Ο Σημίτης με 14 σοσιαλιστές ηγέτες στη Βιέννη

ΛΟΓΙΑ… οραματικά για το μέλλον που επιθυμούν οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές, αλλά
και σκληρό «παζάρι» για τα κοινοτικά κονδύλια και τις… καρέκλες της Ένωσης
θα περιλαμβάνει το «μενού» του Κώστα Σημίτη και των άλλων 14 αρχηγών των
σοσιαλιστικών κομμάτων της Ένωσης στη Βιέννη.

Από αύριο και μέχρι την Κυριακή, οι σοσιαλιστές ηγέτες ­ η συντριπτική
πλειοψηφία των οποίων ηγούνται πλέον των κυβερνήσεών τους ­ θα συζητήσουν σε
«κλειστό κύκλο» όλα τα φλέγοντα ζητήματα της Ένωσης. Πρώτο θέμα στη σκέψη όλων
είναι η συνεχιζόμενη συζήτηση για την «Ατζέντα 2000» ­ τη διανομή, δηλαδή, των
κοινοτικών κονδυλίων στις χώρες και τις πολιτικές στην περίοδο 2000-2006. Επί
του παρόντος, όλοι οι ηγέτες παραμένουν αμετακίνητοι στις σκληρές τους θέσεις,
οι οποίες υπαγορεύονται από τα εθνικά μάλλον παρά από τα κοινοτικά συμφέροντα.
Σε αυτό η Ελλάδα δεν αποτελεί φυσικά εξαίρεση.

Στη Βιέννη, οι σοσιαλιστές θα κάνουν και μια πρώτη συζήτηση για τη νέα διανομή
των αξιωμάτων στην Ευρώπη: τον νέο πρόεδρο της Κομισιόν, τον πρόεδρο του
Ευρωκοινοβουλίου, τον ύπατο εκπρόσωπο για την ΚΕΠΠΑ κ.λπ. Τέλος, οι Ευρωπαίοι
σοσιαλιστές θα υιοθετήσουν και το μανιφέστο τους εν όψει των ευρωεκλογών. Το
τελικό του σχέδιο περιλαμβάνει 21 θέσεις για την Ευρώπη του 21ού αιώνα ­ και
πρώτη προτεραιότητα τοποθετείται η απασχόληση.

Η επεξεργασία του κειμένου έχει οδηγήσει σε ένα μανιφέστο τού… ελάχιστου
κοινού παρονομαστή ­ καθώς ορισμένα θέματα έχουν δημιουργήσει «κόντρες» μεταξύ
των σοσιαλιστών. Για παράδειγμα, η εναρμόνιση της φορολογίας έχει φέρει
αντιμέτωπους τους Γερμανούς με τους Άγγλους. Έτσι, η αναφορά του κειμένου
είναι γενική και αόριστη.

«Σύνθημα» των σοσιαλιστών είναι ότι «λέμε ναι σε μια οικονομία της αγοράς,
αλλά όχι σε μια κοινωνία της αγοράς». Πέραν της προτεραιότητας που έχει η
απασχόληση, έμφαση δίδεται στο στόχο της αειφόρου ανάπτυξης, του «στενού
διαλόγου» που πρέπει να έχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με τα όργανα άσκησης
της οικονομικής πολιτικής στην Ένωση, στη συνεργασία που απαιτείται για την
ανταπόκριση στην πρόκληση της παγκοσμιοποίησης και στο διεθνή ρόλο της Ευρώπης.