Την «ανέστησε» μια βιταμίνη

Έχασε 35 χρόνια από τη ζωή της καθηλωμένη σε μια αναπηρική καρέκλα, αφού οι
γιατροί δεν μπορούσαν να διαγνώσουν την έλλειψη μιας βιταμίνης στον οργανισμό της!

ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Μαρία Κωστάκη. Μια λάθος διάγνωση πριν από 35 χρόνια την καθήλωσε στην αναπηρική πολυθρόνα

Η 87ΧΡΟΝΗ σήμερα κ. Μαρία Κωστάκη, από τις Αρχάνες, ήταν ανίκανη ακόμα και να
φάει επί σχεδόν 3,5 δεκαετίες, λόγω έλλειψης βιταμίνης Β12, κάτι που πρόσφατα
οι (έκπληκτοι) γιατροί ανακάλυψαν, με μια απλή αιματολογική εξέταση. Η
φαρμακευτική αγωγή που εδώ και ένα περίπου εξάμηνο ακολουθεί με θεαματικά
αποτελέσματα, θα ήταν σωτήρια πριν από 35 χρόνια, καθώς δεν θα επέτρεπε στην
ασθένεια να κρατήσει την ίδια αλλά και την οικογένειά της μακριά από τη ζωή.

ΛΑΘΟΣ

Οι περιορισμένες, ίσως, δυνατότητες της εποχής, αλλά και οι γνώσεις των
γιατρών της δεκαετίας του ’60, απέτρεψαν τη σωστή διάγνωση. Η κ. Κωστάκη και η
οικογένειά της ζούσαν με τη βεβαιότητα ότι αρχικά επρόκειτο για οστεοαρθρίτιδα
και μάλιστα ακολούθησαν για αρκετό χρονικό διάστημα τότε την ενδεικνυόμενη
υποτίθεται αγωγή. Η επίπονη θεραπεία, όπως εξομολογείται σήμερα ο σύζυγός της
κ. Ηρακλής Κωστάκης, δεν έφερε αποτελέσματα. Έτσι, σταδιακά η παράλυση των
κάτω άκρων της άτυχης γυναίκας δεν άργησε να έρθει και επεκτάθηκε σε τέτοιο
βαθμό, ώστε η ασθενής στο τέλος δεν μπορούσε καθόλου να ελέγξει τις κινήσεις της.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΙ

Ανίκανη καθώς ήταν να πιάσει με τα χέρια της ακόμα και ένα ποτήρι, χρειαζόταν
συνεχώς στο πλευρό της έναν άνθρωπο για να της παρέχει τα απαραίτητα. Τον ρόλο
αυτό ανέλαβε ο σύζυγός της και η κόρη της Ευαγγελία, η οποία αφιέρωσε τη ζωή
της στη φροντίδα της ανάπηρης μητέρα της, απορρίπτοντας για τον λόγο αυτό την
ιδέα του γάμου ή της απομάκρυνσης από την οικογένειά της!

Η εξάρτηση της μητέρας από την κόρη ήταν απόλυτη:

«Όταν ήταν ανάγκη να λείψει για λίγο, τη φώναζα και έκλαιγα. Και όταν
επέστρεφε, την αγκάλιαζα και της φιλούσα τα χέρια», θυμάται σήμερα η κ.
Κωστάκη συγκινημένη. Η κόρη της αποδίδει τη συμπεριφορά της μητέρα της στα
αισθήματα ανασφάλειας που ένιωθε, αφού ήταν απλώς ένας θεατής της ζωής. Η
αφοσιωμένη κόρη της ήταν η επέκταση του εαυτού της: τα πόδια και τα χέρια τής
υγιούς κατά τα άλλα γυναίκας.

ΤΥΧΑΙΑ

Χρειάστηκε να περάσουν 35 χρόνια και να συμβεί ένα τυχαίο γεγονός, για να
μπορέσει η κ. Κωστάκη να αποκτήσει ξανά ελπίδα στη ζωή της. Έξι μήνες πριν, ο
σύζυγος και η κόρη τής κατάκοιτης γυναίκας ειδοποίησαν αναστατωμένοι τη γιατρό
του περιφερειακού ιατρείου Αρχανών κ. Μαρία Μπαθιανάκη όπου και ζουν,
νομίζοντας ότι η ηλικιωμένη γυναίκα πέθανε. Όταν η γιατρός έφτασε στο σπίτι
της οικογένειας Κωστάκη, διαπίστωσε ότι η κατάσταση της υγείας της 87χρονης
δεν ήταν ιδιαίτερα ανησυχητική, καθώς η μερική απώλεια της επαφής της με το
περιβάλλον οφειλόταν σ’ ένα μικρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η μικρή, ωστόσο, αυτή
περιπέτεια, έγινε αιτία να αποκαλυφθεί η προέλευση της αναπηρίας της κ.
Κωστάκη. Η γιατρός, έχοντας προηγούμενη ανάλογη εμπειρία, θεώρησε σκόπιμο να
στείλει δείγμα αίματος για εξέταση. Η επιβεβαίωση της πραγματικής αιτίας
παράλυσης ήρθε δύο μέρες μετά, και αμέσως η άρρωστη γυναίκα άρχισε να δέχεται
την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, που δεν ήταν τίποτε άλλο από χορήγηση
βιταμίνης Β12!

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Τα αποτελέσματα της θεραπείας ήταν θεαματικά από τις πρώτες μόλις εβδομάδες.
Τρεις μήνες αργότερα, η κ. Κωστάκη ήταν σε θέση έπειτα από μεγάλο χρονικό
διάστημα, να καθήσει στο τραπέζι και να φάει μαζί με την οικογένειά της και να
αρθρώσει ολοκληρωμένο λόγο. Και μπορεί η ίδια να μην ανακτήσει ποτέ όλες της
τις ικανότητες (εξαιτίας και του προχωρημένου της ηλικίας της) κατάφερε όμως
πρόσφατα και έπειτα από πολύχρονο και αναγκαστικό κοινωνικό αποκλεισμό, να
συμμετάσχει σε μια εκδήλωση στο ΚΑΠΗ του Δήμου Αρχανών, προκαλώντας συγκίνηση
σ’ όλους όσους γνώριζαν την περιπέτεια και τη μοναξιά όλων αυτών των χρόνων.

ΔΟΥΛΕΙΕΣ

Η κ. Κωστάκη σήμερα μπορεί να συμμετάσχει έστω και περιορισμένα σε μικρές
καθημερινές δραστηριότητες και καμαρώνει όταν δείχνει στους επισκέπτες ότι
συμμετέχει στις καθημερινές δουλειές του σπιτιού, όπως για παράδειγμα, το
πλύσιμο των ρούχων. Η γιατρός κ. Μπαθιανάκη είναι αισιόδοξη για την πορεία της
υγείας της ηλικιωμένης, αλλά και συγκλονισμένη από την ιστορία της. «Οι
κινήσεις της θα βελτιώνονται συνεχώς», λέει η γιατρός. «Η κ. Κωστάκη θα είναι
σε θέση να χρησιμοποιεί το βοήθημα για το περπάτημα με μεγαλύτερη ευκολία.
Ίσως να μην αποκατασταθεί ποτέ τελείως η υγεία της, είναι όμως συγκλονιστικό
το ότι τώρα μπορεί να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή».

ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ που έζησε για 35 χρόνια η κ. Κωστάκη ίσως αποδειχθεί ότι δεν είναι
παρά η κορυφή του παγόβουνου για μια ολόκληρη περιοχή. Προβλήματα, έστω και
μικρότερης έκτασης, έχουν εμφανίσει εξαιτίας της έλλειψης της βιταμίνης Β12
και άλλοι κάτοικοι των Αρχανών.

Σε εξέλιξη, μάλιστα, βρίσκεται ερευνητικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Κρήτης,
ώστε να διερευνηθεί το μέγεθος του προβλήματος και οι αιτίες που δεν
επιτρέπουν στον οργανισμό να αφομοιώσει τη βιταμίνη Β12. Και ενώ το μεγαλύτερο
μέρος του πληθυσμού της περιοχής δεν έχει ακόμα ελεγχθεί, έως τώρα έχουν
καταγραφεί 30 περιπτώσεις ανθρώπων που παρουσιάζουν έλλειψη της συγκεκριμένης
βιταμίνης. Ανάμεσά τους και άτομα νεαρής ηλικίας που στα 30 τους χρόνια
παρουσιάζουν αδυναμία στο να ενσωματώσουν τη βιταμίνη Β12.

ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ

Όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα, στόχος του ερευνητικού κλιμακίου ήταν η καταγραφή
και η διερεύνηση των αιτιών της νόσου Αλτσχάιμερ με δεδομένο και αυξημένο
αριθμό κρουσμάτων στην Κρήτη. Στην πορεία της έρευνας αποκαλύφθηκε ότι υπάρχει
αυξημένο πρόβλημα αφομοίωσης της βιταμίνης από κατοίκους της περιοχής. «Αυτό
δεν σημαίνει ότι ανάλογα προβλήματα αποκλείεται να υπάρχουν σε άλλες περιοχές.
Απλά η έρευνα υλοποιείται εδώ», επισημαίνει η γιατρός κ. Μαρία Μπαθιανάκη, που
συμμετέχει στην έρευνα. Διευκρινίζοντας ότι τα αίτια της αδυναμίας ενσωμάτωσης
της βιταμίνης από τους οργανισμούς αυτούς των ανθρώπων δεν έχουν καθοριστεί, η
επιμελήτρια του πανεπιστημιακού νοσοκομείου αναφέρει ότι ενδεχομένως να
οφείλονται σε ενδογενείς παράγοντες που την αποτρέπουν. «Για το λόγο αυτό το
φαρμακευτικό σκεύασμα της βιταμίνης Β12 δίδεται στον ασθενή σε ενέσιμη μορφή
και όχι σε χάπι, το οποίο στη συνέχεια θα απορριφθεί από τον οργανισμό».

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

Γεγονός, πάντως, είναι ότι τέτοιες περιπτώσεις έχουν καταγραφεί σε οικογένειες
στις οποίες δύο ή τρία μέλη εμφανίζουν τέτοια προβλήματα. Γι’ αυτό και δεν
αποκλείεται να ευθύνεται γι’ αυτή την ιδιαιτερότητα και ο παράγοντας της κληρονομικότητας.

Σύμφωνα με την κ. Μπαθιανάκη, πρόκειται για μια ιδιομορφία, που παρουσιάζουν
ορισμένοι οργανισμοί, και της οποίας η εξέλιξη είναι ιδιαίτερα αργή. Έχει δε
ως αποτέλεσμα την αδυναμία του οργανισμού να παράγει νέα κύτταρα, κάτι που
δικαιολογεί τη δημιουργία αναπηρίας.

«Όμως όσο αργή είναι η εξέλιξη της ασθένειας τόσο θεαματική είναι η θεραπεία
της. Ο ασθενής μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα από τη λήψη του σκευάσματος
της βιταμίνης Β12 ανακτά χαμένες ικανότητες».

«ΗΡΩΑΣ» Ο ΓΙΑΤΡΟΣ

«Γι’ αυτό και σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι σύνηθες ο γιατρός να
αντιμετωπίζεται ως ήρωας», εξηγεί χαμογελώντας η γιατρός.

Ο μεγάλος σχετικά αριθμός των ατόμων που παρουσιάζουν αυτή την ιδιομορφία
καθιστά αναγκαία την έρευνα προς την κατεύθυνση της διερεύνησης των αιτιων.
«Πρόκειται για μία έρευνα που σίγουρα θα καταλάβει ένα μεγάλο μέρος της
δουλειάς μας τα επόμενα χρόνια», καταλήγει η κ. Μπαθιανάκη.