3η ΚΑΡΤΑ Με φόντο τα καπνογόνα

ΑΝ ΤΑ κρούσματα βίας σημειώνονταν στις εξέδρες ή γενικότερα μέσα στα γήπεδα
κατά τη διάρκεια των αγώνων, θα λέγαμε ότι οι ρίζες του προβλήματος βρίσκονται
στο σαθρό σύστημα των ομαδικών αθλημάτων στη χώρα μας.

Υπάρχουν και τέτοιου είδους κρούσματα βίας, που όμως εκδηλώνονται κατά
πλειοψηφία στα μικρά γήπεδα. Δεν ευθύνεται όμως μόνο το σύστημα, αλλά
επιβάλλεται να καταγραφεί και η έλλειψη αθλητικής παιδείας.

Η βία στον ελληνικό αθλητισμό έχει δύο σκέλη. Το ένα εκφράζει την αντίδραση
των φιλάθλων για τα κακώς κείμενα και τον τυφλό φανατισμό αριθμού οπαδών
ομάδων. Το άλλο δεν έχει σχέση με τα δρώμενα στους αγωνιστικούς χώρους και τις
αποφάσεις των διαφόρων αθλητικών οργάνων, αλλά με τα αδιέξοδα τμήματος της
νεολαίας ή την εξυπηρέτηση άλλων σκοπιμοτήτων.

Επειδή φθάσαμε στο σημείο να έχουμε μαχαιρώματα ανάμεσα σε οπαδούς ομάδων
και μάλιστα μακριά από τα γήπεδα, οι αρμόδιοι του αθλητισμού έχουν χρέος να
πάρουν άμεσα μέτρα.

Η προώθηση προγραμμάτων καλλιέργειας της αθλητικής παιδείας είναι θέμα που
δεν μπορεί να περιμένει τη δημιουργία άλλων επιτροπών, συσκέψεις, αναλύσεις,
προτάσεις. Εδώ και τώρα χρειάζονται πρωτοβουλίες, αφού το φαινόμενο της βίας
έχει αναλυθεί σε συνέδρια και έχουν καταγραφεί με κάθε λεπτομέρεια οι ρίζες
του και οι τρόποι αντιμετώπισής του.

Τα προγράμματα πρέπει να εφαρμοστούν στα σχολεία και τους συλλόγους. Οι
παράγοντες δεν δικαιούνται να σκέπτονται πώς θα εξασφαλίσουν βαθμούς με κάθε
τρόπο και να αδιαφορούν για όλα τ’ άλλα.

Τα αστέρια του αθλητισμού ας γίνουν πρεσβευτές του ευ αγωνίζεσθαι. Όσο για
τους χορηγούς, ας χρηματοδοτήσουν πρωτοβουλίες για αθλητισμό χωρίς βία. Δεν
έχουν αξία οι τίτλοι με φόντο τις φωτιές, το σπάσιμο βιτρινών και αυτοκινήτων,
τα μαχαίρια, τους λοστούς, τις αλυσίδες και τα καπνογόνα. Έως εδώ.