Ο Αλ Γκορ βέβαιος για το χρίσμα

ΔΙΑΧΥΤΗ είναι η αίσθηση μεταξύ των Δημοκρατικών ότι η προεκλογική εκστρατεία
για το χρίσμα του κόμματός τους για τις προεδρικές εκλογές του 2000 θα
τελειώσει πριν ακόμα ο επικρατέστερος διεκδικητής, αντιπρόεδρος Αλ Γκορ,
ανακοινώσει την υποψηφιότητά του. Ο ισχυρότερος ενδεχόμενος αντίπαλος του Αλ
Γκορ, ο πρόεδρος των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, Ντικ Γκέπχαρντ,
αποφάσισε αυτή την εβδομάδα να μην είναι υποψήφιος για το χρίσμα και μόνο
φήμες υπάρχουν μέχρι τώρα ως προς άλλους πιθανούς διεκδικητές.

Πολλά στελέχη των Δημοκρατικών συνήθισαν από καιρό στην ιδέα ότι ο Αλ Γκορ θα
οδηγήσει το κόμμα στον 21ο αιώνα.

«Θα έλεγα ότι από το φθινόπωρο το 65% των Δημοκρατικών είχαν την αίσθηση ότι
υποψήφιος πρόεδρός μας θα ήταν ο Αλ Γκορ», διαβεβαιώνει ο Λόρενς Λόνγκλι, ο
οποίος είναι ένα από τα 445 μέλη της Δημοκρατικής Εθνικής Επιτροπής. Αλλά και
οι Ρεπουμπλικανοί φαίνεται ότι έχουν αποδεχθεί πως ο Αλ Γκορ θα είναι ο
αντίπαλός τους στις προεδρικές εκλογές του 2000.

Ο Νταν Κουέιλ, ανακοινώνοντας την περασμένη εβδομάδα την υποψηφιότητά του για
το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, αναφέρθηκε στον σημερινό αντιπρόεδρο. «Θα
κερδίσω το χρίσμα και θα νικήσω τον Αλ Γκορ», υπογράμμισε.

Εντούτοις, ο Αλ Γκορ έχει και αρκετά αδύνατα σημεία στον δρόμο προς το χρίσμα.
Σπάνια ενθουσιάζει το κοινό κατά τις δημόσιες εμφανίσεις του. Είναι όμηρος της
οικονομίας, το τελευταίο χαρτί του Μπιλ Κλίντον και η πολιτική σωτηρία του.
Και αν η προσωπική του ζωή είναι άψογη και παραδειγματική, ιδίως σε σύγκριση
με του Μπιλ Κλίντον, δεν μπορεί να ξεφύγει εντελώς από τη δυσαρέσκεια της
κοινής γνώμης για τις οικονομικές ατασθαλίες που σημειώθηκαν στην προεκλογική
εκστρατεία του 1996.