ΠΡΟΣΩΠΑ Μια καταδίκη της «γενιάς ’68»

Το χαρακτήρισαν «πολιτικά απαράδεκτο», «άσεμνο», «ρατσιστικό»· ωστόσο οι
Γάλλοι αγόρασαν, μέσα σε τρεις μήνες, 250.000 αντίτυπα του βιβλίου του Μισέλ Ουελμπέκ.

Μισέλ Ουελμπέκ. Για την «υπόθεση Ουελμπέκ» χύθηκε στη Γαλλία τόσο μελάνι όσο και για την «υπόθεση Λιουίνσκι»

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ χρόνια, λίγα βιβλία έχουν τόσο συζητηθεί στη Γαλλία. Εξαιτίας της
αντιδραστικής ιδεολογίας που το διαπνέει και χάρη στην αμφιλεγόμενη
προσωπικότητα του συγγραφέα του, «Τα Στοιχειώδη Σωματίδια» («Les Particules
Elementaires» του Michel Houellebeck, εκδ. Flammarion) χαρακτηρίσθηκε από
«μυθιστόρημα μιας ολόκληρης εποχής» έως «αντιδραστική μπροσούρα». Το έγκυρο
μηνιαίο «Lire» το ανακήρυξε πάντως πρόσφατα «βιβλίο της χρονιάς». Ο 40χρονος
Ουελμπέκ χαρακτηρίζεται από πολλούς αρχηγός μιας «νέας γενιάς» πολιτικά
αδέσμευτων συγγραφέων που βλέπουν τηλεόραση, χειρίζονται κομπιούτερς,
περιπλανώνται στον κυβερνοχώρο και δεν κάθονται πλέον στα καφέ συζητώντας για
το νόημα της ζωής ­ φαίνεται πως η ζωή προχώρησε αφήνοντας πίσω το νόημά της
κι αυτούς που το αναζητούν.

«Τα Στοιχειώδη Σωματίδια» είναι μια ευφυής, φρικιαστική, πορνογραφική, αστεία,
κοινωνιολογική επισκόπηση των τελευταίων 30 ετών και μια κατηγορηματική
καταδίκη της γενιάς του ’68. Ο Ουελμπέκ, ο οποίος ανατράφηκε από τον παππού
του στον οποίο τον εγκατέλειψαν οι «σεξουαλικά απελευθερωμένοι» ­ όπως τους
χαρακτηρίζει ­ γονείς του, κατηγορεί τους μπήτνικ ως «εκπροσώπους του κακού»,
θεωρεί τους «σήριαλ κίλλερ» ως τη «λογική εξέλιξη των χίππυς της δεκαετίας του
’60», καταφέρεται εναντίον της σεξουαλικής απελευθέρωσης και καταδικάζει τον
20ό αιώνα για «τον αμοραλισμό, τον ατομικισμό, την ελευθέρια και αντικοινωνική
όψη του». Για τον 21ο αιώνα προτείνει τις… αρετές της ευγονικής: τη
δημιουργία, μέσω κλωνισμού, ενός αυτοαναπαραγόμενου είδους, πολύ παρόμοιου με
τους ανθρώπους. Τα άτομα του είδους αυτού θα είναι αθάνατα, άρα δεν θα
ανταγωνίζονται μέσω του σεξ για την επιβίωση, και θα είναι απελευθερωμένα από
πόνο, φθόνο, βαναυσότητα και ματαιοδοξία. «Γνωρίζω τις κλασικές αντιρρήσεις»,
λέει ο Ουελμπέκ, «αλλά μου φαίνεται ότι τα πλεονεκτήματα από την τροποποίηση
του γενετικού κώδικα υπερβαίνουν κατά πολύ τις αντιρρήσεις».

Η «γενιά του ’68» εξανέστη ­ «Ειλικρινά πίστευα ότι είχαν όλοι πεθάνει»,
σαρκάζει ο Ουελμπέκ, ο οποίος εκδιώχθηκε από τους ομοτέχνους του στην ομάδα
της «Perpendiculaire» («Κάθετος»), της σημαντικότερης γαλλικής λογοτεχνικής
επιθεώρησης. Οι «κακές γλώσσες» υποστηρίζουν ότι, χωρίς τις πολεμικές, το
βιβλίο του μπορεί να είχε άλλη τύχη στα βιβλιοπωλεία. Πάντως ο συγγραφέας
βρίσκεται τώρα στην Κούβα με τη νέα σύζυγό του. Θα ξεκουραστεί, λέει, και θα
διαβάσει: «Προτιμώ να διαβάζω παρά να γράφω. Το διάβασμα αλλάζει την άποψή σου
για τον κόσμο. Το γράψιμο δεν αλλάζει τίποτε. Παρ’ εκτός, βέβαια, όταν σε
κάνει πλούσιο».