Ο μαγικός κόσμος του Νικ Νεγροπόντε

Ο Νίκολας Νεγροπόντε δεν είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος.
![]() |
|
Νίκολας Νεγροπόντε. Στην πρώτη του ομιλία στην Ελλάδα, χθες το βράδυ, |
ΤΗΛΕΦΩΝΕΙ χρησιμοποιώντας μόνο ένα… κομμάτι χαρτιού, πληρώνει τις αγορές του
κάνοντας μια απλή χειραψία με τον υπάλληλο του καταστήματος, στα παπούτσια του
φορά μικροτσίπ και ταξιδεύει ασταμάτητα σε όλο τον κόσμο προσπαθώντας να
πείσει με εξαιρετικά ποσοστά επιτυχίας τους ανθρώπους που κατέχουν την
πολιτική και οικονομική εξουσία ότι πολύ σύντομα θα κάνουν και αυτοί το ίδιο.
Ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής του ΜΙΤ και ένας από τους πλέον περιζήτητους
ομιλητές στον κόσμο βρέθηκε χθες το βράδυ, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας,
να διηγείται το όραμά του για το μέλλον. Στην περίπτωση του Νεγροπόντε, το
μέλλον είναι σχεδόν συνώνυμο του σήμερα. Το πολύ να διαφέρει μερικούς μήνες.
Όχι γιατί δεν διαθέτει την απαραίτητη διορατικότητα αντίθετα μάλιστα, ο
ίδιος θεωρείται η προσωποποίησή της. Αλλά γιατί, όλες οι ιδέες τις οποίες
πιστεύει, όλα όσα ελπίζει και προσπαθεί να πετύχει μαζί με τους συνεργάτες
του, για να εφαρμοστούν «αύριο» από τον απλό πολίτη στην καθημερινή του ζωή,
είναι πραγματοποιήσιμα. Και όσοι τον άφησαν να τους «περπατήσει στον μαγικό
του κόσμο», όπως είπε χαρακτηριστικά ο κ. Κώστας Παπαγιαννακόπουλος, πρόεδρος
του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, πείστηκαν από τον ενθουσιασμό με τον
οποίο περιέγραφε τον κόσμο του μέλλοντος.
Έναν κόσμο που βασίζεται στην κυριαρχία των bit, των ψηφιακών δεδομένων και
όχι της ύλης. Έναν κόσμο που βασίζει τις καθημερινές του λειτουργίες στο
Ίντερνετ. Σε αυτόν τον κόσμο, ο Νεγροπόντε είναι σίγουρος ότι η Ελλάδα μπορεί
να παίξει σημαντικό ρόλο. Κι αυτό γιατί, «χώρες του Νότου, όπως η Ελλάδα,
μπορεί να μη διαθέτουν την προηγμένη υποδομή στις τηλεπικοινωνίες, έχουν όμως
ένα πολύτιμο πλεονέκτημα, μία δύναμη πολύ σημαντικότερη από την τεχνολογία:
την κουλτούρα και τη νοοτροπία που χρειάζονται για να ψηφιοποιηθεί η
κοινωνία». Γιατί στην Ελλάδα βασιλεύει μια οικονομία «υπόγεια», που βασίζεται
στη διακίνηση του ρευστού χρήματος, διαρθρωμένη με τον ίδιο τρόπο που
λειτουργεί το Ίντερνετ. Και, ακόμα πιο σημαντικό, γιατί «οι Έλληνες διατηρούν
μία υγιή ασέβεια απέναντι στην εξουσία». Κάτι που επίσης θυμίζει τη διάρθρωση
του Ίντερνετ και χρειάζεται για την εξάπλωσή του στην καθημερινή ζωή. Η ομιλία
του Νεγροπόντε έγινε στα πλαίσια της ετήσιας έκθεσης Amtech, με προϊόντα
αμερικανικής τεχνολογίας, που διοργανώνει το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο. Η
αποδοχή της πρόσκλησής του από το επιμελητήριο είναι μεγάλη επιτυχία, καθώς ο
καθηγητής λαμβάνει περισσότερες από 500 αιτήσεις για διαλέξεις και περνά το
ένα τρίτο του χρόνου του ταξιδεύοντας σε όλο τον πλανήτη.
Περιγράφοντας εικόνες από το μέλλον, ο Νεγροπόντε αναφέρθηκε σε δύο από τα
δεκάδες ερευνητικά προγράμματα που απασχολούν το προσωπικό του Media Lab στο
ΜΙΤ και ήδη δοκιμάζονται πειραματικά. Στόχος του πρώτου είναι η κατασκευή
υπολογιστών με κόστος μικρότερο του ενός δολαρίου. «Είναι το πιο παράξενο
πρόγραμμα που έχουμε. Μπορεί να μην πετύχει, αλλά στην πορεία θα παρουσιαστούν
σίγουρα άλλα οφέλη. Το ζητούμενο είναι η εκτύπωση μικροτσίπ και συσκευών σε
χαρτί. Φανταστείτε ένα κινητό τηλέφωνο, που αποστέλλεται μέσω φαξ, τυπώνεται
σε χαρτί, χρησιμοποιείται από τον παραλήπτη για να τηλεφωνήσει και μετά
τσαλακώνεται και πετιέται στα σκουπίδια. Ακούγεται τρελό, αλλά μπορεί να το
δείτε σε πέντε χρόνια. Φοιτητές μου προσπαθούν να τυπώσουν τέτοιες συσκευές
πάνω σε φαγητά, να τις χρησιμοποιήσουν και μετά να τις… φάνε». Οι
υπολογιστές που «φοριούνται» στα ρούχα είναι ένα από τα προγράμματα του
εργαστηρίου, που βρίσκεται πολύ κοντά στην πραγματοποίησή του. «Σε δύο μήνες,
θα είμαστε έτοιμοι να επιδείξουμε ένα τηλέφωνο σε μορφή δακτυλιδιού». Όσο για
τις συναλλαγές του μέλλοντος, το άγγιγμα του δαχτύλου στο μηχάνημα ΑΤΜ θα
είναι αρκετό για να πάρει κανείς χρήματα σε ηλεκτρονική μορφή, που θα
αποθηκεύονται στο τσιπάκι που βρίσκεται στο παπούτσι του. «Πηγαίνοντας στο
κατάστημα, τα χρήματα θα μεταφέρονται σε μορφή bits μέσω της χειραψίας του
πελάτη με τον ταμία. Από το παπούτσι του ενός στο παπούτσι του άλλου».














