ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Καλή μας χρονιά…

ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ φύλλο του νέου χρόνου συνέπεσε να δημοσιευθεί αυτό το σημείωμα. Οι
ευχές απ’ όλους μας για όλους είναι πολλές και θερμές. Ωστόσο είναι μία
ευκαιρία να τα πούμε και μεταξύ μας.

Ας είναι καλά η Λίνα, η οποία γράφει σαν το μενού της εβδομάδας. Κάθε Δευτέρα
Λίνα Αλεξίου ­ χωρίς ορντέβρ.

Γιατί όλη η αξία κρύβεται στο κυρίως πιάτο. Στη Νανά επειδή η ευαισθησία
μπορεί να κατοικοεδρεύει και σ’ ένα γραφείο που… «πότε, ρε Νανά, θα κάνεις
εκκαθάριση;». Στην Έλενα, που σκαλίζει τον χρόνο ­ παρελθόντα και μέλλοντα.

Ποιος είπε ότι το πάντα δεν μπορεί να κρατάει μία στιγμή. Στη Λεονί με μία
συμβουλή: Να προσέχει τα τετράποδά της.

Στη Συλβάνα για την «Κατίνα που κρύβουμε όλοι μέσα μας και ντρεπόμαστε να τη
συστήσουμε στην παρέα». Στη Νατάσα που ταξιδεύει από τις μητροπόλεις του
κόσμου στην ξεχασμένη Ελληνίδα της υπαίθρου και την έφερε στην 13η σελίδα των
«ΝΕΩΝ». Στην Ειρήνη αλλά και στη μοναδική Αννούλα. Κι αν δεν το έχετε
καταλάβει, δεν είστε αναγνώστες μας.

Στο Μαράκι που καταφέρνει να χωρέσει την απογείωση σ’ ένα μονόστηλο από την
κορφή ως τη βάση μιας σελίδας εφημερίδας. Στη Μαίρη που γκρινιάζει αλλά
τουλάχιστον ξέρει γιατί. Στη Μαρία γιατί φωτίζει τις στιγμές που περνούν
απαρατήρητες.

Άφησα τελευταία την Κάτια γιατί αυτή ξέρει να εισχωρεί στην ψυχή των άλλων
ανοίγοντας τη δική της.

Καλή μας χρονιά…