3η ΚΑΡΤΑ Σελίδες ευαισθησίας

«ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ Γυμναστικός Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Αγρινίου-Ιστορική Αναδρομή
-Προεκτάσεις 1893-1967» είναι ο τίτλος του σημαντικού βιβλίου του Αριστείδη
Μπαχραμπά, που αύριο το πρωί θα ανοίξει τις σελίδες ευαισθησίας στους
Αγρινιώτες της Αθήνας.

Μου ζητήθηκε από τον Αγρινιώτη συγγραφέα να μιλήσω για το βιβλίο του, μαζί
με την ιστορικό, επίκουρο καθηγήτρια του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
Χριστίνα Κουλούρη.

Ένιωσα συγκίνηση διαβάζοντας τις 380 σελίδες του βιβλίου, ακολουθώντας τα
βήματα του κ. Μπαχραμπά στην 6χρονη ερευνητική του περιπέτεια. Γνώρισα όχι
μόνο την αγνή πορεία του Παναιτωλικού σε χρόνια πέτρινα, αλλά και το Αγρίνιο
των οραματιστών, των σμιλευτών ενός καλύτερου κόσμου. Το τετράπτυχο
«αθλητισμός-κοινωνία-παιδεία-πολιτισμός» εύστοχα υπερτονίζεται στο βιβλίο ως
καταγραφή δράσης των άξιων στελεχών του Παναιτωλικού.

Ιδρύθηκε ο Παναιτωλικός το 1926 και τα φωτισμένα στελέχη του δεν αρκέστηκαν
στη δύσκολη αθλητική προσπάθεια. Με τη δημιουργία της «Εσπερινής Σχολής» για
άπορα και εργαζόμενα παιδιά, έκαναν μια σπουδαία κοινωνική παρέμβαση.

Συγκλονιστικό το θέμα που θίγει ο κ. Μπαχραμπάς στη σελίδα 171. Αντιγράφω:
«Το 1935, που η φτώχεια άνθιζε παντού, η προβληματική υγεία των ποδοσφαιριστών
του Παναιτωλικού δεν ελέγχονταν από γιατρούς. Εργατόπαιδα στην πλειοψηφία
τους, στα καπνομάγαζα τογκαδόροι και στοιβαδόροι, τάγκιαζαν τα χρυσόφυλλα του
καπνού σε δέματα, που ενώ απέδιδαν χρυσάφι στους εμπόρους, στ’αδύναμα νεανικά
τους στήθια στοίβαζαν τη φυματοδώτρα σκόνη του καπνού. Έτσι, μ’ αυτή τη
“σίτιση” και το στύψιμο της υγείας τους, στο λιθόστρωτο γήπεδο ντάνιαζαν τη
δόξα του συλλόγου, κάνοντας με διακριτικότητα, στο τέλος του αγώνα, αιμοπτύσεις».

Ο κ. Μπαχραμπάς παραδίδει το βιβλίο του με το όραμα επανασύνδεσης του
Παναιτωλικού με την ομορφιά και αγνότητα του παρελθόντος.