Θέλουμε έναν δημοκρατικό σύλλογο

Ανέλαβε την προεδρία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας το 1993, επικρατώντας
του Σωτ. Πολύδωρα σε μία από τις πλέον πολιτικοποιημένες εκλογές του κλάδου.
Αλλά για τον Τάκη Παππά «ο δημοκρατικός συνδικαλισμός είχε ήδη αρχίσει να
αποσαθρώνεται από το 1989, έτος ορόσημο για να καταλυθούν κανόνες, αξίες και αρχές…».

Τάκης Παππάς. Πρόεδρος ΔΣΑ την τριετία 1993-’96

Το 1996 δεν έθεσε καν υποψηφιότητα, αφού δεν τον στήριξαν επισήμως οι
δικηγόροι που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ, ενώ είχε ξεκινήσει και η μεγάλη αντιδικία
του με τον Ευάγγ. Γιαννόπουλο. Σήμερα, ο Τάκης Παππάς ζητεί «να ξανατεθεί το
θέμα ενός γενναίου και συνεκτικού δημοκρατικού συλλόγου», εκτιμώντας ότι ο
κλάδος «έχει οδηγηθεί σε παθητική στάση».

Γιατί ορόσημο το 1989; Γιατί «τότε ένα μέρος του πολιτικού συστήματος
αναγόρευσε τη Δικαιοσύνη σε διαιτητή των πολιτικών εξελίξεων» και «οι
ελεύθεροι θεσμοί, όπως ο συνδικαλισμός, άρχισαν να γίνονται αντικείμενα
διαπραγματεύσεων». Ιδιαίτερα επικριτικός με αρκετούς που επιχειρούν να
διαχειριστούν στην παρούσα φάση τα συνδικαλιστικά ζητήματα του χώρου, κάνει
λόγο για επικράτηση ενός «μικροδιαχειριστικού συνδικαλισμού», προσθέτοντας ότι
«οι δυνάμεις που εκτίθενται στο προσκήνιο αποτελούνται από ισορροπιστές,
ανόητους, νεογιάπηδες και μικρεμπόρους της ψήφου (όχι βέβαια στο σύνολό
τους)…». Ενώ, φωτογραφίζοντας τη διαμάχη Γιαννόπουλου-Ρουπακιώτη, αναφέρεται
σε «επιθέσεις εναντίον θεσμών και εκπροσώπων τους, οι οποίες συνθέτουν μια
φασίζουσα εικόνα που εκτραχηλίζει τα ήθη και τον πολιτισμό…».

Καταλήγοντας, αναφέρει ότι το κυριότερο ζητούμενο από τις επικείμενες εκλογές
είναι «ο ΔΣΑ να προχωρήσει ανεξάρτητος από απολίτικους καιροσκοπισμούς και
άθλιες εξουσιαστικές εξαρτήσεις…».

Οι δικηγόροι ανήκουν στους «άρχοντες» της φοροδιαφυγής; Οι υποψήφιοι σύμβουλοι
του ΔΣΑ ουσιαστικά αναφέρουν στα «ΝΕΑ» ότι το… προνόμιο ανήκει στους
λεγόμενους «μεγαλοδικηγόρους» και βάλλουν κατά των αντικειμενικών κριτηρίων φορολόγησης.

*Για τον Γιάννη Χαρακτινιώτη (συνδυασμός Αρ. Οικονομίδη), «η συντριπτική
πλειοψηφία των δικηγόρων δεν φοροδιαφεύγει, αντίθετα υποφέρει από το άδικο
σύστημα φορολόγησης». Και προτείνει «τη θέσπιση ενιαίου τρόπου φορολόγησης
μέσω πίνακα αμοιβών και παρακράτηση του φόρου στην πηγή…».

*«Η γενική εντύπωση ότι οι δικηγόροι είναι ευημερούντες φοροφυγάδες, δεν
ανταποκρίνεται στην αλήθεια», αναφέρει και η Ιωάννα Καλαντζάκου-Τσατσαρώνη
(συνδυασμός Δημ. Παξινού), τονίζοντας ότι «η πλειοψηφία των δικηγόρων
χειμάζεται οικονομικά».

*Ο Γιάννης Κορκόβελος (συνδυασμός Αντ. Ρουπακιώτη) σημειώνει ότι «το φαινόμενο
της φοροδιαφυγής το συναντάμε και στους δικηγόρους, όπως σε όλες τις
κοινωνικές ομάδες» και προσθέτει ότι η φορολόγηηση στην πηγή του εισοδήματος
«θα συντείνει αποφασιστικά στην εξυγίανση της φορολογικής συμπεριφοράς των δικηγόρων».

*Για την Κορίνα Αργυριάδου (συνδυασμός Βασ. Δημόπουλου) «με το ισχύον καθεστώς
δίνεται η δυνατότητα τα πολύ μεγάλα δικηγορικά εισοδήματα να φοροδιαφεύγουν»,
ενώ «οι μικροί και μεσαίοι δικηγόροι φορολογούνται και για εισοδήματα που δεν έχουν…».

*«Να μη γίνεται κάθε δικηγόρος ο εύκολος στόχος του φοροεισπράκτορα…»,
αναφέρει η Άδα Μαργέτη-Κατσαούνη (συνδυασμός Ανδ. Δημητρόπουλου και
χαρακτηρίζει «άδικο» το ισχύον φορολογικό καθεστώς των κριτηρίων, γιατί δεν
στηρίζεται «στην αρχή της αναλογικότητας…».

153 υποψήφιοι διεκδικούν θέση προέδρου στους 63 δικηγορικούς συλλόγους.

18 κάλπες στήνονται στον ΔΣΑ, με τα νεώτερα μέλη να ψηφίζουν στην τελευταία.

3 συνδυασμοί (από 10) δεν έχουν υποψήφιο πρόεδρο, αλλά μόνο ψηφοδέλτιο
συμβούλων ΔΣΑ.