[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«Έπρεπε» να γίνει οίκος ανοχής το σπίτι του για να αρχίσουν να ρωτάνε
ορισμένοι. Ποιος ήταν ο Αλέξανδρος Σβώλος; Πρόεδρος της ελεύθερης κυβέρνησης
του βουνού στα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης; Ποιου βουνού και ποιας Εθνικής
Αντίστασης; Ήταν συνταγματολόγος; Τον έδιωξε από το Πανεπιστήμιο η δικτατορία
Μεταξά; Και η γυναίκα του η Μαρία ήταν βουλευτής της ΕΔΑ; Ποιας ΕΔΑ; Γιατί να
χαρίσει το σπίτι του; Γιατί επέμενε να γίνει φοιτητική στέγη;

Το θέμα γνωρίζουν ­ προσωπικά ­ εδώ και πολλούς μήνες ο Πρόεδρος της
Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός και οι αρχηγοί των κομμάτων, ο πρόεδρος της
Βουλής, οι αρμόδιοι υπουργοί και οι αρμόδιοι σύμβουλοι του Πρωθυπουργού, ο
λεγόμενος Συνήγορος του Πολίτη, βουλευτές, ο δήμαρχος της Αθήνας, όλοι οι
υποψήφιοι δήμαρχοι στις τελευταίες δημοτικές εκλογές και ο αρχηγός της Αστυνομίας.

Έγιναν πολλές ερωτήσεις στη Βουλή από βουλευτές όλων των κομμάτων, μέχρι που
αναγκάσθηκε ένας υφυπουργός να γίνει ντετέκτιβ για να διαπιστώσει, τελικώς,
ότι άλλο υπουργείο, απ’ αυτό στο οποίο εργάζεται, του έλεγε… ψέματα. Οι
εφημερίδες, οι τηλεοράσεις «έπαιξαν» πολλές φορές το θέμα, παρουσιάζοντας
παράλληλα την απίστευτη υποβάθμιση μιας μεγάλης περιοχής της Αθήνας. Και κάθε
φορά, οι επίσημοι διαβεβαίωναν ότι τακτοποιήθηκε το ζήτημα.

Αλλά, το σπίτι του Σβώλου συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, να λειτουργεί ως…
πολυδύναμος οίκος ανοχής. Γιατί; Διότι απλούστατα καμία από τις υποσχέσεις δεν υλοποιήθηκε.

Οι μόνοι συνεπείς στην «ιστορία» είναι οι νέοι ιδιοκτήτες! Βρήκαν μία ευκαιρία
και αγόρασαν φτηνά ένα νεοκλασικό, που φυσικά δεν ήξεραν ότι ήταν του Σβώλου ­
άλλωστε κανείς δεν μιλάει στον λαό γι’ αυτόν… ­ για να στήσουν, όπως τους
επιτρέπουν οι διάφοροι «συναρμόδιοι», μία ακόμη επιχείρηση οίκου ανοχής.

Επιπλέον, δεν έχουν λόγο να ντρέπονται. Η ντροπή είναι για άλλους.