Με δύο δουλειές καλό εισόδημα

Δουλεύει περίπου 15 ώρες την ημέρα. Ο 25χρονος Νίκος Κουρμπέλης έχει
επιλέξει τη διπλή απασχόληση γιατί, όπως λέει, τώρα μπορεί να αξιοποιήσει το
χρόνο του και να αυξήσει το εισόδημά του, για να επιτύχει τους στόχους του.

«Το πρωί εργάζομαι σε φαρμακευτική εταιρεία. Είμαι υπεύθυνος του κέντρου
διανομής. Το απόγευμα αναλαμβάνω τα “καθήκοντά” μου σε ένα μπαρ και, όπως λένε
οι φίλοι και οι πελάτες μου, φτιάχνω αρκετά καλό καπουτσίνο. Συνολικά δουλεύω
15 ώρες την ημέρα. Και με τις δύο δουλειές μπορώ να ενισχύω σημαντικά το
εισόδημά μου και να κάνω κάποιες αγορές που έχω προγραμματίσει. Άλλωστε, με
εξυπηρετούν τα ωράρια που έχω», προσθέτει ο κ. Κουρμπέλης.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο βιβλίο «Έρευνα για τα Κοινωνικά
Χαρακτηριστικά της Απασχόλησης» (ΕΚΚΕ), της Κούλας Κασιμάτη, οι άνδρες που
κάνουν δεύτερη δουλειά είναι πολύ περισσότεροι από τις γυναίκες (85% έναντι
15%). Σε ό,τι αφορά την ηλικία, παρατηρείται αύξηση της δεύτερης απασχόλησης
από τις μικρότερες στις μεγαλύτερες ηλικίες. Εξάλλου, στα επαγγέλματα του
εργάτη-τεχνίτη, επιστήμονα, εμπόρου και πωλητή δεν φαίνεται να υπάρχει
σημαντική διαφοροποίηση στην επαγγελματική διάρθρωση ανάμεσα στην κατανομή της
κύριας και της δεύτερης εργασίας (δηλαδή, το ποσοστό όσων έχουν στους
συγκεκριμένους τομείς την πρώτη εργασία τους είναι περίπου ίδιο με το ποσοστό
όσων επιλέγουν τους τομείς αυτούς για τη δεύτερη απασχόλησή τους), αντίθετα με
τις αντίστοιχες κατανομές στους γεωργούς-κτηνοτρόφους, υπαλλήλους γραφείου και
διευθύνοντα – ανώτερα διοικητικά στελέχη.

Το 42% των καθηγητών δηλώνει ότι έχει κάνει δεύτερη δουλειά τα τελευταία πέντε
χρόνια. Φαίνεται, όμως, ότι δεν είναι μόνο τα ιδιαίτερα μαθήματα, αλλά και τα
οικονομικά προβλήματα που οδηγούν πολλούς καθηγητές στην αναζήτηση δεύτερης απασχόλησης.

Στην έρευνα που πραγματοποίησε ο εκπαιδευτικός κ. Χρήστος Κάτσικας πριν από
δύο χρόνια, το 40% δεν δήλωσε ως δεύτερη απασχόληση τα ιδιαίτερα μαθήματα,
αλλά εργασίες που δεν έχουν καμιά σχέση με το κύριο επάγγελμά τους. Έτσι, το
26% των ερωτηθέντων δουλεύει ως σερβιτόρος παράλληλα με το σχολείο, ενώ ένα
ποσοστό 15% εργάζεται ως πλασιέ τις ώρες που δεν διδάσκει και το 12%
απασχολείται παράλληλα ως οικοδόμος ή μπογιατζής.

«Είμαι ένας από τους πολλούς Έλληνες που έχουν δύο δουλειές. Ο καθένας για
τους δικούς του λόγους. Συνήθως τα κίνητρα είναι οικονομικά και τις
περισσότερες φορές η δεύτερη δουλειά μπορεί να μην έχει σχέση με την πρώτη.
Αρκετοί είναι εκείνοι οι δημόσιοι ή ιδιωτικοί υπάλληλοι που καταφεύγουν στη
δεύτερη εργασία για να τα βγάλουν πέρα», συνεχίζει ο κ. Κουρμπέλης.

«Είναι φανερό ότι το φαινόμενο της δεύτερης εργασίας είναι σύμφυτο με τις
αυξημένες ανάγκες μιας καταναλωτικής κοινωνίας που παρουσιάζει σημαντικές
ελλείψεις στα επίπεδα των ελάχιστων διασφαλίσεων, των παροχών και των ίσων
ευκαιριών στους πολίτες», λέει ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ κ. Γιάννης Κουτσούκος, που
τονίζει ότι το επίπεδο των εισοδημάτων των δημοσίων υπαλλήλων είναι τόσο
χαμηλό που έχει φθάσει «κάτω και από τα όρια της κάλυψης των στοιχειωδών
βιοτικών αναγκών».

Ο κ. Κουτσούκος θεωρεί ότι ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων που έχει δεύτερη
δουλειά δεν είναι μεγάλος για δύο λόγους: αφενός, επειδή η ανεργία είναι
μεγάλη και, αφετέρου, γιατί «δεν μπορεί να υπάρξει εύκολη αντιστοιχία των
αυξημένων επαγγελματικών γνώσεων και ικανοτήτων ενός δημοσίου υπαλλήλου με τις
ζητούμενες εργασίες στον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα αρκετοί δημόσιοι
υπάλληλοι, κάτω από ιδιαίτερα πιεστικές συνθήκες, να οδηγούνται σε
δευτερεύουσες και βοηθητικού χαρακτήρα εργασίες».

Συνεχές τρέξιμο. «Οι δύο δουλειές μού έχουν περιορίσει τον ελεύθερο χρόνο. Όμως είναι αναγκαίες», λέει ο κ. Νότης Τσαμπής

ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ δεν γυρνάει ποτέ πριν από τις 9.30-10 το βράδυ. Η μέρα του
περιλαμβάνει ένα διαρκές τρέξιμο για να τα προλάβει όλα. Αναγκάζεται να κάνει
δεύτερη δουλειά, αφού «οι οικονομικές απαιτήσεις είναι πλέον πολύ αυξημένες
και δεν βγαίνει αλλιώς».

Η εμπειρία του κ. Νότη Τσαμπή από το παρελθόν πικρή. Το μαγαζί στο οποίο
δούλευε ως υπάλληλος για χρόνια έκλεισε. Οι μέρες που πέρασε δύσκολες. Το 1999
τον βρίσκει να εργάζεται στον αθλητικό τομέα του Δήμου Καισαριανής. Όμως,
αρκετά συχνά αναγκάζεται να δουλέψει και σε μαγαζί με πόμολα και πόρτες στο
κέντρο της Αθήνας. Γνωρίζει, άλλωστε, καλά ότι η οικονομική ανάγκη δεν
επιτρέπει την πολυτέλεια του ελεύθερου χρόνου…

«Δυστυχώς οι αυξημένες υποχρεώσεις μου έχουν περιορίσει πολύ τον ελεύθερο
χρόνο. Οι δύο ώρες που επιστρέφω στο σπίτι κάθε μεσημέρι φαντάζουν βάλσαμο από
την πίεση όλης της ημέρας», λέει ο κ. Τσαμπής που έχει ένα γιο και μια μεγάλη
αγάπη ­ το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο ­ να χωρέσει μέσα στο εικοσιτετράωρό του.

«Αναγκάζομαι να έχω δύο απασχολήσεις λόγω ανάγκης», λέει ο ίδιος και
συνεχίζει: «Μακάρι να μπορούσα να αφοσιωθώ μόνο στα πράγματα που πραγματικά
αγαπώ και μου αρέσει να κάνω. Όμως, οι απαιτήσεις της σημερινής ζωής είναι
πολύ μεγάλες και δεν γίνεται αλλιώς. Η παρηγοριά μου είναι ότι τουλάχιστον
ασχολούμαι με τον αθλητισμό της περιοχής μου, κάτι που είναι ιδιαίτερα δημιουργικό…».