3η ΚΑΡΤΑ Αδικούν τα παιδιά

Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, σύλλογοι της Ευρώπης, ιδιαίτερα όμως οι μεγάλοι,
καλλιεργούν με σύγχρονους επιστημονικούς τρόπους φυτώρια. Διαθέτουν όχι μόνο
κατάλληλες αθλητικές εγκαταστάσεις (γήπεδα με χλοοτάπητα, γυμναστήρια,
αίθουσες διδασκαλίας…), αλλά και αθλητικά σχολεία και επιστήμονες όλων των
ειδικοτήτων (αθλητιάτρους, εργοφυσιολόγους, ψυχολόγους…).

Διαθέτουν ακόμα εξειδικευμένα στελέχη (λαγωνικά) για τον εντοπισμό
ταλέντων, ηλικίας ακόμα και κάτω των δέκα ετών, τα οποία κλείνουν με υψηλά συμβόλαια.

Η μεθοδική δουλειά αποδίδει ύστερα από μερικά χρόνια καρπούς. Οι ομάδες δεν
διστάζουν να προωθήσουν και εφήβους στη βασική ενδεκάδα τους και αποκτούν τη
δυνατότητα να διοχετεύουν στην ευρωπαϊκή αγορά νέα αστέρια, εξασφαλίζοντας τα
μέσα για συνέχιση της λειτουργίας τους σε υψηλά επίπεδα.

Και εδώ λειτουργούν Ακαδημίες ποδοσφαίρου για μικρά παιδιά, αλλά ελάχιστες
έχουν καταφέρει να φθάσουν σε ικανοποιητικό επίπεδο οργάνωσης. Οι περισσότερες
λειτουργούν σε τροχιές του παρελθόντος και έτσι χάνεται πολύτιμος χρόνος.

Ο πανεπιστημιακός δάσκαλος Διαμαντής Γεωργούλιας σε επιστολή του θίγει ένα
σοβαρό θέμα: «Η διαιτησία στους αγώνες παιδικών πρωταθλημάτων είναι πολλές
φορές άδικη και πληγώνει τις τρυφερές ψυχές των παικτών. Οι αρμόδιοι έχουν
χρέος να θωρακίσουν τα παιδιά. Η διαιτησία πρέπει να είναι πεντακάθαρη και
απαλλαγμένη από ενοχές, σκιές, ψιθύρους, δοσοληψίες, σκοπιμότητες, μικρότητες
και αδιαφορία. Η Δικαιοσύνη πρέπει να απονέμεται ακριβοδίκαια. Είναι καιρός
για επαγγελματική διαιτησία και έλεγχο του πόθεν έσχες των διαιτητών».

Η υπόθεση θυμίζει την παροιμία «ήταν στραβό το κλήμα, το ‘φαγε κι ο
γάιδαρος». Επειδή η πρόοδος του ελληνικού ποδοσφαίρου περνάει αναπόδραστα από
την ολοκληρωμένη δουλειά στα φυτώρια, οι αρμόδιοι ας φροντίσουν για την
απαραίτητη αλλαγή.