Ομολογίες με φάρμακα

Φάρμακα που αφαιρούν την ανθρώπινη βούληση, βασανιστήρια μέσω εικονικής
πραγματικότητας και ουσίες που αφαιρούν τη μνήμη είναι ορισμένες μόνο από τις
πλέον σύγχρονες μεθόδους που χρησιμοποιούνται προκειμένου να αποσπαστούν
διατεταγμένες ομολογίες κρατουμένων.

Η εικόνα που παρουσίαζε ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν στο βίντεο της μεταφοράς του οδηγεί στο συμπέρασμα πως του είχαν χορηγηθεί φαρμακευτικές παραισθησιογόνες ουσίες

Όπως επισημαίνουν καθηγητές Φαρμακολογίας και ψυχίατροι, έχουν αλλάξει πολλά
πράγματα την τελευταία δεκαετία σ’ ό,τι αφορά την «τεχνολογία» που «υπηρετεί»
την απόσπαση ομολογιών. Από τη μια έχει προχωρήσει πολύ η έρευνα που αφορά την
παρασκευή ουσιών οι οποίες επιδρούν με συγκεκριμένο τρόπο και επιτυγχάνουν τη
δημιουργία ανθρώπων χωρίς καμία βούληση, οι οποίοι είναι δυνατόν όταν είναι
υπό την επήρειά τους να «ομολογήσουν» κάτι που τους έχει υπαγορευτεί, κι από
την άλλη έχουν «τελειοποιηθεί» μέθοδοι βασανισμών κρατουμένων.

Η μιζαδολάμη, η οποία κυκλοφορεί με την εμπορική επωνυμία Versed στην Αμερική,
είναι η νεώτερη ουσία που έχει προστεθεί στον κατάλογο. Χορηγείται με
ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή χρήση και καταστέλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα σε
δύο – τρία λεπτά με επαναφορά της συνείδησης σε δύο ώρες μετά τη χρήση.
Περίπου το 90% των ατόμων στα οποία έχει χορηγηθεί έχουν απώλεια της πρόσφατης
μνήμης. Η εν λόγω ουσία μαζί με τη φλουνατραζοπάμη είναι απαγορευμένη. Η
τελευταία, η οποία κυκλοφορεί παράνομα, χορηγείται από το στόμα (και
παρεντερικά) και προκαλεί απώλεια της θέλησης και της μνήμης. Έγινε γνωστή
πρόσφατα, αφού τη χρησιμοποίησαν για βιασμό μετά την προσθήκη της σε ποτό.
Όποιος καταπιεί την εν λόγω ουσία διατηρεί τη συνείδησή του, αλλά δεν μπορεί
ούτε να θυμηθεί ούτε να προβάλλει αντίσταση. Η επίδρασή της είναι άμεση και
διαρκεί για λίγες ώρες.

Μια άλλη ουσία που εξουδετερώνει τη θέληση είναι η αμοραρβιτάλη (εμπορική
ονομασία σε ορισμένες χώρες Amytal). Μαζί με τη σκολοπαμίνη είναι ένα υπνωτικό
που χορηγείται από το στόμα και έχει γίνει γνωστό ως «ορός της αλήθειας».

Η σκολοπαμίνη προκαλεί αμνησία. Όπως επισημαίνουν καθηγητές Φαρμακολογίας, οι
περισσότερες από τις ουσίες που προκαλούν απώλεια της συνείδησης
χρησιμοποιούνται νόμιμα από τους αναισθησιολόγους και υπάρχουν σε αρκετές
ποσότητες σε οποιοδήποτε μεγάλο νοσοκομείο (εκτός από όσες κυκλοφορούν
παράνομα). Κανείς όμως δεν μπορεί να γνωρίζει πώς και από ποιους μπορεί να
χρησιμοποιηθούν.

Το LSD, για παράδειγμα, ουσία γνωστή εδώ και δεκαετίες, προκαλεί παραισθήσεις
και εφιάλτες. Αυτά τα συμπτώματα, σύμφωνα με τους γιατρούς, πολλές φορές
σχετίζονται με πραγματικές εμπειρίες, «οπότε είναι αβάσταχτα για το άτομο στο
οποίο χορηγήθηκε και μπορούν να αποτελέσουν έμμεση μαρτυρία πραγματικών γεγονότων».

Όπως επισημαίνει η ίδια πηγή, από την εικόνα και μόνο που παρουσίαζε ο
Αμπντουλάχ Οτζαλάν στο βίντεο της μεταφοράς του «υπήρξαν συγκεκριμένα σημεία,
όπως το απλανές βλέμμα, το ότι δεν απαντούσε, όπως και η ουσία ορισμένων
σχολίων του, τα οποία οδηγούν στο συμπέρασμα πως του είχαν χορηγηθεί κάποιες
ουσίες, αυτού του τύπου».

Πολύ απέχει ακόμη η Τουρκία από τα ανεκτά, έστω, όρια των διεθνών κανονισμών
για τα βασανιστήρια κρατουμένων, αναφέρεται σήμερα σε έκθεση του Συμβουλίου
της Ευρώπης που κατακρίνει έντονα την Τουρκία και για την πρακτική της να
αρνείται έγκαιρο διορισμό δικηγόρου στους πολιτικούς κρατουμένους.

Όπως επισήμανε χθες εκπρόσωπος του Συμβουλίου, είναι συμπτωματική η χρονική
συγκυρία της δημοσίευσης της έκθεσης με τη σύλληψη του Οτζαλάν. Η έκθεση
βασίζεται στα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν στην επίσκεψη επιθεωρητών τον
Οκτώβριο του 1997 στην Τουρκία.

Στην ίδια έκθεση καταδικάζεται, μεταξύ άλλων, η εκτεταμένη χρήση του
ηλεκτροσόκ που έχει πάψει να θεωρείται παραδεκτό ακόμα και στη σύγχρονη ψυχιατρική.

«ΥΠΑΡΧΟΥΝ μοντέρνοι τρόποι βασανιστηρίων, ικανοί να αποσπάσουν οποιαδήποτε
ομολογία από έναν κρατούμενο», εξηγεί ο κ. Κωνσταντίνος Μανθάτης, ψυχολόγος.
«Τα ψυχοφάρμακα δημιουργούν μια κατάσταση χαλάρωσης σε αυτόν που τα
χρησιμοποιεί. Είναι φάρμακα που πτοούν τη συνείδηση, διώχνουν κάθε αναστολή
και κάνουν τον άνθρωπο να μιλάει για πράγματα που υπό κανονικές συνθήκες δεν
θα μιλούσε. Δεν δημιουργεί παραλήρημα, αλλά σε συνδυασμό με άλλες μορφές
πίεσης φέρνει τα “επιθυμητά” αποτελέσματα στους βασανιστές.

Ο ορός της αλήθειας

Κάτι ανάλογο είναι ο ορός της αλήθειας, που φέρνει καλύτερα αποτελέσματα
επίσης σε συνδυασμό με άλλες πιέσεις. Τα ψυχοφάρμακα δίδονται με τη μορφή
ένεσης ή σε χάπια. Η υπερβολική δόση αυτών των φαρμάκων φέρνει φυσικά
δυσάρεστα αποτελέσματα στον οργανισμό του ανθρώπου» συμπληρώνει. «Οι ενδείξεις
για τη χρησιμοποίηση αυτών των φαρμάκων είναι εύκολα διαγνώσιμες. Βλέμμα
κουρασμένο και κάπως απλανές, ύφος παθητικό, κινήσεις αργές. Για να παρακάμψει
κάποιος τη θέληση ενός κρατουμένου υπάρχουν και άλλοι τρόποι. Έχουν γίνει
γνωστές καταγγελίες για πολύωρο αναβοσβήσιμο ηλεκτρικής λάμπας σε συγκεκριμένη
συχνότητα. Αυτό προκαλεί επιληπτική κρίση».

Δεν αφήνουν ίχνη

Ο Δημόκριτος Σαραντίδης ψυχίατρος, υπεύθυνος ομάδας Ψυχικής Υγείας του
Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων, υποστηρίζει ότι «τα
ψυχοφάρμακα επιδρούν όπως το αλκοόλ. Κάνουν τους χρήστες να μην ελέγχουν τον
εαυτό τους. Πάντως βελτιώνονται όλο και περισσότερο οι τρόποι βασανισμού
χωρίς, να αφήνουν ίχνη πάνω στο σώμα του βασανιζόμενου. Έχουν προχωρήσει οι
μέθοδοι ηλεκτροσόκ. Έχουν απομονωθεί πολύ συγκεκριμένα σημεία του ανθρώπινου
σώματος, η διοχέτευση ρεύματος στα οποία προκαλεί αφόρητο πόνο. Δεν μένουν
ίχνη, παρά μόνο ελαφρά εγκαύματα σε περίπτωση αδέξιου χειρισμού του βασανιστή.
Άλλος τρόπος, πολύ ακριβός όμως γι’ αυτό και δύσκολα εφαρμόσιμος, είναι η
χρησιμοποίηση της μεθόδου virtual reality. Με προσομοιωτές πραγματικότητας
δημιουργούνται συνθήκες υπερβολικού φόβου στα θύματα. Υπήρξε καταγγελία στη
Νότια Αμερική για ένα βασανιστήριο στο οποίο χρησιμοποιείται ένα ελικόπτερο.
Το θύμα με δεμένα μάτια οδηγείται στο ελικόπτερο και του δημιουργούν την
αίσθηση ότι βρίσκονται στον αέρα και από στιγμή σε στιγμή θα τον πετάξουν
κάτω. Του δημιουργούν την αίσθηση ότι βρίσκονται σε ύψος 30 μέτρων, ενώ στη
πραγματικότητα αυτό δεν ξεπερνάει τα δύο. Τελικά πετάνε το θύμα, το οποίο
τραυματίζεται ελαφρά αλλά διακατέχεται από αίσθημα υπερβολικού φόβου και άγχους.

Πυροβολούν με άσφαιρα

Υπήρξε καταγγελία για θύμα που με δεμένα μάτια περιμένει ατέλειωτη ώρα όρθιο
σε τοίχο. Μετά, με φωνές και κοροϊδίες έρχονται δήθεν εκτελεστές που
πυροβολούν με άσφαιρα, ενώ το θύμα από τον φόβο του αντιδρά υπερβολικά και
γίνεται αντικείμενο χλεύης και κοροϊδίας από τους δήθεν εκτελεστές.

Αφήνουν θύματα χωρίς νερό και φαγητό για ώρες ή ακόμα και μέρες και όταν τους
φέρνουν φαγητό, οι φρουροί ουρούν σε αυτό και τους υποχρεώνουν να το φάνε.
Έχει παρατηρηθεί ότι τρόπος άμυνας του βασανιζόμενου είναι η αποστασιοποίηση
από τον εαυτό του. Αντιμετωπίζει τις ταπεινώσεις, τους εξευτελισμούς και τη
ταλαιπωρία σαν να μην συμβαίνει σε αυτόν.

Γι’ αυτό πολλοί που βασανίστηκαν δεν θυμούνται λεπτομέρειες. Όσο για τη
συμπεριφορά του βασανιζόμενου μετά το τέλος της περιπέτειάς του, ποικίλλει από
άνθρωπο σε άνθρωπο. Εξαρτάται από τις συγκυρίες, τη προσωπικότητα, τη
μετέπειτα εξέλιξη της ζωής του κ.τ.λ. Πάντως σχεδόν σε όλους αυτούς τους
ανθρώπους οι εφιάλτες τούς βασανίζουν από περίοδο σε περίοδο της ζωής τους»..

ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ και ποικίλους τρόπους βασανισμών ανάλογα με τη χώρα κάνει λόγο η
διευθύντρια του Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων του
Λονδίνου, Έλεν Μπάμπερ. Ειδικά για τους τρόπους που «προτιμούν» οι τουρκικές
αρχές, το Κέντρο σε πρόσφατη έρευνά του αναφέρει «πληγές και σημάδια από
τσιγάρα και μαχαίρια, το παιχνίδι της “τυφλόμυγας”, φάλαγγα (χτυπήματα στις
πατούσες των ποδιών), ηλεκτροσόκ σε διάφορα μέρη του σώματος, απομόνωση, και
κρύο νερό». «Συχνά επίσης συναντάται και η σεξουαλική κακοποίηση, οι απειλές
για τύφλωση, κώφωση και άλλες απειλές κατά της ζωής».

Σε 14 μήνες

Στο διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου του 1997 και Μαρτίου του 1998 έφτασαν στο
Κέντρο του Λονδίνου 78 θύματα βασανιστηρίων από την Τουρκία, εκ των οποίων οι
εβδομήντα ήταν άντρες και οι οκτώ γυναίκες. Οι άνθρωποι αυτοί κατέφυγαν στη
Βρετανία ζητώντας άσυλο. Οι 76 απ’ αυτούς ήταν Κούρδοι, υποστηρικτές
αυτονομιστικών κινημάτων και αριστερών ομάδων. Συνελήφθησαν παραπάνω από μία
φορά, σε δεκαπέντε από αυτούς απαγγέλθηκαν κατηγορίες και τρεις
καταδικάστηκαν. Και οι 78 κατήγγειλαν φρικτούς βασανισμούς κατά τη διάρκεια
της κράτησής τους. Η κ. Μπάμπερ, πάντως, δήλωσε στα «ΝΕΑ» πως «δεν υπάρχει
ορός αλήθειας. Δεν υπάρχει κάποιο είδος ναρκωτικού που να παράγει την αλήθεια.
Υπάρχουν όμως τρόποι να προκληθεί αδυναμία των διανοητικών λειτουργιών και
αποπροσανατολισμός. Ωστόσο, δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος».