30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΝΑ ΤΣΑΚΙΡΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Θεσσαλονίκη.

ΠΟΤΕ: 19/5/1980

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ: Οι γονείς μου.

ΘΥΜΩΝΕΙ: Όταν δεν με καταλαβαίνουν.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στον Θεό.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Την παρέα μου.

ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ: Στην Ινδία.

Η πίστη της στον Θεό ώθησε την 19χρονη κολυμβήτρια του ΠΑΟΚ Άννα Τσάκιρου
να βουτήξει για τρίτη φορά προσπαθώντας να πιάσει τον Τίμιο Σταυρό. Τα
κατάφερε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην Κοινότητα Σταυρού του Νομού
Θεσσαλονίκης, και δεν αλλάζει την επιτυχία της ούτε με χρυσό μετάλλιο στους
Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Θα σταματήσει να βουτάει για τον Τίμιο Σταυρό
μέχρι να τα καταφέρει για τρίτη φορά.

ΕΡ.: Γιατί προσπάθησες να πιάσεις τον Τίμιο Σταυρό;

ΑΠ.: Διότι πιστεύω στον Θεό και για το καλό του χρόνου.

ΕΡ.: Το πρώτο συναίσθημα;

ΑΠ.: Υπερβολική χαρά.

ΕΡ.: Πώς το γιόρτασες;

ΑΠ.: Βγήκα έξω με τους φίλους μου, οι οποίοι μου χάρισαν μία ανθοδέσμη.

ΕΡ.: Ήταν προσωπικό σου τάμα;

ΑΠ.: Ναι, ήταν κάτι που το ήθελα πάρα πολύ.

ΕΡ.: Αν δεν ήσουν κολυμβήτρια θα το επιχειρούσες;

ΑΠ.: Όχι, δεν νομίζω.

ΕΡ.: Τώρα αισθάνεσαι ότι θα σου πάει καλά όλη η χρονιά;

ΑΠ.: Ναι, ασφαλώς.

ΕΡ.: Με ποιο μετάλλιο σε ποιους αγώνες ισοδυναμεί ο Σταυρός που έπιασες;

ΑΠ.: Με κανένα. Είναι το καλύτερο μετάλλιο που θα μπορούσα να πάρω.

ΕΡ.: Θα τον άλλαζες με χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 2004;

ΑΠ.: Ούτε με αυτό το μετάλλιο.

ΕΡ.: Ποια ήταν η πιο σημαντική δυσκολία στο εγχείρημα;

ΑΠ.: Το κρύο νερό. Το ξεπεράσαμε με τρέξιμο και λίγο κονιάκ.

ΕΡ.: Πώς σε αντιμετώπισαν οι άλλοι βουτηχτές;

ΑΠ.: Πολύ καλά, αν και τους πείραζαν λέγοντας ότι ένα κορίτσι τους έβαλε τα γυαλιά.

ΕΡ.: Ήταν η πρώτη φορά που το δοκίμασες;

ΑΠ.: Προσπάθησα πρόπερσι και πέρυσι.

ΕΡ.: Ποιο ήταν το αποτέλεσμα;

ΑΠ.: Πέρυσι τον έπιασα για πρώτη φορά. Πρόπερσι τον έφτασα πρώτη, αλλά είχε
κύμα και δεν τον έβλεπα.

ΕΡ.: Συνήθως βουτάνε άνδρες για τον Σταυρό. Γιατί το επιχείρησε μια γυναίκα;

ΑΠ.: Ήθελα να δείξω ότι το γυναικείο φύλο δεν είναι κατώτερο.

ΕΡ.: Πώς προετοιμάστηκες;

ΑΠ.: Προσπάθησα να πιστέψω αυτό που θα έκανα.

ΕΡ.: Πώς αντιμετώπισε η οικογένειά σου την απόφασή σου;

ΑΠ.: Με πολλή χαρά. Πάρα πολύ θετικά.

ΕΡ.: Θα βουτήξεις για τον Σταυρό και άλλη φορά;

ΑΠ.: Ναι και του χρόνου. Θα βουτάω μέχρι να τον πιάσω και τρίτη φορά.

ΕΡ.: Ποια ήταν τα ανδρικά σχόλια στην επιτυχία σου;

ΑΠ.: Μου είπαν μπράβο και μου έδωσαν συγχαρητήρια.

ΕΡ.: Η ανάσυρση του Τιμίου Σταυρού είναι προνόμιο των ανδρών;

ΑΠ.: Μέχρι να βουτήξω εγώ, ναι. Τώρα, όχι.

ΕΡ.: Γιατί ασχολήθηκες με την κολύμβηση;

ΑΠ.: Μου αρέσει το νερό πάρα πολύ. Δεν το αλλάζω με τίποτε.

ΕΡ.: Ποιος είναι ο στόχος σου ως κολυμβήτρια;

ΑΠ.: Να διακριθώ όσο το δυνατόν πιο πολύ.

ΕΡ.: Ποια είναι η μεγαλύτερη επιτυχία σου μέχρι τώρα;

ΑΠ.: Η δεύτερη θέση στα 400 μέτρα μεικτής ατομικής στους Πανελλήνιους Αγώνες
Νεανίδων του 1998.

ΕΡ.: Σε τι ωφελείσαι από τον αθλητισμό;

ΑΠ.: Έχω γερό οργανισμό και καλές παρέες.

ΕΡ.: Ποια είναι η πιο σημαντική ανάγκη των κολυμβητών στη Θεσσαλονίκη;

ΑΠ.: Περισσότερα κολυμβητήρια.

ΕΡ.: Μέχρι πέρυσι ήσουν μαθήτρια. Συμφωνείς με τις καταλήψεις;

ΑΠ.: Όχι.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Έτσι ζημιώνονται οι μαθητές. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να ζητήσουν τα
αιτήματά τους.

ΕΡ.: Ποια αλλαγή χρειάζεται ο χώρος της Παιδείας;

ΑΠ.: Νομίζω ότι είναι καλές αυτές που φέρνει ο νέος νόμος, γιατί κάποιος θα
πάρει το απολυτήριό του με αγώνα και την αξία του.

ΕΡ.: Ο χώρος του αθλητισμού;

ΑΠ.: Περισσότερα κίνητρα στους νέους αθλητές.

ΕΡ.: Ποιο είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα της νεολαίας στη Θεσσαλονίκη;

ΑΠ.: Η επαγγελματική αποκατάσταση.

ΕΡ.: Κολύμβηση για σένα σημαίνει…

ΑΠ.: Είναι η ζωή μου.

ΕΡ.: Έχασες ώρες διαβάσματος για την προπόνηση;

ΑΠ.: Φυσικά. Δεν έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις για να μη χάσω ώρες προπόνησης.