Ανθρώπινη «πραμάτεια» στοιβάχτηκε 16 ώρες στις κλούβες

Ξημερώματα, μέσα στον βαθύτερό τους ύπνο, την ώρα που ονειρεύονταν κι είχαν
ξεχάσει ότι ήταν σκεπασμένοι με χαρτόκουτα οι «φτωχότεροι» και μέσα σε σκηνές
οι «πλουσιότεροι», τους κύκλωσαν από παντού…

Το μπλόκο ­ της Αστυνομίας ­ είχε φυσικά επιτυχία. Ελάχιστοι «διέφυγαν». Κι
όλοι οι υπόλοιποι, στοιβάχτηκαν σαν πρόβατα επί σφαγήν, μέσα στις δεκάδες
κλούβες που είχαν παραταχθεί στα γύρω στενά, αποκλείοντας κάθε διέξοδο.
Γρήγορα, με δυνατές φωνές, που άλλοτε απαιτούσαν τη συναίνεσή τους κι άλλοτε
ηχούσαν σαν αλλεπάλληλα χαστούκια, οι Κούρδοι της Πλατείας Κουμουνδούρου
«συμμορφώθηκαν» στη «σκούπα εκκαθάρισης» της Αστυνομίας. Κι έχασαν γι’ άλλη
μια φορά το «σπίτι» τους…

Η Πλατεία έμεινε ξαφνικά άδεια από ζωή και γεμάτη από τόνους «σκουπίδια». Όλα
έμειναν εκεί ­ σκηνές, κουβέρτες, σλίπινγκ μπαγκ, φαγητά και αποφάγια,
προσωπικά είδη, φωτογραφίες και ενθύμια μιας χαμένης πατρίδας, εκατοντάδες
χαρτόκουτα, αναρίθμητες προμήθειες για τις κρύες νύχτες, ακόμη κι οι παντόφλες
και τα τσιγάρα τους. Τους υποσχέθηκαν (οι αρμόδιοι) βέβαια ότι πρώτα θα
στεγαστούν κάπου πιο ανθρώπινα εκείνοι και μετά θα μεταφέρουν και τα πράγματά
τους. Λίγη ώρα αργότερα, τα απορριμματοφόρα του Δήμου Αθηναίων επιδόθηκαν με
περισσό ζήλο στη συγκομιδή των «σκουπιδιών». Κι ήταν όλα ανεξαιρέτως
«σκουπίδια» ­ για τις χωματερές… Τόνοι «σκουπίδια» που χρειάστηκαν πολλές
εργατοώρες και πολλά απορριμματοφόρα για να «καθαριστεί» η Πλατεία και να
αποδοθεί στους κατοίκους της…

Πού τους πάνε;

«Πού πάνε τους Κούρδους;». Αιωρούμενη η ερώτηση των περιοίκων, που έτριβαν τα
χέρια τους από χαρά ­ έκαναν σχεδόν ενάμιση χρόνο μέχρι να τους «ξεφορτωθούν».
Δεν περίμεναν άλλωστε απάντηση: «Όπου θέλουν ας τους πάνε. Μόνο εδώ να μην ξανάρθουν».

Οι Κούρδοι είχαν πάρει τον δρόμο τους. Η λύση στο τραγικό πρόβλημα στέγασής
τους είχε βρεθεί. Κάποια παλαιά κτίρια, εδώ και χρόνια «ακατοίκητα», στο
Γενικό Νοσοκομείο Αττικής ­ πρώην Λοιμωδών ­ θα ήταν, λέει, «ανθρώπινο
καταφύγιο», με στοιχειώδεις όρους στέγασης, για άνδρες, γυναίκες και παιδιά.
Κάτι έλαμψε στο βάθος των ματιών λιγοστών Κούρδων. Οι περισσότεροι παρέμειναν
κατηφείς. Ήξεραν… Η διαδρομή ήταν μικρή. Μέσα σε δέκα λεπτά βρέθηκαν «κοντά»
στο νοσοκομείο. Δεν είχε ξημερώσει ακόμη κι ούτε που φαντάζονταν αυτό που τους
περίμενε. Στην αρχή είδαν τα απορριμματοφόρα. Δεν γνωρίζουν ελληνικά οι
Κούρδοι κι έτσι δεν μπορούσαν να διαβάσουν ότι το πρώτο μεγάλο ανήκε στον Δήμο
Αγίας Βαρβάρας, το παραδίπλα στον Δήμο Αιγάλεω, το τρίτο στον Δήμο Χαϊδαρίου.
Όπως και να ‘χε, απορριμματοφόρα ήταν και τους έκλειναν τον δρόμο… Οι
κλούβες με την ανθρώπινη «πραμάτεια» ακινητοποιήθηκαν η μια πίσω από την άλλη.
Οι Κούρδοι έγιναν ξαφνικά όμηροι. Να περιμένουν, σαν κατάδικοι, δίχως ευτυχώς
χειροπέδες, πίσω από τα σιδερόφρακτα παράθυρα, να «συμφωνήσει» η Αστυνομία με
τους εργαζομένους του νοσοκομείου, με τις δημοτικές αρχές των τριών Δήμων, με
τους αγουροξυπνημένους και καθόλου φιλικούς κατοίκους.

Όλα όσα συνέβησαν από τις 6.30 τα ξημερώματα έως και αργά το απόγευμα, με τους
Κούρδους πάντα στις κλούβες, δίχως ψωμί, δίχως νερό, δίχως προσωπικές ανάγκες,
δεν θα μπορούσε να επινοήσει και η νοσηρότερη ανθρώπινη φαντασία…

Στις ώρες που «έτρεξαν» με βραδύτητα έως τις 3 το μεσημέρι, υπήρξαν άνθρωποι
που πήγαν κάτω από τα παράθυρα και έδωσαν μπουκάλια με νερό, λίγο ψωμί ή
μπισκότα στα παιδιά. Κάποιοι άνθρωποι. Μέριμνα της πολιτείας δεν υπήρξε.
Καμία… Οι Κούρδοι άλλωστε αντέχουν!

Στις ώρες που «έτρεχαν» με ιλιγγιώδεις συσκέψεις και παρασυσκέψεις, με γενική
συνέλευση του Συλλόγου των εργαζομένων στο νοσοκομείο, με επαφές των δημάρχων
με τον υφυπουργό κ. Κοτσώνη και πάλι συσκέψεις, διαβουλεύσεις, παρασυσκέψεις,
οι Κούρδοι ­ οι «τυχεροί» με κρεμασμένα κεφάλια έξω από τις κλούβες που δεν
είχαν… σίδερα στα παράθυρα, οι «άτυχοι» εντελώς αποκομμένοι από τα
συμβαίνοντα ­ ανέμεναν με καρτερικότητα, αξιοπρέπεια και στωικότητα να
αποφασίσει ο λαός που τους «φιλοξενεί» για την τύχη τους. Νηστικοί,
καταπονημένοι, αδάκρυτοι, περήφανοι…

Για 16 ώρες

Κάποιοι από τους Κούρδους δεν άντεξαν και «δραπέτευσαν» από τις κλούβες. Χωρίς όμως αποτέλεσμα…

Μια ώρα, δυο, τρεις, πέντε, έξι, εφτά, εννιά και τελικά 16 ώρες! Οι Κούρδοι
φυλακισμένοι στις κλούβες, καμία ανθρώπινη προσπέλαση προς το νοσοκομείο, που
ας σημειωθεί ότι… εφημέρευε, αλλά κανένα έκτακτο περιστατικό δεν πέρασε τις
πύλες του! Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι, στη γενική τους συνέλευση, αποφάσισαν
εκτός από την εξάωρη απεργία τους και επίσχεση εργασίας…

Περίεργο, όλος ο πόνος ­ και οι κινητοποιήσεις ­ ήταν για τους Κούρδους! Και
το καλό τους, δηλαδή… Όσοι κράτησαν το μικρόφωνο στα χέρια τους κι
ενημέρωναν πολίτες και δημοσιογράφους στην ουσία έλεγαν το ίδιο πράγμα. Δεν
ενημερώθηκαν οι τοπικές αρχές από την Αστυνομία ­ κι αυτό είναι αλήθεια.
Προσπάθησαν να τους πιάσουν στον ύπνο ­ δεύτερη αλήθεια. Οι χώροι που
προόριζαν για τους Κούρδους ήταν χοιροστάσια ­ τρίτη αλήθεια, αλλά, παρ’ όλ’
αυτά, καλύτερο «χοιροστάσιο» από την Πλατεία.

Ο γ.γ. του Δ.Σ. του Συλλόγου εργαζομένων του νοσοκομείου διατράνωσε την άποψη
ότι «το πρόβλημα των προσφύγων λύνεται με βάση ειδικές διεθνείς συνθήκες και
κατάλληλους χώρους υποδοχής και όχι με δημιουργία νέων γκέτο» και στην πορεία
μάς εξήγησαν ότι δεν είναι δυνατόν να συμβιβαστεί η λειτουργία του νοσοκομείου
με την παρουσία Κούρδων προσφύγων στον ίδιο χώρο κι ότι αποφάσισαν να
παραμείνει κλειστό το νοσοκομείο μέχρι να μεταφερθούν αλλού οι πρόσφυγες και
όχι να λύσει το πρόβλημά του το υπουργείο Υγείας, «μεταφέροντας την Πλατεία
Κουμουνδούρου στο νοσοκομείο μας»!

Τα χειροκροτήματα των κατοίκων της περιοχής, που όσο περνούσε η ώρα αραίωναν,
αφού τους είχαν ξυπνήσει χαράματα οι καμπάνες της εκκλησίας της Αγίας Ελεούσας
για να αποτρέψουν το κακό πριν ριζώσει, ήταν πάντοτε θερμά ­ όσον αφορά την
αμετακίνητη θέση των τριών δημάρχων, των γιατρών και των εργαζομένων.

Οι περίπου πεντακόσιοι κάτοικοι που ξύπνησαν από τις καμπάνες και έσπευσαν
πριν και από τις 6 τα ξημερώματα έγιναν πριν μεσημεριάσει τριακόσιοι και
ύστερα διακόσιοι. Όσοι παρέμεναν όμως ήταν ανυποχώρητοι. Και στα στιγμιαία
«πηγαδάκια» άκουγες τις μεγαλύτερες αλήθειες, απογυμνωμένες από τον «επίσημο»
πόνο για τους Κούρδους και ειπωμένες με τον πιο απλό τρόπο.

Απλές αλήθειες

Εκατοντάδες κάτοικοι τριών δήμων της Δυτικής Αττικής απέκλεισαν το Νοσοκομείο Λοιμωδών και τελικά πέτυχαν να μην εγκατασταθούν εκεί οι Κούρδοι

­ «Τόσα χρόνια οι λεπροί (σ.σ.: οι χανσενικοί που ζούσαν στα ίδια κτίρια που
χρόνια τώρα είναι αχρησιμοποίητα) δεν μας ενόχλησαν, αλλά νισάφι πια,
Τσιγγάνοι, Αλβανοί, Ινδοί και Πακιστανοί, όλοι στη Δυτική Αττική που είναι το
“χωνί” για κάθε καταφρονεμένο και ταλαιπωρημένο…».

­ «Η Ελλάδα είναι σταυροδρόμι για όλες τις φυλές. Δέχονται τους ανθρώπους,
τους δίνουν άσυλο και μετά ψάχνουν να βρουν πού θα τους κρύψουν… Γιατί δεν
τους πάνε στην Εκάλη ή στην Κηφισιά;».

­ «Γιατί σώνει και καλά οι Κούρδοι πρέπει να στεγαστούν μέσα στην Αθήνα; Γιατί
δεν φτιάχνουν έναν ανθρώπινο καταυλισμό έξω από την πόλη, όπου θα τους
παρέχεται αξιοπρεπής διαβίωση;».

­ «Ας τους μοιράσουν, στην ανάγκη, πενήντα εδώ, πενήντα στο Αιγάλεω, πενήντα
στο Χαϊδάρι, αλλά και πενήντα στη Γλυφάδα, πενήντα στο Μαρούσι, πενήντα στην
Κηφισιά. Έτσι δεν θα επωμισθεί το πρόβλημα μόνο μια περιοχή που υποβαθμίζεται
με την παρουσία τόσων προσφύγων…».

­ «Αν ήταν κάποια καταπονημένη κοινωνική ομάδα που θα την “υιοθετούσε” και
χρηματοδοτούσε η ΕΟΚ, να δείτε που θα σκοτώνονταν μεταξύ τους οι δήμαρχοι της
Αττικής ποιος θα τους περιμάζευε πρώτος. Κι αν είχαμε καμία “αδελφοποίηση”
πόλεων, η Αθήνα θα γινόταν ξενοδοχείο μεταναστών!».

­ «Ξεσηκώθηκαν οι Αθηναίοι, πίεσε ο δήμαρχός τους, τους “μάζεψαν” και πάνε
τώρα να τους “φορτώσουν” σε μας. Άνθρωποι είναι, όχι πρόβατα… Μπορεί να
‘χουν δίκιο οι Κούρδοι, αλλά και εμείς δίκιο έχουμε…».

Σαν κατάδικοι

Οι Κούρδοι πάντα, σαν κατάδικοι, πίσω από τα σιδερόφρακτα παράθυρα. Να
εστιάζουν το φλογερό τους βλέμμα πότε στις διπλανές κλούβες, πότε στις
ανθρώπινες αλυσίδες των πολιτών ή στις παραταγμένες διμοιρίες των αστυνομικών
και πότε στα απορριμματοφόρα που χθες δεν μάζευαν σκουπίδια από τις γειτονιές
των τριών δήμων ­ προείχε η μη προσπέλαση των Κούρδων στα λεγόμενα απ’ όλους
χοιροστάσια… Και μέχρι αργά το μεσημέρι που κάποιοι απ’ το νοσοκομείο και
κάποιοι από τον δήμο ντράπηκαν και φρόντισαν να σιτιστούν όπως όπως, πολλοί
δεν είχαν πιει ούτε νερό. Όσο για τις σωματικές τους ανάγκες, ούτε λόγος!
Άλλωστε και οι εκπρόσωποι του Ερυθρού Σταυρού που πήραν εντολή από τον
υφυπουργό κ. Κοτσώνη να πάνε επιτόπου, διαπίστωσαν ότι κάποια στιγμή οι
εγκλωβισμένοι άνθρωποι έφαγαν κάτι…

3.30 το απόγευμα. Η τελευταία σύσκεψη των τοπικών αρχών απέδωσε την ίδια
εμμονή και άρνηση. Ο υφυπουργός κ. Κοτσώνης, στην επικοινωνία του με τους
δημάρχους της περιοχής, σηκώνει τα χέρια ψηλά και αποδέχεται και την άρνησή
τους ­ να «φιλοξενήσουν» τους Κούρδους ­ και την πρότασή τους να ψάξουν να
βρουν καταλύμματα σε ξενοδοχεία! Αργά το απόγευμα, μιλώντας με τον δήμαρχο της
Αγίας Βαρβάρας Λάμπρο Μίχο που βρισκόταν ακόμη στον τόπο του… εγκλωβισμού,
δήλωσε ότι «πράγματι οι τρεις δήμαρχοι δεσμευτήκαμε να ψάξουμε να βρούμε
ξενοδοχεία να μεταφέρουμε τους ανθρώπους για ύπνο, αλλά ελπίζουμε ότι θα
πράξει ανάλογα και το υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας». Οι Κούρδοι πρόσφυγες
συνέχιζαν να είναι εγκλωβισμένοι στις κλούβες, οι περίοικοι και οι δήμαρχοι
εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα απορριμματοφόρα, καμία λύση πρόχειρη και η νύχτα
καταφθάνει απειλητικά. «Φοβάμαι» είπε ο κ. Μίχος «πώς μπορούν να αντιδράσουν
οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που μέχρι τώρα είναι τόσο καρτερικοί, όταν νυχτώσει
για τα καλά. Πόσο θα αντέξουν μέσα στις κλούβες….».

Πόσοι είναι τελικά οι Κούρδοι που «περιμαζεύτηκαν»; Σε 250 τους υπολογίζει το
υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας. Σε 300 – 350 η Αστυνομία. Σε 800 τουλάχιστον οι
δήμαρχοι και οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου που τους καταμέτρησαν… Αν ισχύει
το τελευταίο νούμερο, οι αρμόδιοι πάσης αρχής φρόντισαν να «κλέψουν» και στο
μέγεθος του προβλήματος!

Ψίχουλα ανθρωπιάς για τη μικρή, η οποία «απολαμβάνει», με βλέμμα γεμάτο στωικότητα και απορία, ένα σάντουιτς που της έδωσε κάποιος από τους κατοίκους. Γιατί μέριμνα της πολιτείας δεν υπήρξε

Θέλησε να ξαφνιάσει αλλά… ξαφνιάστηκε χθες ο υφυπουργός Υγείας κ. Θ.
Κοτσώνης. Η επιχείρηση «επιβολής» των Κούρδων προσφύγων στη Δ. Αθήνα στράφηκε
ως μπούμερανγκ εναντίον του!

Από… διαρροή το έμαθαν οι δήμαρχοι Χαϊδαρίου, Αιγάλεω και Αγίας Βαρβάρας που
είχαν μαύρα μεσάνυχτα έως προχθές τη νύχτα, αλλά πρόλαβαν και πήραν τα μέτρα
τους. Χτύπησαν πρωί-πρωί τις καμπάνες, ενημέρωσαν τον κόσμο και τον κατέβασαν
μαζί με τα απορριμματοφόρα στο Λοιμωδών. «Η Δυτική Αττική δεν κοιμάται»
αστειεύτηκε διευθυντής του γραφείου ενός εκ των τριών δημάρχων.

«Ε, όχι και έτσι, επιχείρηση ξημερώματα και μάλιστα χωρίς να υπάρχει
ενημέρωση!». Στη φράση αυτή του δημάρχου Χαϊδαρίου Κυριάκου Ντηνιακού
συνοψίζεται όλη η αθλιότητα της επιχείρησης του υφυπουργού Υγείας…

Η ενδιάμεση λύση που δεν ήταν… λύση έπρεπε να παραμένει μυστική ­ το
παραδέχτηκε ο κ. Κοτσώνης γιατί, όπως είπε, «αν θέταμε το θέμα σε συζήτηση,
δεν θα το αποδέχονταν οι δήμοι στην περιοχή των οποίων βρίσκεται το νοσοκομείο
και έτσι θα είχαμε μεγαλύτερα προβλήματα…».

Τελικά προκάλεσε μεγαλύτερα προβλήματα ο κ. Κοτσώνης! Δεν έπιασε τους
δημάρχους στον ύπνο ­ όπως ήλπιζε. Το χειρότερο, ταλαιπώρησε αφάνταστα ήδη
ταλαιπωρημένους ανθρώπους που παρέμειναν όμηροι έξω από το Λοιμωδών από τις 6
τα ξημερώματα έως τις 8.45 το βράδυ και κατόπιν ανωτέρας εντολής αναχώρησαν με
τις… κλούβες τους για την εγκαταλελειμμένη αμερικανική βάση, που σήμερα
ανήκει στην Αεροπορία, στο όρος Πατέρα. Εκεί κατέληξαν αργά χθες το βράδυ
ύστερα από 16 ώρες ταλαιπωρίας.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές η λύση αυτή είναι προσωρινή, αλλά αναγκαία έτσι
όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα. Αργά τη νύχτα επρόκειτο να σταλούν κουβέρτες από
το Στρατό, ενώ ο Ερυθρός Σταυρός θα έστελνε 400 μερίδες φαγητό. Οι Ένοπλες
Δυνάμεις έστειλαν επίσης φανούς θυέλλης, ενώ στάλθηκε και βυτίο με νερό.

* Οι Κούρδοι ήταν ενήμεροι για τη μετακίνησή τους στο Γενικό Νοσοκομείο
Δυτικής Αττικής και η μεταφορά τους στους χώρους του έγινε με τη θέλησή τους,
δήλωσε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Δημήτρης Ρέππας, προσθέτοντας ότι η
«κατάσταση στην πλατεία Κουμουνδούρου απαξίωνε τον πολιτισμό μας και τη χώρα μας».

Ο τρόπος, ωστόσο, της μεταφοράς των Κούρδων από την Κουμουνδούρου στην Αγία
Βαρβάρα πυροδότησε τις αντιδράσεις των κομμάτων. Το ΚΚΕ έκανε λόγο για
«γκανγκστερική απαγωγή», ενώ ο Συνασπισμός κατήγγειλε τους «σπασμωδικούς
χειρισμούς της κυβέρνησης».

Επίκαιρη ερώτηση για το θέμα προς τον υπουργό Παιδείας κατέθεσε η Μαρία
Δαμανάκη, ενώ η Πανελλλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία
χαρακτήρισε τη λύση της πολιτείας στο Θέμα των Κούρδων «πρόχειρη και επιδερμική».