Και υπέρ και κατά

Ως σύγχρονοι Πόντιοι Πιλάτοι, οι λόρδοι-δικαστές έβγαλαν μία απόφαση και
υπέρ και κατά του δικτάτορα της Χιλής Αουγκούστο Πινοσέτ. Απόφαση, που
παραδόξως ικανοποίησε τόσο τους υποστηρικτές όσο και τους πολέμιους τού
ανθρώπου που κυβέρνησε με τη βία και το αίμα επί 17 ολόκληρα χρόνια και
πίστευε ότι θα μείνει ατιμώρητος.

Πόντιοι Πιλάτοι. Ικανοποιημένος ο Πινοσέτ, ικανοποιημένοι και οι αντίπαλοι του δικτάτορα από την απόφαση των λόρδων-δικαστών

Οι επτά δικαστές του βρετανικού ανώτατου δικαστηρίου της Βουλής των Λόρδων
έκριναν ότι η σύλληψη του Πινοσέτ ήταν σύννομη και αποφάνθηκαν ­ με πλειοψηφία
έξι προς έναν ­ ότι δεν απολαμβάνει ασυλίας ως πρώην αρχηγός κράτους για τα
εγκλήματα που διέπραξε.

Αλλά, δίνοντας χείρα βοηθείας στον αιμοσταγή δικτάτορα, τον απήλλαξαν από τις
περισσότερες κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Οι λόρδοι-δικαστές αποφάσισαν ότι ο
Πινοσέτ δεν μπορεί να δικαστεί για δολοφονίες, απαγωγές, εξαφανίσεις και
βασανιστήρια που έγιναν πριν από το 1988 ­ χρονιά κατά την οποία η Βρετανία
αποδέχθηκε με νέο νόμο ότι είναι κολάσιμο έγκλημα τα βασανιστήρια, έστω κι αν
διαπράττονται σε άλλη χώρα.

Η αποφάση χαιρετίστηκε με ικανοποίηση και από τους υποστηρικτές και από τους
πολέμιους του Αουγκούστο Πινοσέτ ­ ακόμα και από τα ίδια τα θύματα της
πολιτικής του.

«Νίκη» για τον δικτάτορα την χαρακτήρισαν οι υποστηρικτές του.

Και ο ίδιος, άλλωστε, εξέφρασε την ικανοποίησή του, όπως δήλωσε ένας από τους
στενούς συνεργάτες του, προσθέτοντας ότι δεν αμφιβάλλει πως σύντομα θα
επιστρέψει στην πατρίδα του.

«Μάθημα για τους απανταχού τυράννους», θεωρούν την απόφαση οι πολέμιοί του,
αλλά και οι οικογένειες των θυμάτων των «βρώμικων πολέμων» της Λατινικής
Αμερικής. Έστω και με τους περιορισμούς που επιβάλλει η απόφαση των
λόρδων-δικαστών, το μήνυμα είναι σαφές: «Η ασυλία που απολαμβάνουν οι αρχηγοί
κράτους, δεν τους παρέχει την ελευθερία να διαπράττουν εγκλήματα κατά της
ανθρωπότητας», όπως δήλωσε εκπρόσωπος της Διεθνούς Αμνηστίας.

«Η απόφαση δείχνει ότι δεν υπάρχει ατιμωρησία σε μία δημοκρατική κοινωνία»,
ήταν το σχόλιο της Ιζαμπέλ Αλιέντε, κόρης του εκλεγμένου προέδρου της Χιλής
Σαλβατόρ Αλιέντε, ο οποίος έχασε την ζωή του κατά την εισβολή των
πραξικοπηματιών στο προεδρικό μέγαρο, στις 11 Σεπτεμβρίου 1973. «Η αρχή του
διεθνούς νόμου θριάμβευσε».

Με την απόφασή τους οι λόρδοι-δικαστές αποδυνάμωσαν, σε μεγάλο βαθμό, το
κατηγορητήριο κατά του Πινοσέτ, αλλά και έδωσαν ταυτόχρονα το πράσινο φώς για
την έκδοσή του στην Ισπανία.

Την τύχη τού Πινοσέτ κρατά τώρα στα χέρια του ο Βρετανός υπουργός Τζακ Στρο, ο
οποίος έχει την δυνατότητα να στείλει τον 80χρονο δικτάτορα πίσω στην Χιλή,
επικαλούμενος σοβαρούς λόγους υγείας, ή να ξαναστείλει τον φάκελο της έκδοσής
του στα βρετανικά δικαστήρια για επανεξέταση.

Ο Τζακ Στρο δεσμεύτηκε να δώσει μία απάντηση το «συντομότερο δυνατόν» και να
λάβει υπόψη του «την απόφαση των λόρδων-δικαστών».

Οι δικηγόροι του Πινοσέτ, αλλά και η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας
Μάργκαρετ Θάτσερ, πιστεύουν ότι ο δικτάτορας πρέπει να γυρίσει στη Χιλή, εφ’
όσον δεν έγιναν δεκτές οι κατηγορίες εναντίον του. Αντίθετα, οι πολέμιοί του
και ο Ισπανός δικαστής Μπαλτάζαρ Γκαρθόν, που έχει ζητήσει την έκδοσή του,
εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μπορούν να τον παραπέμψουν ενώπιον της ισπανικής δικαιοσύνης.

«Υπάρχουν ακόμα περίπου 40 υποθέσεις δολοφονίας και βασανισμού που έγιναν μετά
το 1988, για τις οποίες ο Πινοσέτ μπορεί να δικαστεί στην Ισπανία.

Άλλωστε και μία μόνο είναι αρκετή για να ζητηθεί η έκδοσή του», δήλωσε
συνεργάτης τού Ισπανού δικαστή.

Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του Βατικανού υπέρ του καθολικού Αουγκούστο Πινοσέτ,
προκάλεσε την κατακραυγή στους κόλπους των πιστών της Λατινικής Αμερικής. Και
όπως επισημαίνει η γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ», για να διορθώσει την κατάσταση
η Εκκλησία της Χιλής αναγκάστηκε να δώσει εξηγήσεις. Με ανακοίνωσή της
διευκρίνιζε ότι με το διπλωματικό της διάβημα, η Αγία Έδρα δεν επεδίωκε να
παρέμβει στην βρετανική κυβέρνηση υπέρ του Πινοσέτ, αλλά θέλησε να βάλει τέρμα
στο «πλήγμα» που προκάλεσε η υπόθεση αυτή στό «κλίμα του διαλόγου και της
συμφιλίωσης» στην Χιλή. Οι εξηγήσεις αυτές δεν έπεισαν τους αγωνιστές των
ανθρωπίνων δικαιωμάτων ούτε και τους προοδευτικούς καθολικούς, οι οποίοι
θλίβονται επειδή το Βατικανό δεν άρθρωσε ούτε μία λέξη συμπάθειας στις
οικογένειες των βασανισμένων, των αγνοουμένων και των δολοφονημένων.