[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΑΘΗΝΑ το βράδυ θυμίζει ευρωπαϊκή μεγαλούπολη και δεν έχει σχέση με την
πρωινή σχιζοφρένεια που υφίστανται εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, οι οποίοι
καθημερινά είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται, να συναλλάσσονται και να
κυκλοφορούν σ’ αυτή. Αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως μία συναισθηματική προσέγγιση
του προβλήματος που λέγεται «κέντρο της Αθήνας». Όμως υπάρχουν και άλλες
διαστάσεις, με πιο σημαντική την οικονομική. Σ’ αυτά τα λιγοστά τετραγωνικά
χιλιόμετρα έχει κτισθεί από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα μία αγορά. Χιλιάδες
έμποροι, επιχειρηματίες και επιτηδευματίες έχουν οικοδομήσει στην καρδιά της
Αθήνας την οικονομική τους δραστηριότητα προσφέροντας απασχόληση σε ακόμη
περισσότερους εργαζόμενους. Τώρα, όμως, όλοι αυτοί οι άνθρωποι καλούνται να
αντιμετωπίσουν μία νέα κατάσταση για την οποία ουσιαστικά δεν είναι υπεύθυνοι.
Κακά τα ψέματα, οι κυκλοφοριακές συνθήκες που επικρατούν στο κέντρο της
πρωτεύουσας, η προβληματική εξυπηρέτηση που προσφέρει η δημόσια συγκοινωνία,
αλλά και οι δυναμικές αντιδράσεις όλων των κοινωνικών ομάδων, που
διαμαρτύρονται για αποφάσεις ή και σκέψεις της πολιτικής εξουσίας, έχουν
καταστήσει την πρόσβαση όλων όσων κατοικούν εκτός του κέντρου από προβληματική
έως αφόρητη και αδύνατη. Αυτό, όμως, «περνά» στην αγορά, γιατί ποιος αλήθεια
θα κατέβει στο κέντρο για ψώνια όταν γνωρίζει εκ των προτέρων ότι για να
διανύσει μία απόσταση 5 χιλιομέτρων θα χρειασθεί 1 ώρα στη διάρκεια της οποίας
η πίεσή του θα φθάσει στα ύψη; Μ’ άλλα λόγια η οικογενειακή βόλτα στο κέντρο
για ψώνια έχει εξ ανάγκης σχεδόν καταργηθεί και μαζί μ’ αυτή έχουν στηθεί
στέρεες βάσεις για την εξαφάνιση της εμπορικής αγοράς του κέντρου. Και το
πρόβλημα δεν είναι τόσο οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες, οι οποίες, έχοντας τη
χρηματοοικονομική δυνατότητα, είτε έχουν είτε μπορούν να εξασφαλίσουν παρουσία
και στις περιφερειακές αγορές, όπως π.χ. της Γλυφάδας, της Κηφισιάς, της Ν.
Ιωνίας κ.ά. Το πραγματικό πρόβλημα εντοπίζεται στις χιλιάδες μικρές
οικογενειακές επιχειρήσεις που στηρίζονται στην εργασία του επιχειρηματία και
ενός ή το πολύ δύο υπαλλήλων. Για τις επιχειρήσεις αυτές του κέντρου της
Αθήνας αν συνεχισθεί αυτή η κατάσταση το μέλλον προδιαγράφεται ζοφερό και η
προοπτική της χρεοκοπίας άμεση. Έτσι, η επιβίωση της αγοράς του κέντρου της
Αθήνας δεν είναι μόνο ένα τοπικό ζήτημα αλλά μία υπόθεση που θα έχει
γενικότερες οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις.