φύγω.
Κάποιοι δεν με θέλουν και το δείχνουν στο γήπεδο. Φαίνεται ότι έχω κάνει λάθη
που δεν τα έχω καταλάβει», λέει ο Γουίλαν. Βλέμμα συννεφιασμένο και μάτια
υγρά. Η σύζυγός του, Έλεν, κάθεται δίπλα του και τον κοιτάζει με λατρεία.
Γνωρίζει τι έχει περάσει ο Ρόνι και του κρατά το χέρι.

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ

Ο Γουίλαν όμως δεν σταματά, νιώθει ότι πρέπει ο κόσμος να μάθει τι έγινε.
Είναι καθαρός και το γνωρίζει: «Αν έφευγα χθες, θα έφευγα με το κεφάλι ψηλά.
Προσπάθησα να κάνω επαγγελματικά τη δουλειά μου. Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα
και είμαι εντάξει με τον εαυτό μου. Έκανα λάθη και το πιο κρίσιμο ήταν ότι
έβαλα με τη μία έξι ξένους παίκτες στην ομάδα.

Οι Έλληνες παίκτες δεν ήταν έτοιμοι για τέτοια αλλαγή. Έπρεπε να γίνουν όλα
σταδιακά. Όμως, το λάθος έγινε και τώρα γνωρίζω τι πρέπει να κάνω στο μέλλον
και πώς θα αντιμετωπίσω οτιδήποτε συμβεί, αρκεί να υπάρχει θέληση απ’ όλους
μας. Εγώ θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό και θα προσπαθήσω. Αυτό μπορώ να το υποσχεθώ».

Ο Γουίλαν αυτή τη φορά έχει βγει νικητής. Ο πρόεδρος, ο κόσμος με την αγάπη
του και η οικογένειά του τον κράτησαν στην Ελλάδα: «Έχω τόσο δυνατά
συναισθήματα γι’ αυτή την ομάδα και τους οπαδούς της. Έχω πλέον ένα μεγάλο
πρόβλημα. Η γυναίκα μου και τα παιδιά μου δεν θέλουν να γυρίσουμε στην Αγγλία.
Αυτή η ομάδα και οι οπαδοί της μου έδειξαν ότι δεν έχουν πρόβλημα μαζί μου.
Μας έκαναν να μη θέλουμε να φύγουμε. Αυτό με κάνει να έχω τον Πανιώνιο στην
ίδια μοίρα μέσα στην καρδιά μου με τη… Λίβερπουλ και ίσως καλύτερα και,
μάλιστα, σε λιγότερο από έναν χρόνο. Δεν είναι φοβερό αυτό;».

ΠΑΡΑΠΟΝΑ

Η σύζυγος του Ιρλανδού τεχνικού, Έλεν, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην παραμονή του στην Ελλάδα

Μιλά για τα αποδυτήρια και τους παίκτες: «Τους είπα, ο κόσμος δεν έχει
πρόβλημα μαζί μου, ίσως έχει με σας». Τον ρωτάμε αν αισθάνεται ότι κάποιοι τον
πρόδωσαν και το πρόσωπό του κατσουφιάζει περισσότερο. Δεν του άρεσε η λέξη:
«”Προδοσία” είναι σκληρή κουβέντα. Δεν μπορείς να το πεις έτσι εύκολα για
άνθρωπο. Τους είχα ζητήσει να δίνουν το 100% των δυνατοτήτων τους. Μέχρι
κάποια στιγμή το έκαναν. Μετά τα Χριστούγεννα δεν γνωρίζω τι έγινε. Κάποιοι
παίκτες κατηγορούσαν ο ένας τον άλλο και, αντί να κοιτάζουν τους εαυτούς τους,
έβλεπαν τι έκαναν οι άλλοι και έπαιρναν μόνο τα κακά και όχι τα καλά.

ΣΑΝ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ

Μου θύμιζαν παιδιά προσχολικής ηλικίας, που τους δίνεις μία ίντσα και την
κάνουν… μίλι (Αγγλική παροιμία). Είναι ένα σύνδρομο που δεν μπορούσαν να το
αποβάλλουν. Τους δίνεις κάποια ελευθερία και προσπαθούν να ξεφύγουν, να κάνουν
κάτι παραπάνω. Αντί να προστατέψουν τα κεκτημένα, έκαναν κακό στους εαυτούς τους».

Του αναφέρουμε ότι υπάρχουν παράπονα και ότι λειτούργησε υπέρ των ξένων: «Ας
πει κάποιος ότι δεν του έδωσα ευκαιρία, ότι δεν τον χρησιμοποίησα σε ματς.
Τους έδωσα ευκαιρίες και αντί να αποδείξουν ότι αξίζουν, έδειξαν το αντίθετο.
Δεν προσπάθησαν ούτε για το καλό τους».

Και τι έφταιξε; «Δεν ήταν μόνο ένα πράγμα. Ήρθαν τον Ιανουάριο αρκετοί παίκτες
με διαφορετική νοοτροπία και “πιστεύω”. Το πράγμα έδειξε ότι ήταν δύσκολο να
αφομοιωθούν από τους Έλληνες και επαναλαμβάνω ότι αυτό ήταν το λάθος μου. Δεν
το κατάλαβα έγκαιρα, αλλά στο πρώτο ματς που έπαιξαν νικήσαμε 2-0 τον Εθνικό
Αστέρα και αυτό μας παραπλάνησε. Πάντως, από την ομάδα έφυγε ο Φύσσας και ο
Ναλιτζής, που δεν έπαιζε, και ήρθαν τα πάνω-κάτω. Είναι δυνατό η φυγή ενός
παίκτη να φέρει τέτοια αλλαγή; Όχι. Άρα έφταιξαν οι αλλαγές που έγιναν σε
μικρό χρονικό διάστημα».

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Ο Ρόνι Γουίλαν «ανοίγει την καρδιά» του στον συντάκτη της «ΟΜΑΔΑΣ», Θόδωρο Ακάλεστο

Η συνέχεια είναι δύσκολη, τι πρέπει να γίνει; Μήπως πρέπει να πάρει
αυστηρότερα μέτρα; «Δεν μπορούμε να κάνουμε την ομάδα στρατό ούτε μπορούμε να
λέμε συνέχεια “κάνε αυτό, κάνε το άλλο”. Τις περισσότερες φορές, αυτή η
μέθοδος φέρνει αντίθετα αποτελέσματα. Άλλωστε, αυτά συμβαίνουν και σε ομάδες
στην Αγγλία. Αλλά οι μεγάλες ομάδες εκεί έχουν χρήματα και μπορούν και κάνουν
αλλαγές. Γνωρίζω ότι μέχρι να τελειώσει το πρωτάθλημα είναι δύσκολα τα
πράγματα, αλλά περιμένω θετική αντίδραση από τους παίκτες.

Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές θέλουν να βοηθήσουν την ομάδα. Πρέπει, όμως,
όλοι να καταλάβουν ότι δεν χρειάζεται να παίξουν για μένα. Ας παίξουν για την
ομάδα πρώτα και μετά για τον εαυτό τους. Δεν γνωρίζω αν έχουν πει λόγια πίσω
απ’ την πλάτη μου, αλλά αυτά είναι πράγματα που ξεχνιούνται. Δεν μπορεί κανείς
να κρατά κακία σε ανθρώπους που πρέπει να έχουν κοινούς στόχους».

Ο Ιρλανδός έχει μόνο καλές κουβέντες να πει για τον πρόεδρο και τους οπαδούς:
«Ο κ. Σιότροπος δεν ανακατεύεται καθόλου σε αγωνιστικά θέματα. Αγαπά με πάθος
την ομάδα και προσπαθεί για το καλό της. Οι οπαδοί μας είναι εκπληκτικοί.

Η αγάπη που έδειξαν στο πρόσωπό μου ήταν το κάτι άλλο. Στηρίζουν την ομάδα και
θα συνεχίσουν να είναι στο πλευρό των ποδοσφαιριστών. Τόσο εγώ όσο και ο
πρόεδρος πιστεύαμε ότι θα είχαμε τους βαθμούς που χρειαζόμαστε και δεν θα
υπάρχει πρόβλημα, αλλά τα πράγματα δεν έγιναν έτσι».

Η κουβέντα πήγε και στον Ναλιτζή: «Κοιτάξτε, ο Ναλιτζής δεν μου έδειξε ότι
είναι ο μεγάλος σκόρερ. Του μίλησα.

Του ζήτησα να προσπαθήσει, αλλά δεν μου έδειξε κάτι τέτοιο. Μάλιστα, από ένα
σημείο και μετά, σταμάτησε να προσπαθεί ακόμα και στις προπονήσεις.
Φανταστείτε ότι και οι συμπαίκτες του το έβλεπαν και τον παρότρυναν να μην
είναι αδιάφορος και να προσφέρει. Εγώ τι άλλο μπορούσα να κάνω;».

ΚΑΠΟΙΟΙ νομίζουν ότι ο Γουίλαν έχει πρόβλημα με τους παίκτες. Λάθος: «Εγώ
μπορώ να τους κοιτάξω στα μάτια. Αυτό έκανα στα αποδυτήρια. Μπήκα και είπα,
όποιος δεν θέλει να μείνει είναι ελεύθερος να φύγει. Ας μείνουν αυτοί που
θέλουν να βοηθήσουν. Στο τέλος, είπα, ότι αν έχετε κάτι μεταξύ σας, ας
τσακωθείτε, κι αυτό καλό θα σας κάνει. Όμως μέχρι προχθές έλεγαν ότι δεν
υπήρχε πρόβλημα και μόλις τελείωναν οι συζητήσεις οι Άγγλοι πήγαιναν αριστερά
και οι Έλληνες δεξιά. Τι να κάνω να τους πάω όλους μαζί… διακοπές;».

Ο ΡΟΝΙ Γουίλαν φαίνεται να έχει ωριμάσει απότομα στην Ελλάδα. Δείχνει
αποφασισμένος να μη φύγει με τη «ρετσινιά» του αποτυχημένου από τον Πανιώνιο:
«Τώρα γνωρίζω την Ελληνική νοοτροπία. Γνωρίζω πώς σκέφτονται οι Έλληνες, τι
θέλουν και τι πρέπει να κάνω στο μέλλον. Οι τρεις τελευταίοι μήνες μού έμαθαν
όσα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί. Τώρα πια δεν θα είμαι… αδιάβαστος. Ξέρω
τι πρέπει να κάνω και πώς να αντιδράσω σε οτιδήποτε μου συμβεί. Η κατάσταση
είναι “υπό έλεγχο”. Την επόμενη χρονιά θα γίνουν όπως όλα πρέπει».

Άρα σημαίνει ότι θα είστε προπονητής στον Πανιώνιο και τον άλλο χρόνο; «Εγώ
θέλω. Όμως αυτό δεν εξαρτάται από μένα. Πρέπει να υπάρχουν και άλλες
προϋποθέσεις και να θέλουν και άλλοι. Πάντως, πρέπει να ξέρετε ότι είτε χθες
έφευγα είτε φύγω αύριο είτε σε τέσσερα χρόνια, ο Πανιώνιος θα είναι για πάντα
βαθιά ριζωμένος μέσα στην καρδιά μου».