Με σημαία του τη νίκη

Κυριάρχησε χθες, πρώτη ημέρα του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, ο Πρωθυπουργός Κώστας
Σημίτης, με μια ομιλία που τη χαρακτήρισαν οι συνεχείς αναφορές στον Ανδρέα
Παπανδρέου και οι θριαμβευτικοί τόνοι για μια επερχόμενη νίκη στις
ευρωεκλογές.

Ο Κ. Σημίτης, μιλώντας σε πολύ υψηλούς τόνους, θύμισε έντονα στους 5.802
συνέδρους τον άνθρωπο που είχε βρεθεί μπροστά τους τον Ιούνιο του 1996 και
είχε απαιτήσει «καθαρές λύσεις» για να κερδίσει την προεδρία του κόμματος.
Χθες ζήτησε «καθαρές σχέσεις» και «καθαρές διαδικασίες» και επιτέθηκε με
δριμύτητα εναντίον όσων βρίσκονται σε «σύγχυση» και επιδίδονται σε
«προσθαφαιρέσεις ποσοστών» στις ευρωεκλογές.

Πολλοί έστρεψαν το βλέμμα στον Άκη Τσοχατζόπουλο, που παρακολουθούσε μάλλον
ανέκφραστος από τα έδρανα του Εκτελεστικού Γραφείου, την ομιλία του
Πρωθυπουργού. Αργότερα, στελέχη που πρόσκεινται στον υπουργό Εθνικής Άμυνας
ισχυρίζονταν ότι «οι αναφορές αυτές δεν αφορούν τον Α. Τσοχατζόπουλο, άλλωστε
εκείνος δεν μίλησε ποτέ για ηττοπαθή σενάρια». Όμως οι περισσότεροι από τους
συνέδρους έμειναν με την εντύπωση ότι ο κ. Σημίτης «φωτογράφιζε» τον εν
δυνάμει αντίπαλό του στο Συνέδριο…

Το στοιχείο όμως που εντυπωσίασε στην ομιλία του Πρωθυπουργού και τον βοήθησε
να κερδίσει κατά κράτος τις εντυπώσεις ήταν οι αναφορές του στον Ανδρέα
Παπανδρέου: είκοσι έξι φορές περιείχε η ομιλία του το όνομα του ιδρυτή του
ΠΑΣΟΚ, δείχνοντας ότι είχε προετοιμαστεί αρκετά καλά γι’ αυτό που τον ανέμενε.
Δηλαδή, τα συνθήματα που φώναζε μία ομάδα νεολαίων με βασικό το «Ανδρέα ζεις,
εσύ μας οδηγείς». Έδειξε γρήγορα αντανακλαστικά, κατάφερε με εξαιρετική
επιτυχία να απαντήσει έγκαιρα, έξυπνα και κυρίως με τρόπο που να δείχνει ότι
δεν είχε πρόβλημα ούτε με τα συνθήματα ούτε με το να εντάξει το όνομα του Α.
Παπανδρέου στον κορμό της ομιλίας του. Στο παρελθόν, στη διάρκεια ανοιχτών
συγκεντρώσεων, δεν τα είχε καταφέρει, όμως χθες ήταν κάτι παραπάνω από
επαρκής. Απόδειξη το ενθουσιώδες χειροκρότημα των περισσοτέρων συνέδρων και η
έκδηλη αμηχανία εκείνης της ομάδας που είχε την πρωτοβουλία της συνθηματολογίας…

Την υπόθεση Οτζαλάν την «ακούμπησε» μόνο ως προς το σκέλος που αφορούσε τις
«πρωτοβουλίες» των υπερπατριωτών, εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ, που τον έφεραν στην
Ελλάδα. Επιτέθηκε εις βάρος τους με βαρείς χαρακτηρισμούς, κατηγορώντας τους
ότι έχουν «παράξενους συνδυασμούς και σχέσεις με θυλάκους μυστικών υπηρεσιών
και δίκτυα που ασκούν ιδιωτική εξωτερική πολιτική», σημείωσε ότι «έβλαψαν
καίρια τα εθνικά συμφέροντα» και υπογράμμισε ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν είναι
κληρονόμος της χωροφυλακίστικης εθνικοφροσύνης, το ΠΑΣΟΚ δεν εμπορεύεται την
εθνικοφροσύνη, ούτε μπερδεύει τον πατριωτισμό με τον τυχοδιωκτισμό».

Οι αιχμές κατά του Α. Τσοχατζόπουλου και των εμπλεκομένων στην υπόθεση Οτζαλάν
αποτέλεσαν το κύριο θέμα συζήτησης στους διαδρόμους του Συνεδρίου, και υπήρξαν
περιπτώσεις, πρέπει να σημειωθεί, που αρκετοί επέκριναν τον κ. Σημίτη ως
«πολωτικό» και επιθετικό. Σημείωναν μάλιστα ότι αυτό προέκυπτε και από το
γραπτό κείμενο της ομιλίας του ­ πόσο μάλλον από την ίδια την ομιλία που
εκφώνησε τελικώς. Ωστόσο, αργότερα ήρθε η ομιλία του γραμματέα της Κεντρικής
Επιτροπής Κώστα Σκανδαλίδη να επιβεβαιώσει ότι το ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ
σήμερα είναι «να επανασυσπειρώσει όλα τα ΠΑΣΟΚ» και να μπορέσει να κατατείνει
σε μια καινούργια, αξιόπιστη και δημιουργική ενότητα.