30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: στην Κρήτη και μεγάλωσε στην Αθήνα.

ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ: σαν αγναντεύει από τον Μόλυβο τον απέναντι Ελληνισμό που χάθηκε.

ΕΝΑ ΟΥΖΑΚΙ: με σαρδέλα Καλλονής μαζί με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο.

ΓΑΛΗΝΕΥΕΙ: παρέα με τους πετράδες της Λέσβου.

ΘΑ ΗΘΕΛΕ: να ζει όχι συμβατά.

ΕΝΙΩΣΕ: να συγκρούεται η συνείδησή του με την πολιτική σκοπιμότητα για
τον διωγμένο κουρδικό λαό.

ΘΥΜΑΤΑΙ: με νοσταλγία τις μέρες της Μεταπολίτευσης.

Εντός των ημερών παρουσιάζει το τελευταίο του βιβλίο, τις «Καταθέσεις
ψυχής», για το Σύνταγμα, τους S-300, το σχέδιο «Καποδίστριας», τη νεολαία και
τα κόμματα. Ο Νίκος Σηφουνάκης, αρχιτέκτονας στο επάγγελμα και βουλευτής στην
ιδιότητα, προσπαθεί να κινείται με άνεση από «τα λιθόστρωτα της Μυτιλήνης στις
συνταγματικές διατάξεις» και σηματοδοτεί τη λέξη «Ναϊρόμπι» με την κατάρρευση
της υπεύθυνης εικόνας που μονοπωλιακά διέθετε το ΠΑΣΟΚ.

ΕΡ.: Από τα λιθόστρωτα της Μυτιλήνης στις συνταγματικές διατάξεις;

ΑΠ.: «Αρχιτεκτονική» και στους θεσμούς.

ΕΡ.:… ο ομφάλιος λώρος;

ΑΠ.: Η δράση.

ΕΡ.: Αρχιτέκτονας, βουλευτής ή συγγραφέας;

ΑΠ.: Το δεύτερο είναι «ανθρωποθυσιαστήριο».

ΕΡ.: Εσείς ανήκετε στους υπερπατριώτες ή στους υποπατριώτες;

ΑΠ.: Με ό,τι προκύπτει αφαιρώντας το πρώτο συνθετικό από τις δύο λέξεις.

ΕΡ.: Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και μετά τι;

ΑΠ.: Ελπίζω το καλύτερο.

ΕΡ.: Τα γκάλοπ καταγράφουν αρνητική εικόνα για κυβέρνηση και Κίνημα. Τις πταίει;

ΑΠ.: Ο κακός μας εαυτός και η πολυπραγμοσύνη των υπευθύνων.

ΕΡ.: Ναϊρόμπι. Η σημασιολογία του όρου για το ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ.: Κατάρρευση της υπεύθυνης εικόνας που μονοπωλιακά διαθέταμε.

ΕΡ.: Μετά τα τελευταία γεγονότα και πάλι ανακύπτει το ερώτημα: έχουμε σοβαρό κράτος;

ΑΠ.: Το χειρότερο είναι ότι δύσκολα θα γίνουμε.

ΕΡ.: Η Ελλάδα στο Χρηματιστήριο αναστενάζει;

ΑΠ.: Είναι ο νέος κομματικός σχηματισμός μας.

ΕΡ.: Πλεονάζουν οι ανεύθυνοι ή οι υπεύθυνοι σ’ αυτόν τον τόπο;

ΑΠ.: Δύσκολα να παρακάμψεις τους πρώτους.

ΕΡ.: Νίκος Σηφουνάκης στη θέση του κ. Πάγκαλου, το δεκαήμερο 5-15 Φεβρουαρίου;

ΑΠ.: Είχα δει το έργο σε πρώτη προβολή στην Ιταλία και απλώς θα αντέγραφα τους
ιταλικούς χειρισμούς.

ΕΡ.: Τα προσόντα ενός πολιτικού και μάλιστα ενός νέου πολιτικού;

ΑΠ.: «Κρείττον το σιγάν».

ΕΡ.: Μετοχές και οράματα συμβαδίζουν;

ΑΠ.: Πάντως «μετοχοποίηση» των οραμάτων δεν κάνω.

ΕΡ.: Ψελλίσατε ποτέ το γνωστό «πού ‘σαι νιότη, που ‘δειχνες πως θα γινόμουν άλλος»;

ΑΠ.: Όχι, γιατί στις δύσκολες στιγμές δεν αθέτησα ιδέες, φίλους και πιστεύω.

ΕΡ.: Η αυτοκριτική ποια θέση κατέχει στην ψυχή σου;

ΑΠ.: Στη σκέψη και το μνημονικό μου βρίσκεται πάντα και έτσι αποφεύγω την
ψυχική ταραχή.

ΕΡ.: Στη Μυτιλήνη που αφιερώθηκες τι σε πληγώνει;

ΑΠ.: Ότι όσα κι αν δημιούργησες δεν αρκούν.

ΕΡ.: Κάπου οι αθηναϊκοί τοίχοι διαλαλούν «Αγοράστε καινούργια σοσιαλιστική
συνείδηση». Τι σε αγγίζει απ’ αυτό το σύνθημα;

ΑΠ.: Ο απόηχος της ενοχής και της απογοήτευσης που περιέχει.

ΕΡ.: Διανύουμε εποχή εκπτώσεως των αξιών;

ΑΠ.: Προσπαθώ να μην το σκέπτομαι.

ΕΡ.: Πολιτική και ηθική: μεγέθη αλληλοαναιρούμενα;

ΑΠ.: Δυστυχώς υπάρχει και αυτή η διάσταση.

ΕΡ.: Αξιολόγησε την πολιτική σου παρουσία.

ΑΠ.: Είναι δουλειά του λαού.

ΕΡ.: Πολιτικός, το επιστέγασμα μιας πορείας ή αφετηρία μιας σταδιοδρομίας;

ΑΠ.: Η διαδρομή στη ζωή είναι δύσκολο να προβλεφθεί.

ΕΡ.: Το κόμμα που θα επιθυμούσες;

ΑΠ.: Των μεταρρυθμιστών.

ΕΡ.: Λέγεται τώρα και μετά τον θάνατο του Ανδρέα ότι ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ
διεκρίνετο για τα δύο βασικά στοιχεία του πολιτικού: το προοράν και το τολμάν. Συμφωνείς;

ΑΠ.: Απόλυτα, αλλά δυστυχώς λείπει.

ΕΡ.: Καθ’ οδόν προς τη Βουλή τι σκέπτεσαι;

ΑΠ.: Δεν σκέπτομαι πια. Οραματίζομαι την αναβάθμισή της.

ΕΡ.: Ένας μεγάλος πειρασμός στην πολιτική σου σταδιοδρομία;

ΑΠ.: Ο συμβιβασμός. Προσπαθώ πάντα να τον αποφεύγω, αν και λέγεται ότι
χρειάζεται στην πολιτική.