ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Κατ’ οίκον εργασία…

Απόψε που έλαβα το πρώτο αντίγραφο τραπεζικού λογαριασμού με το ισότιμο των
καταθέσεών μου σε ευρώ, κατάλαβα πόσο αόριστα έχω αντιληφθεί την είσοδο της
δραχμής στον κόσμο του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.

Φιλοτιμήθηκα και άρχισα να μελετάω τις πορτοκαλί σελίδες: 1 ευρώ=1,9 μάρκα=
6,5 φράγκα=166,3 πεσέτες=200,4 εσκούδα κ.λπ.

Στον κατάλογο των 11 χωρών της Ζώνης με το ενιαίο νόμισμα η Ελλάδα προβλέπεται
να μπει από 1-1-2001, οπότε και θα προσδιορισθεί ο σταθερός συντελεστής της.

Η δραχμή, δηλαδή, θα σταθεροποιηθεί όταν πάψει να υφίσταται ως σταθερό
νόμισμα; Τρέλα!

Τώρα, πάντως, 1 ευρώ είναι 321 δραχμές. Όσο αποστήθιζα το «μάθημα» τόσο
αναγνώριζα το ταλέντο των αριθμών να περιγράφουν το απερίγραπτο.

Αποφάσισα να επιμείνω στην κατανόηση του αγνώστου μου θέματος.

Η ένταξη της δραχμής στον μηχανισμό ισοτιμιών επιτρέπει τη διακύμανσή της σε
ποσοστό ±15%. Μπορεί δηλαδή η ισοτιμία της έναντι του ευρώ να πέσει μέχρι τις
406 ή να ανέλθει στις 300 δραχμές.

Καθησυχαστικό είναι το συμπέρασμα, ότι το ευρώ είναι ένα ήρεμο λιμάνι για
ήσυχους ανθρώπους.

Ωστόσο, συμβουλευτικά αναφέρεται, ότι οι καταθέσεις σε ευρώ δεν είναι η
ενδεδειγμένη λύση και δεν βγάζεις άκρη, αν συμφέρει ή όχι ένα στεγαστικό
δάνειο με ευρώ.

Το πάρτι συνεχίζεται και κάποιοι ανεπίδεκτοι πιεζόμαστε να μάθουμε ένα
τραγούδι που δεν θα αγαπήσουμε ποτέ. Έτσι κι αλλιώς όμως, θα το χορέψουμε.