30 Ερωτήσεις ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Κάπου στο βουνό Πάικο της Παιονίας Κιλκίς που λατρεύει

ΕΛΠΙΖΕΙ: Να απαλλαγεί κάποτε από την καρέκλα της εξουσίας.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στη δημιουργία. Αποτελεί λόγο υπάρξεως. Αλλιώς…

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ιστορία, γιατί είναι το απόσταγμα της ζωής.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Όχι, γιατί δεν προλαβαίνει. Ιδιαίτερα τελευταία.

ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ: Ναι. Και πέφτει πολλές φορές έξω.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Μαχάτμα Γκάντι, αν ζούσε

Πρόεδρος και πάλι, για τρίτη συνεχή φορά, στον Δικηγορικό Σύλλογο
Θεσσαλονίκης ο Γιώργος Ιγνατιάδης επικράτησε στις επαναληπτικές εκλογές με
οριακή διαφορά 27 μόλις ψήφων. Δεν συμφωνεί με όσους χαρακτηρίζουν ως
«φαινόμενο Αβραμόπουλου» τον συνυποψήφιο για την προεδρία στον δεύτερο γύρο
Ιωάννη Παπαδόπουλο και θεωρεί ότι ο δικηγορικός κλάδος θα βρεθεί σε αδιέξοδο
αν δεν σταματήσει η «αλόγιστη παραγωγή δικηγόρων». Ομολογεί ότι τα δικηγορικά
σωματεία δεν κατάφεραν ακόμη να βάλουν φρένο στους δικηγόρους – λαϊκούς
δικαστές των τηλεοπτικών καναλιών.

ΕΡ.: Νίκη των προοδευτικών δυνάμεων;

ΑΠ.: Όχι. Πυξίδα συσπείρωσης η στάση ζωής. Ο κώδικας αξιών. Η ευπρέπεια. Το ήθος.

ΕΡ.: Πρόεδρος και πάλι, αλλά μόνο με 27 ψήφους διαφορά;

ΑΠ.: Θα πρέπει κάποτε η ψήφος να ζυγίζεται.

ΕΡ.: Ιωάννης Παπαδόπουλος – «φαινόμενο Αβραμόπουλου» στη Θεσσαλονίκη;

ΑΠ.: Θα αστειεύεστε.

ΕΡ.: Τελικά υποστηρίχτηκε από τη Ν.Δ.;

ΑΠ.: Είναι αναντίρρητο.

ΕΡ.: Υποψήφιος και για τέταρτη συνεχή τριετία το 2002;

ΑΠ.: Ό, τι καλύτερο έχω να προσφέρω θα το δώσω σε αυτή την τριετία.

ΕΡ.: Πρόεδρος του δεύτερου σε αριθμό μελών δικηγορικού συλλόγου στη χώρα χωρίς
την υποστήριξη του υπουργείου Δικαιοσύνης;

ΑΠ.: Δεν απαντώ.

ΕΡ.: Τα τρία πρώτα θέματα που θα χειριστείτε;

ΑΠ.: α) Θα εγκύψω στα καθημερινά προβλήματα των δικηγόρων, β) ψήφιση νέου
κώδικα δικηγόρων, γ) θεσμική αντιμετώπιση του πληθωρισμού.

ΕΡ.: Πληθωρισμός δικηγόρων: το μεγαλύτερο πρόβλημα;

ΑΠ.: Εάν δεν στερέψει η αλόγιστη παραγωγή δικηγόρων το συντομότερο δυνατόν, τα
κρούσματα στην απονομή Δικαιοσύνης θα είναι περισσότερα.

ΕΡ.: Μπορεί να αντιμετωπιστεί;

ΑΠ.: Το μήνυμα πρέπει να είναι: λιγότεροι δικηγόροι – καλύτεροι δικηγόροι.

ΕΡ.: Δικηγόροι τηλεοπτικοί σταρ – λαϊκοί δικαστές. Ποιος θα τους σταματήσει;

ΑΠ.: Ατυχώς δεν μπορέσαμε να αντιστρέψουμε τα πράγματα. Φταίμε οπωσδήποτε.

ΕΡ.: Δικηγόροι-συγγενείς δικαστών που αναλαμβάνουν «μεγάλες» υποθέσεις. Δεν
είναι άδικο;

ΑΠ.: Συμφωνώ. Ωστόσο η λύση θα πρέπει να αναζητηθεί μέσα από τη θέσπιση του
ασυμβίβαστου στη συνυπηρέτηση.

ΕΡ.: Τριακόσιοι περίπου γνωστοί δικηγόροι, αδρά αμειβόμενοι στην Αθήνα, άλλοι
πενήντα στη Θεσσαλονίκη. Οι υπόλοιποι;

ΑΠ.: Στη βιοπάλη και την ανεργία.

ΕΡ.: Ανεπαρκείς χώροι – ελλείψεις δικαστών – δικομανία. «Αγκάθια» για την
απονομή Δικαιοσύνης στη Θεσσαλονίκη;

ΑΠ.: Ναι, κατ’ αρχήν. Η επάρκεια όλων των παραγόντων του δικαιοδοτικού
μηχανισμού είναι ένα από τα ζητούμενα.

ΕΡ.: Μηχανοργάνωση δικαστικών υπηρεσιών. Παραμένει ακόμη στα «χαρτιά»;

ΑΠ.: Η ηλεκτρονική με βρίσκει αντίθετο γιατί καταργεί πολλούς ανθρώπους. Όμως,
η τραγωδία είναι αναπόφευκτη.

ΕΡ.: Υπόθεση πολιτιστικής πρωτεύουσας. Τελικά διεπράχθησαν ποινικά αδικήματα;

ΑΠ.: Έγινε σπατάλη. Όπως σ’ ένα γάμο. Καταναλώθηκε περισσότερο κρασί. Όμως
ποινικά αδικήματα;

ΕΡ.: Δέκα ολόκληρες ημέρες για την έκδοση ενός απλού πιστοποιητικού ποινικού μητρώου;

ΑΠ.: Σωστή η διαπίστωση.

ΕΡ.: Και τρία ολόκληρα χρόνια για την εκδίκαση μιας υπόθεσης στα ποινικά δικαστήρια;

ΑΠ.: Και όχι μόνον. Προσφεύγουν πολίτες στο Δικαστήριο των Ανθρωπίνων
Δικαιωμάτων. Δεν ταλαιπωρείται μόνον ο Οτζαλάν.

ΕΡ.: Εθνική Σχολή Δικαστών με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Λειτουργεί ικανοποιητικά;

ΑΠ.: Χρειάζονται βελτιώσεις. Πρέπει να διδάσκουν οπωσδήποτε δικηγόροι.

ΕΡ.: Θα λειτουργούσε καλύτερα στην Αθήνα;

ΑΠ.: Δεν το νομίζω.

ΕΡ.: Πρόεδρος στον Δικηγορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης για τρίτη συνεχή φορά,
μέλος της διοίκησης στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου». Επόμενο βήμα;

ΑΠ.: Στη ζωή μου ποτέ δεν προχώρησα με σχέδιο. Είμαι ένας αντιφατικός άνθρωπος

ΕΡ.: Συνεργασία με συναδέλφους σας από βαλκανικές χώρες. Υπάρχουν εμπόδια;

ΑΠ.: Όχι. Οι προϋποθέσεις είναι ευοίωνες. Αρκεί να επιταχύνουμε.

Γιώργος Χάτσιος