Μηχανές θα εγκρίνουν τα τραπεζικά δάνεια

Η σύναψη ενός δανείου απαιτεί διαπραγμάτευση. Από τη μια πλευρά βρίσκεται ο
πελάτης της τράπεζας και από την άλλη ο τραπεζικός υπάλληλος. Μην εκπλαγείτε
αν στο κοντινό μέλλον βρεθείτε να διαπραγματεύεστε συνομιλώντας με μια… οθόνη

Η καθιέρωση των Αυτόματων Ταμειολογιστικών Μηχανών στις τράπεζες, των γνωστών
ATMs, μείωσε σε μεγάλο βαθμό τις ουρές στα τραπεζικά ταμεία. Οι πελάτες των
τραπεζών ανακάλυψαν ότι είναι πολύ πιο γρήγορο και αποτελεσματικό να εκτελούν
βασικές συναλλαγές με τις τράπεζες ­ αναλήψεις, καταθέσεις, ενημέρωση
υπολοίπου ­ πιέζοντας πλήκτρα μπροστά σε μια οθόνη. Διάφοροι εφευρέτες
πίστεψαν ότι η εισαγωγή της «μηχανής» στην τραπεζική εξυπηρέτηση δεν έκανε τον
κύκλο της με την καθιέρωση των ATMs. Οι πρόσφατες κατοχυρώσεις εφευρέσεων,
στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, δείχνουν τον δρόμο που θα ακολουθήσει
στο μέλλον η τραπεζική εξυπηρέτηση Το να δημιουργηθεί μια «μηχανή» που θα
παίρνει την απόφαση να χορηγήσει ένα δάνειο μπορεί να φαντάζει εξωπραγματικό.
Ωστόσο, αντίθετη άποψη είχε ο εφευρέτης Τζέφρι Νόρις, από το Λέξινγκτον. Ο
Νόρις ανέπτυξε ­ και κατοχύρωσε ­ λογισμικό για τραπεζική χρήση, που δέχεται
ηλεκτρονικές αιτήσεις για δάνεια και «αποφασίζει» για την έγκριση ή όχι. Στην
πρώτη περίπτωση μεταφέρει αυτόματα το ποσό του δανείου στον τραπεζικό
λογαριασμό του δανειολήπτη. Το πρόγραμμα που ανέπτυξε ο Νόρις ζητά κατ’ αρχήν
πληροφορίες ίδιες με αυτές που παρέχει ο πελάτης σε μια κανονική αίτηση για τη
χορήγηση δανείου. Στη συνέχεια, αντλεί πληροφορίες από διατραπεζικές βάσεις
δεδομένων, που αποκαλύπτουν αν ο υποψήφιος δανειολήπτης είναι αξιόπιστος.
Τυπώνει το συμφωνητικό χορήγησης του δανείου και μεταφέρει τα χρήματα στον
τραπεζικό λογαριασμό του πελάτη. Δύο άλλοι εφευρέτες, ο Μάθιου Λόουλορ και ο
Τίμοθι Κάρμοντι, κατοχύρωσαν την πατέντα για ένα σύστημα που επιτρέπει την
πληρωμή λογαριασμών με τη χρήση φορητού υπολογιστή. Ο κάτοχος του φορητού PC
συνδέεται, μέσω μόντεμ, με έναν κεντρικό τραπεζικό υπολογιστή. Ο χρήστης δίνει
τα στοιχεία της επιχείρησης, στην οποία χρωστά το ποσό της οφειλής και το
προσωπικό του κωδικό (ΡΙΝ). Τα χρήματα αφαιρούνται από τον τραπεζικό του
λογαριασμό και μεταφέρονται ηλεκτρονικά στον λογαριασμό της επιχείρησης.