30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΞΑΝΘΙΠΠΗ ΣΚΑΡΠΙΑ – ΧΟΪΠΕΛ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ: Ήταν βασιλεύουσα, τη λένε συμπρωτεύουσα, βγαίνει
δευτερεύουσα, αλλά είναι πρώτη και αλανιάρα.

ΑΦΑΙΡΕΙ: Τους συμβιβασμούς.

ΣΥΝΘΕΤΕΙ: Μικρά παστέλ για τον εαυτό της.

ΠΡΟΤΙΜΑ: Ήλιο, θάλασσα, χταποδάκι, ούζο, μακριά από μουσεία.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Όλα τα καλά βιβλία.

Διδάσκει Αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης. Δεν θεωρεί
αντίπαλο το νεότευκτο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης με το οποίο το
Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης καλείται να συνυπάρξει ειρηνικά και
δημιουργικά στην ίδια πόλη, αλλά δεν παραλείπει να υπογραμμίζει τις διαφορές
των αποτελεσμάτων της πρωτοβουλίας των πολιτών και της βούλησης της Πολιτείας.

ΕΡ.: Φτάνει το όνειρο λίγων ανθρώπων για να στηθεί ένα Μουσείο;

ΑΠ.: Καμιά φορά το όνειρο των πολλών δεν φτάνει, αλλά το όραμα του ενός περισσεύει.

ΕΡ.: Το Μουσείο στα είκοσί του χρόνια έχει πλέον… ενηλικιωθεί;

ΑΠ.: Γεννήθηκε… ενήλικο, γιατί απ’ τα μικράτα του προικίστηκε για παντρειά.

ΕΡ.: Η ενηλικίωση σημαίνει και… επίσημη αναγνώριση;

ΑΠ.: Οι πολίτες μάς αναγνώρισαν αμέσως, το κράτος αργότερα.

ΕΡ.: Πόση σύγχρονη τέχνη χωράει η Θεσσαλονίκη;

ΑΠ.: Πολλή… Καλή.

ΕΡ.: Δύο μουσεία με το ίδιο αντικείμενο στην ίδια πόλη;

ΑΠ.: Όχι με το ίδιο αντικείμενο: Σύμφωνα με την προγραμματική σύμβαση, Κρατικό
Μουσείο από το 1920-1960 Συλλογή Κωστάκη, Μακεδονικό Μουσείο από το 1960 και
δώθε συλλογή Ιόλα.

ΕΡ.: Άλλο Κρατικό και άλλο… Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης;

ΑΠ.: Το ΜΜΣΤ είναι αυτοδημιούργητο προϊόν, εκφράζει την πρωτοβουλία των
πολιτών και τις δυνατότητές του, το ΚΜΣΤ τη βούληση της Πολιτείας.

ΕΡ.: Δηλαδή, το Μακεδονικό δεν ανήκει στο… κράτος ή είναι «κράτος εν κράτει»;

ΑΠ.: Είναι κράτος εν κράτει, που ελέγχεται από το κράτος.

ΕΡ.: Το νεότευκτο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης είναι αντίπαλο;

ΑΠ.: Τα πραγματικά μουσεία δεν έχουν αντιπάλους.

ΕΡ.: Πώς διαχωρίζεται η «σύγχρονη» από την… άλλη τέχνη;

ΑΠ.: Η άλλη, είναι πριν από τη σύγχρονη.

ΕΡ.: Η σύγχρονη τέχνη είναι και μοντέρνα;

ΑΠ.: Και η μοντέρνα είναι πριν από τη σύγχρονη. «Μοντέρνα» ονομάζεται η τέχνη
του μεσοπολέμου και των επιγόνων.

ΕΡ.: Είπαν πως το ΜΜΣΤ είναι το «παιχνίδι» κάποιων πλούσιων κυριών…

ΑΠ.: Σίγουρα θα το είπαν κάποιες πλούσιες κυρίες. Ούτε παιχνίδι, ούτε
πλούσιες. Με το πάθος και το πείσμα ενός εραστή… για τον πλούτο της τέχνης.

ΕΡ.: Πανεπιστημιακός, ελεύθερη επαγγελματίας, διευθύντρια μουσείου, σύζυγος,
γυναίκα… Επιλέξτε…

ΑΠ.: Όλα μαζί πώς λέγονται;

ΕΡ.: Το ΜΜΣΤ έχει στέγη. Το Κρατικό;

ΑΠ.: Ελπίζουμε να αποκτήσει.

ΕΡ.: Η ΥΦΑΝΕΤ θα ανεγερθεί ποτέ;

ΑΠ.: Αν θελήσουν αρκετά, ναι.

ΕΡ.: Πρόεδρος στο ΜΜΣΤ και μελετήτρια για την ανέγερση στέγης του «αντίπαλου» ΚΜΣΤ;

ΑΠ.: Ήμουν απλώς σύμβουλος, πράγμα απολύτως συμβατό.

ΕΡ.: Αποδέχεστε τον τίτλο της «σιδηράς» – φιλότεχνης κυρίας;

ΑΠ.: Δεν πάσχω από σιδηροπενία.

ΕΡ.: Το ΜΜΣΤ ­ γοητευτική και αποτελεσματική πρωτοβουλία της κοινωνίας των πολιτών;

ΑΠ.: Γοητευτική και αποτελεσματική όσο και η κοινωνία των πολιτών.

ΕΡ.: Γοητευτική η προσφορά των χορηγών – πολιτών, αλλά αυτή του κράτους;

ΑΠ.: Κακείνο ποιείν και τούτο μη αφιέναι.

ΕΡ.: Η τέχνη είναι τελικά… ταξική;

ΑΠ.: Ναι… ανήκει στην τάξη αυτών που την καταλαβαίνουν. Το μουσείο μας είναι
πάντως υπερταξικό.

ΕΡ.: Το ευρύ κοινό πώς θα την προσεγγίσει;

ΑΠ.: Γι’ αυτό είμαστε εμείς εκεί…

ΕΡ.: Πόση τέχνη «χωράει» στα σύγχρονα κτίρια;

ΑΠ.: Όση χωράει στην ψυχή αυτών που τα κατοικούν.

ΕΡ.: Μπετόν, σίδερο και γυαλί ή… πέτρα, πηλός και ξύλο;

ΑΠ.: Και μπετόν και σίδερο και γυαλί και πέτρα και πηλός και ξύλο. Όλα είναι
τίμια υλικά και θέλουν τον μάστορή τους.

ΕΡ.: Η σύγχρονη τέχνη είναι τεχνοκρατική;

ΑΠ.: Τον λόγο έχουν οι τεχνο-κριτικοί.