Κίνητρο για προσλήψεις ανέργων

Κατά 185% αυξήθηκαν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων την περίοδο
1990-1996, ενώ η κυβέρνηση σχεδιάζει την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών
νεοπροσληφθέντων, με στόχο τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους εργασίας για
τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.

Σύμφωνα με μελέτη του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, αλλά και τα στοιχεία της Πανελλήνιας
Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικης Πολιτικής (ΠΟΠΟΚΠ):

* Τα τελευταία χρόνια η σχέση μεταξύ ασφαλιστικών εισφορών εργοδοτών και
ασφαλισμένων έχει διαμορφωθεί αρνητικά για τους εργαζόμενους. Η εξέλιξη αυτή
εξηγείται με την ισχυροποίηση της διαπραγματευτικής δύναμης των εργοδοτών
έναντι των συνδικάτων, επικεντρώνοντας στο εργατικό κόστος τον κύριο παράγοντα
της ανταγωνιστικότητας εν όψει της ΟΝΕ. Έτσι ενώ το 1993 η σχέση εργοδοτικών
εισφορών και εισφορών από ασφαλισμένους ήταν 716.696 εκατ. δραχμές για τους
εργοδότες και 661.235 εκατ. δρχ. για τους ασφαλισμένους, το 1997 η σχέση
διαμορφώθηκε σε 1.139.067 προς 1.163.289 εκατ. δρχ. αντίστοιχα.

* Τα έσοδα των φορέων κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα προέρχονται κατά κύριο
λόγο από τις ασφαλιστικές εισφορές εργοδοτών και εργαζόμενων.

Το κράτος συμμετέχει στα έσοδα της κοινωνικής ασφάλισης από το 1992 και μετά
με χαμηλό ποσοστό συμμετοχής, συγκριτικά με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
όπως η Δανία, η Βρετανία, η Ιρλανδία κ.ά.

* Στην Ελλάδα, παρά τη σημαντική αύξηση του ύψους των εισφορών εργοδοτών –
ασφαλισμένων, τα ελλείμματα στα ασφαλιστικά ταμεία παραμένουν ως ένα από τα
σημαντικότερα προβλήματα των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης.

Κι ενώ οι εισφορές «σηκώνουν» τα βάρη του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, η
κυβέρνηση προχωρεί στην επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών νεοπροσληφθέντων.

«Η μείωση του μη μισθολογικού κόστους εργασίας μπορεί να αποτελέσει κίνητρο
πρόσληψης ανέργων από επιχειρήσεις, καθώς δεν επιβαρύνονται ιδιαίτερα στον
προϋπολογισμό τους, ενώ παράλληλα διαφυλάσσεται το μισθολογικό εισόδημα των
εργαζομένων», δήλωσε ο υφυπουργός Εργασίας – Κοιν. Ασφαλίσεων κ. Χρ.
Πρωτόπαπας. Οι περισσότερες νέες θέσεις εργασίας, προσθέτει ο κ. Πρωτόπαπας,
δημιουργούνται σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και είναι συνεπώς αναγκαία η
ενθάρρυνση της ανάπτυξής των». Σημειώνεται ότι η κατεύθυνση για μείωση του μη
μισθολογικού κόστους για την ενίσχυση της απασχόλησης περιλαμβάνεται στο
Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την απασχόληση του 1999 και βρίσκει αντίθετη τη ΓΣΕΕ.

Κρίσιμη επισήμανση

Ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ ΓΣΕΕ κ. Σάββας Ρομπόλης (καθηγητής του
Παντείου Πανεπιστημίου) επισημαίνει ότι η μείωση του μη μισθολογικού κόστους
δεν θα επηρεάσει θετικά την αύξηση της απασχόλησης και τη βελτίωση του
επιπέδου ανταγωνιστικότητας, οι οποίες προϋποθέτουν αύξηση των επενδύσεων,
παραγωγικές – τεχνολογικές παρεμβάσεις στην παραγωγή και βελτίωση των
υποδομών. Έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ έχει αποδείξει ότι η μείωση του μη μισθολογικού
κόστους δεν έχει συμβάλει στην αύξηση της απασχόλησης, στη βελτίωση του
επιπέδου ανταγωνιστικότητας και στην άμβλυνση, στον βαθμό που την αφορά, των
πληθωριστικών πιέσεων, δεδομένου ότι οι ελληνικές και ξένες επιχειρήσεις
καθορίζουν τις τιμές τους λαμβάνοντας κατά κύριο λόγο υπόψη τους την εξέλιξη
των τιμών του ανταγωνισμού και εν μέρει την εξέλιξη του κόστους παραγωγής
τους. Είναι χαρακτηριστικό ­ παρατηρεί ο κ. Ρομπόλης ­ ότι παρά αυτές τις
περιοριστικές μισθολογικές εξελίξεις στην Ελλάδα, το κόστος βιομηχανικής
παραγωγής ενώ έχει μειωθεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά 2,5%, στη χώρα
μας αντίθετα έχει αυξηθεί κατά 1,5%.