ΠΡΟΣΩΠΑ Η «γενοκτονική συμπεριφορά» του ΟΗΕ

Συντονιστής του ανθρωπιστικού προγράμματος του ΟΗΕ στο Ιράκ, ο Ντένις
Χάλλιντεϋ παραιτήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο· και κατηγορεί τους πρώην
εργοδότες του για «γενοκτονική συμπεριφορά».

Ντένις Χάλλιντεϋ: «Ο ΟΗΕ τιμωρεί τον ιρακινό λαό γιατί είναι ανίκανος να αντιμετωπίσει το πρόβλημα Σαντάμ Χουσεΐν»

«ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ άλλες λέξεις για να το πει κανείς, πρόκειται για μια
γενοκτονία», τόνισε ο Χάλλιντεϋ τις προάλλες στο Παρίσι, όπου είχε προσκληθεί
από πέντε γαλλοϊρακινές ενώσεις που ζητούν την επανένταξη της Βαγδάτης στη
διεθνή κοινότητα. «Ο Σαντάμ Χουσεΐν δεν συμπεριφέρεται καλά, αλλά αυτός δεν
είναι λόγος για να καταπατώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα από τα Ηνωμένα Εθνη. Ο
καταστατικός χάρτης του οργανισμού απαγορεύει να πλήττονται λαοί από τις
ενέργειές του. Αλλά το εμπάργκο συνιστά συλλογική τιμωρία του άμαχου πληθυσμού
του Ιράκ κι αυτό είναι απαράδεκτο». Οι ΗΠΑ, η Βρετανία και ο ΟΗΕ επιμένουν
όμως στη διατήρηση του εμπάργκο και ο Ιρλανδός πρώην αξιωματούχος του ΟΗΕ τούς
κατηγορεί για «γενοκτονική συμπεριφορά». «Τα Ηνωμένα Εθνη τιμωρούν τον ιρακινό
λαό επειδή είναι ανίκανα να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα Σαντάμ Χουσεΐν»,
τονίζει. Σύμφωνα με τα στοιχεία της UNICEF, το εμπάργκο ευθύνεται για το
θάνατο 500.000 έως 600.000 παιδιών από το 1991. Επιπλέον «το 30% των Ιρακινών
υποφέρει από υποσιτισμό και αυτό θα έχει συνέπειες στις επόμενες γενιές». Για
τον Χάλλιντεϋ, η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί εξαιτίας των κυρώσεων είναι
«τραγική», όχι μόνο στο υγειονομικό επίπεδο, αλλά και σε κοινωνικό,
οικογενειακό και πολιτικό: εξαθλίωση των δημόσιων λειτουργών, που είναι
αναγκασμένοι να πουλήσουν την περιουσία τους για να ζήσουν· φυγή των
μορφωμένων Ιρακινών που αναζητούν καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό και στερούν τη
χώρα από τις γνώσεις τους· μαζική εμφάνιση νεαρών επαιτών σε μια χώρα όπου η
επαιτεία ήταν άγνωστη· καταστροφή του οικογενειακού πυρήνα, καθώς η εξαθλίωση
συντελεί στη διάδοση της πορνείας· εμφάνιση μιας όλο και πιο σκληροπυρηνικής
νεολαίας που βρίσκει τον Σαντάμ και τους άλλους ηγέτες του κόμματος Μπάαθ
«υπερβολικά μετριοπαθείς». Ο Χάλλιντεϋ είναι πειστικός, αλλά θα ήταν
πειστικότερος αν ο θυμός του είχε επίσης στόχο την ηγεσία της Βαγδάτης, την
οποία μόλις που θίγει, σχολιάζει η «Λιμπερασιόν». Ωστόσο ο Ιρλανδός θεωρεί
απαραίτητο τον έλεγχο των ιρακινών εξοπλισμών ­ αλλά με τρεις προϋποθέσεις: να
γίνεται από προσωπικό «του ΟΗΕ που να λογοδοτεί στον γενικό γραμματέα» και όχι
από τη σημερινή δυσφημημένη UNSCOM και πρόσωπα όπως ο επικεφαλής της, ο
Ρίτσαρντ Μπάτλερ, που είναι «πιστά στους εργοδότες τους, είτε πρόκειται για τη
CIA είτε για διάφορες κυβερνήσεις»· ο ιρακινός προϋπολογισμός να έχει πλήρη
διαφάνεια· αλλά και οι χώρες που παράγουν όπλα «να σκουπίσουν λίγο και μπροστά
στην πόρτα τους», και να ελέγξουν κι αυτές τις πωλήσεις όπλων, όχι μόνο στο
Ιράκ, αλλά σε όλες τις χώρες της περιοχής.