30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΤΕΡΖΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Πυλαία Θεσσαλονίκης.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Σ’ ένα καλύτερο αύριο.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΤΑΙ: Εύκολα.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Τους «δήθεν».

Η ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ: «Όσα παίρνει ο άνεμος».

ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ: Λόγω δουλειάς δεν έχει χρόνο για θέατρο.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Τον Φρέντυ Γερμανό.

Πάνω απ’ όλα μετρά η οικογένεια και μετά όλα τ’ άλλα, δηλώνει ο Πασχάλης
Τερζής που αυτήν την περίοδο εμφανίζεται στη Θεσσαλονίκη, στην πόλη όπου έχει
γεννηθεί και δεν την αλλάζει με τίποτα. Πάντως, ο στίχος «Όλοι δικοί μας
είμαστε» (του Μανώλη Ρασούλη) τού λέει πολλά, ενώ από την καριέρα του έχει
κρατήσει μόνο τις καλές στιγμές.

ΕΡ.: «Ο δικός μου δρόμος». Απλώς ένας ακόμη προσωπικός δίσκος;

ΑΠ.: Κάθε καινούργιος δίσκος είναι για μένα μια διαφορετική γνωριμία.

ΕΡ.: Η ικανοποίηση του καλλιτέχνη;

ΑΠ.: Η αγάπη του κόσμου.

ΕΡ.: Πάνω απ’ όλα το λαϊκό τραγούδι;

ΑΠ.: Όχι… πρώτα η οικογένεια και μετά όλα τ’ άλλα.

ΕΡ.: Ένας καλός δίσκος σημαίνει και μεγάλη κυκλοφορία;

ΑΠ.: Όχι πάντα.

ΕΡ.: Ο… δικός σας δρόμος πού οδηγεί;

ΑΠ.: Ελπίζω προς το καλό.

ΕΡ.: «Παλιόκαιρος»: Γιατί πιστεύετε ότι άρεσε ιδιαίτερα;

ΑΠ.: Γιατί έφτασε εύκολα στις καρδιές των ανθρώπων.

ΕΡ.: Ο Χρίστος Νικολόπουλος υπήρξε για σας;

ΑΠ.: Σταθμός στην καριέρα μου.

ΕΡ.: Ο Θόδωρος Δερβενιώτης και ο Λευτέρης Χαψιάδης;

ΑΠ.: Χαρά μου που τραγούδησα τραγούδια τους.

ΕΡ.: Ο Θανάσης Πολυκανδριώτης και ο Τάκης Μουσαφίρης;

ΑΠ.: Δύο πολύ καλοί συνθέτες. Ο καθένας γράφει την ιστορία του.

ΕΡ.: Ο Γιώργος Θεοφάνους και η Εύη Δρούτσα;

ΑΠ.: Ο Γιώργος Θεοφάνους ήταν για μένα «η έκπληξη». Κανείς δεν πίστευε ότι
μπορεί να γράψει τόσο όμορφα λαϊκά τραγούδια. Η Δρούτσα είναι ταλεντάρα και ψυχάρα.

ΕΡ.: Ο συνθέτης με τον οποίο θα θέλατε πολύ να συνεργαστείτε;

ΑΠ.: Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, γιατί οι συνθέτες που τραγούδησα ήταν
μεγάλοι. Αν ζούσε ο Χατζιδάκις, ο Καλδάρας κι ο Ζαμπέτας θα ήθελα να πω
τραγούδια τους.

ΕΡ.: Ένας στίχος του Μανώλη Ρασούλη που σας λέει πολλά;

ΑΠ.: «Όλοι δικοί μας είμαστε».

ΕΡ.: Ο στίχος που σας έχει σημαδέψει;

ΑΠ.: «Ο δικός μου δρόμος».

ΕΡ.: «Μια αφιέρωση καρδιάς». Σε ποιον;

ΑΠ.: Σε όποιους μ’ αγαπάνε!

ΕΡ.: «Μόνιμος κάτοικος» Θεσσαλονίκης;

ΑΠ.: Πάντα!

ΕΡ.: Η σχέση με την πόλη είναι μόνο ερωτική;

ΑΠ.: Ερωτική και ανθρώπινη.

ΕΡ.: Για ποιον λόγο θα την εγκαταλείπατε;

ΑΠ.: Για κανέναν.

ΕΡ.: Πυλαία Θεσσαλονίκης: Με λίγες λέξεις;

ΑΠ.: Χωριό μου, αγάπη μου.

ΕΡ.: Ρόδος 1974: Τι σας έρχεται στον νου;

ΑΠ.: Γρηγόρης Τζιστούδης.

ΕΡ.: Εδώ ισχύει το ρητό «Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός»;

ΑΠ.: Όχι πάντα.

ΕΡ.: Και… «Τα αγαθά κόποις κτώνται»;

ΑΠ.: Σίγουρα.

ΕΡ.: «Δώσε μου μια ευκαιρία». Εσείς δίνετε σε νέους;

ΑΠ.: Αυτό μπορούν να το πουν οι νέοι που κατά καιρούς συνεργάστηκαν μαζί μου.

ΕΡ.: «Άφησέ με μόνο». Είστε αισιόδοξος ή απαισιόδοξος ως άνθρωπος;

ΑΠ.: Κάποιες στιγμές θέλω να είμαι μόνος, παρ’ όλο που είμαι αισιόδοξο άτομο.

ΕΡ.: Φιλία – Ζήλεια: Ποια από τα δύο περισσεύει στον χώρο του τραγουδιού;

ΑΠ.: Φιλία: το πιο γλυκό συναίσθημα. Ζήλεια: την απεχθάνομαι.

ΕΡ.: Περισσότερες οι χαρές ή οι πίκρες στην καριέρα σας;

ΑΠ.: Από την καριέρα μου θυμάμαι μόνο τις καλές στιγμές.

ΕΡ.: Τι μετράει για σας περισσότερο στη ζωή;

ΑΠ.: Υγεία και αγάπη.

ΕΡ.: Κοιτάζοντας προς τα πίσω, για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;

ΑΠ.: Αν ξαναγεννιόμουνα θα έκανα ακριβώς τα ίδια λάθη. Αγαπώ τα λάθη μου,
γιατί διορθώνομαι μέσα απ’ αυτά.

ΕΡ.: Ένα τραγούδι συναδέλφου που θα θέλατε να είχατε πει;

ΑΠ.: Είναι πολλά αυτά που θέλω να πω και ίσως κάποτε να τα καταφέρω.

ΕΡ.: Δημήτρης Μητροπάνος: Κρατάει χρόνια αυτή η φιλία;

ΑΠ.: Μια ζωή.

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν τραγουδιστής, τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Τραγουδιστής.