Δεν έχω τίποτα ν’ αποδείξω

* Δεν μπορείς να προβλέψεις με σιγουριά ότι θα είσαι στο βάθρο μιας
παγκόσμιας διοργάνωσης. Στην Ιαπωνία όμως πάω για κάτι καλό

* Το 2000 είναι κοντά πλέον, αλλά και το 2004 δεν είναι πολύ μακριά.
Ασφαλώς και θα είμαι στην Ολυμπιάδα της Αθήνας

Η Νίκη Ξάνθου με την πολύ καλή φίλη της Κατερίνα Κόφφα, σε κάποια αποστολή στο εξωτερικό

ΕΔΩ και δέκα σχεδόν χρόνια η κορμοστασιά και η χάρη στον ελληνικό αθλητισμό σε
πρωταγωνιστικό επίπεδο έχουν το όνομα Νίκη Ξάνθου!

Το ψηλόλιγνο κορίτσι από τη Ρόδο, με ύψος 1,76 κ αι βάρος γύρω στα 56 κιλά,
στα 25 της μόλις χρόνια έχει ήδη στο ενεργητικό της ένα πλούσιο παλμαρέ
διεθνών επιτυχιών που την έχουν καταξιώσει ως μία από τις κορυφαίες άλτριες
μήκους στον κόσμο.

Μετά από τη… δίσεκτη περσινή χρονιά, στην οποία τη μέτρια ­ για τις
δυνατότητές της ­ 5η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου ακολούθησε
μια δύσκολη καλοκαιρινή περίοδος με προβλήματα και πρόωρη λήξη, χωρίς
συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης, η Νίκη Ξάνθου επέστρεψε
αυτόν τον χειμώνα στις υψηλές επιδόσεις με το 6,80 στο διεθνές μίτινγκ «Αθήνα
’99» που είναι 3η καλύτερη επίδοση στον κόσμο φέτος.

ΠΙΟ ΣΙΓΟΥΡΗ

Όπως έδειξε και στη διάρκεια της διεξαγωγής του μήκους στο μίτινγκ «Αθήνα
’99», όχι μόνο με τη σταθερότητα των επιδόσεων ­ πέντε άλματα έγκυρα και όλα
πάνω από 6,62 ­, αλλά και με το γλυκό της χαμόγελο, η Νίκη Ξάνθου ξαναβρήκε τη
σιγουριά και την ηρεμία της.

Και δεν το κρύβει λέγοντας (ξανά με πλατύ χαμόγελο και μάτια που λάμπουν):
«Μπορώ να πω ότι βρίσκομαι στην καλύτερη κατάσταση παρά ποτέ σε κλειστό στίβο.
Όσο και αν δεν έχω κάνει ακόμη 6,91 που είναι το ρεκόρ μου σε κλειστό από το
1997 στο Λιεβέν, νιώθω πολύ καλά και η σταθερότητα με κάνει να πιστεύω ξανά
στις δυνατότητές μου».

ΜΙΑ ΠΙΚΡΙΑ

Για το περσινό καλοκαίρι θυμάται, χωρίς πάντως να δείχνει ότι της άφησε την
παραμικρή πικρία: «Πέρασα πράγματι κάποια δύσκολη περίοδο. Ένιωθα κουρασμένη
και κορεσμένη από τις συνεχόμενες προετοιμασίες και συμμετοχές σε μεγάλες
διοργανώσεις επί αρκετά χρόνια. Είδα ότι δεν πήγαινε άλλο και αποφάσισα να
φύγω από τους στίβους για ενάμιση μήνα και να ξαναβρώ τις ψυχικές κυρίως
δυνάμεις για να ξαναγυρίσω. Με βοήθησαν πολύ στον ψυχολογικό τομέα ο σύζυγός
μου ο Δημήτρης και ο προπονητής μου Γιώργος Πομάσκι».

ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ

Στις συχνές και κουραστικές στιγμές αναμονής της Νίκης στα αεροδρόμια η βαλίτσα προσφέρεται και για κάθισμα

Είναι λοιπόν η Νίκη πανέτοιμη και σίγουρη για το πρώτο της μετάλλιο στο
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του Μαεμπάσι (5-7 Μαρτίου), σε μεγάλη
διοργάνωση του κλειστού στίβου; Η απάντηση υπενθυμίζει ότι στον στίβο τα
πάντα… ρει: «Το βέβαιο είναι ότι πάω για κάτι καλό. Όμως, κάθε αγώνας έχει
τις δυσκολίες και τις ιδιαιτερότητές του και δεν μπορείς να προβλέψεις με
σιγουριά ότι θα είσαι στο βάθρο μιας παγκόσμιας διοργάνωσης όσο μεγάλη επίδοση
και αν έχεις, λίγες μέρες πριν από τους αγώνες.

Θα προσπαθήσω να είμαι όσο γίνεται πιο ήρεμη και να μην έχω άγχος».

ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΗ

Θα υπάρχει άραγε το άγχος τής όχι ανάλογης μ’ εκείνη σε ανοικτό πορείας στις
μέχρι τώρα διοργανώσεις κλειστού στίβου; Η Νίκη αντιτείνει ελαφρά πειραγμένη:
«Αισθάνομαι αρκετά ικανοποιημένη με ό,τι έχω πετύχει μέχρι τώρα και δεν νιώθω
την ανάγκη πλέον ούτε να αποδείξω κάτι σε οποιονδήποτε ούτε να κερδίσω
περισσότερη δόξα ή χρήματα. Αγαπώ τον πρωταθλητισμό και θα προσπαθήσω κι άλλο
στη συνέχεια για μεγάλους στόχους. Εκείνο που σίγουρα θέλω είναι το Ολυμπιακό
μετάλλιο και θα προσπαθήσω να το καταφέρω».

ΓΙΑ ΤΟ 2004

Η μεγάλη ευκαιρία για το Ολυμπιακό βάθρο δείχνει το 2000 στο Σίδνεϊ, που η
Ξάνθου θα είναι στα 27 της χρόνια σε ιδανική ηλικία από αθλητικής πλευράς,
αλλά πόσο είναι εφικτό να σκέπτεται και την Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004;

Χωρίς δισταγμό η κάτοχος του ασημένιου μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
Στίβου ’97 της Αθήνας δίνει την απάντηση που όλοι θέλουν να ακούσουν: «Το 2000
είναι κοντά πλέον, αλλά και το 2004 δεν είναι πολύ μακριά. Ασφαλώς και θα
είμαι εδώ».

ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΚΟΜΗ

Η Νίκη καμαρώνει για την πρώτη της φορά πάνω από τα 7 μέτρα, στο Ρέθυμνο, το 1996

Μπορεί να έχουν αυξηθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια οι οικονομικές απολαβές
για τους πρωταθλητές του στίβου και όχι μόνον που σημειώνουν επιτυχίες σε
μεγάλες διοργανώσεις, αλλά το οικονομικό πρόβλημα παραμένει άλυτο. Η άποψη της
Ροδίτισσας πρωταθλήτριας: «Φαίνεται ότι η μόνη λύση για να μη χάνουμε την
υπομονή μας είναι να συνηθίσουμε να ζούμε με την αβεβαιότητα. Έχουν κάπως
βελτιωθεί τα πράγματα στον ΣΕΓΑΣ παρά τη λεγόμενη “μαύρη τρύπα” στο
οικονομικό, αφού παίρνουμε οδοιπορικά κάθε τρεις μήνες αντί κάθε έξι, όμως δεν
έχουμε πάρει ακόμη το πριμ του ’97. Νομίζω ότι δεν θα πάψει να υπάρχει το
πρόβλημα όσο δεν θεσμοθετείται το πριμ, ώστε να ξέρεις από πριν τι ακριβώς περιμένεις».

ΓΙΑ ΤΗ ΡΟΔΟ

Αν κάπου δεν συζητήθηκε το όνομα της Νίκης Ξάνθου στις μεταγραφές του στίβου
στο τέλος του περασμένου χρόνου ήταν στις μεταγραφές στη διάρκεια των οποίων
πολλοί γνωστοί πρωταθλητές και πρωταθλήτριες άφησαν τους συλλόγους τους για
τον Πανελλήνιο Γ.Σ. και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Η μεγάλη αθλήτρια δεν έφυγε
από τον ΓΑΣ Υγεία Ρόδου που την ανέδειξε, αλλά οι σχέσεις τους δεν βρίσκονται
σε καλό σημείο. Εξηγεί η ίδια αποκαλύπτοντας: «Δεν τα πάμε καλά. Στην ουσία
έχουμε απομακρυνθεί μεταξύ μας, αφού ο σύλλογος με αντιμετωπίζει σαν να μην
υπάρχω. Ούτε καν με είχαν δηλώσει στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου
και έτρεχα την τελευταία στιγμή για να δηλωθώ και να πάρω μέρος»!

Όμως για το νησί όπου γεννήθηκε, τη Ρόδο, η Ξάνθου στάζει μέλι: «Δεν μπορώ να
ξεχάσω τον κόσμο, τους συγγενείς και φίλους που έχω κυρίως στην πόλη της
Ρόδου, όπου μεγάλωσα μέχρι 17 ετών, αλλά και τις ομορφιές του νησιού που πάντα
με τραβούν όταν έχω ελεύθερο χρόνο ή διακοπές».

ΓΙΑ ΤΟΥΣ προπονητές που συνάντησε στην πορεία της, από μικρό κοριτσάκι που
έκανε στίβο στη Ρόδο, χωρίς να ξέρει τι ακριβώς σημαίνει, μέχρι σήμερα που
είναι φτασμένη πρωταγωνίστρια του αθλητισμού, η Νίκη Ξάνθου το λιγότερο που
δείχνει είναι αναγνώριση στη συμβολή τους.

Κάνοντας όμως η ίδια μια σύντομη αποτίμηση της εμπειρίας της με τους
αρκετούς προπονητές που συνεργάστηκε ­ χαριτολογώντας τους ανέβασε σε «μια
δεκαπενταριά» ­ επικεντρώνει τη μεγαλύτερη εκτίμησή της για την προσφορά τους
σε τρεις:

«Ο πρώτος που μου είπε ότι μπορώ να κάνω επτά μέτρα στο μήκος ήταν ο Κώστας
Παλαιολόγου, που ήταν αθλητής του μήκους και προπονητής μου για ενάμισι χρόνο
όταν ήλθα πρώτη φορά από τη Ρόδο το 1989. Αργότερα είχα προπονητή τον Νέστορα
Κολοβό, ο οποίος με βοήθησε σημαντικά στον τομέα της τεχνικής του άλματος αλλά
όχι ανάλογα στην ψυχολογία για να έχω τις επιτυχίες που μπορούσα.

Γι’ αυτό αναζήτησα άλλο προπονητή και από το 1996 είμαι με τον Γιώργο
Πομάσκι ο οποίος σ’ αυτόν τον νευραλγικό τομέα της ψυχολογίας είναι πολύ
καλός. Στον κ. Πομάσκι οφείλω το ότι ξεπέρασα τον φόβο που είχα στους αγώνες
και έμαθα να μάχομαι πάντα, αλλά και να ξεπερνώ ευκολότερα και γρηγορότερα
τυχόν απογοητεύσεις από κάποιες άτυχες στιγμές που συχνά υπάρχουν στον αθλητισμό».

ΠΩΣ περνά τις ώρες της κάθε μέρα η Νίκη Ξάνθου; Περιττό βέβαια να τονισθεί ότι
το Ολυμπιακό Στάδιο είναι αν όχι πρώτο τουλάχιστον δεύτερο σπίτι της αφού εκεί
περνά πολλές ώρες κάθε μέρα για προπόνηση ή αποθεραπεία.

Ξυπνά πρωί κάθε μέρα σε περιόδους σκληρής προετοιμασίας που το πρόγραμμα
περιλαμβάνει 6 ώρες προπόνηση καθημερινά. Συνήθως, κουρασμένη από την
προπόνηση, κοιμάται κάθε βράδυ στις 11, αλλά όχι πάντα.

«Μερικές φορές κοιμάμαι και στη μία, αλλά πολύ σπάνια αργότερα», λέει η ίδια.

Όσο για την οικογενειακή της ζωή, δεν κρύβει ότι περνά πολύ όμορφα με τον
σύντροφο, εδώ και αρκετά χρόνια, και σύζυγό της, από τον περασμένο Νοέμβριο,
πρωταθλητή του μήκους Δημήτρη Χατζόπουλο.

Λέει η Νίκη, λάμποντας από ευτυχία: «Είμαστε πολύ ευτυχισμένοι και περνάμε
πολύ καλά μαζί. Ίσως μας λείπει ένα παιδί και εγώ προσωπικά αγαπώ πολύ τα
παιδιά. Όμως το αφήνουμε για αργότερα, αφού πρώτα χαρούμε λίγο τη ζωή μας
μόλις βρούμε ευκαιρία από τον πρωταθλητισμό».

Απορήσαμε που ο Δημήτρης Χατζόπουλος δεν ήταν στη χθεσινή πρωινή προπόνηση στο
ΟΑΚΑ υπό τις οδηγίες του Γιώργου Πομάσκι ­ και μαζί με την ανερχόμενη ραγδαία
στο τριπλούν Βούλα Τσιαμήτα ­ και η Νίκη έσπευσε να εξηγήσει: «Φυσικά και θα
ήταν εδώ αν δεν αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα τραυματισμού».

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Ρόδος, 1η Οκτωβρίου 1973.

ΥΨΟΣ: 1.74.

ΒΑΡΟΣ: 56 κιλά.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ: ΓΑΣ Υγεία Ρόδου.

ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ: 2η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανοικτού στίβου ’97
της Αθήνας, 4η στην Ολυμπιάδα ’96 της Ατλάντα, 5η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
κλειστού ’97 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού ’98, 2η στο Ευρωπαϊκό
Κύπελλο Μπρούνο Τζάουλι ’94 και 3η το ’97 και ’98.

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ: 7.03 (πανελλήνιο ρεκόρ) σε ανοικτό στίβο από το
μίτινγκ της Μπελιτζόνα Ελβετίας στις 18 Αυγούστου ’97. 6.91 (πανελλήνιο ρεκόρ)
σε κλειστό στίβο από το μίτινγκ του Λιεβέν στις 16 Φεβρουαρίου ’97.