Απτόητες οι αγορές

Οι συνταγματικές περιπέτειες του προέδρου Κλίντον θα εκτροχιάσουν άραγε το
κατάφορτο τρένο της Γουώλ Στρητ τις προσεχείς εβδομάδες; Έχουν λόγους να
ανησυχούν οι επενδυτές στην Αμερική (και σε όλον τον κόσμο);

Νίξον – Κλίντον. Το Γουότεργκεϊτ «έριξε» τη Γουώλ Στρητ. Δεν αναμένεται να συμβεί το ίδιο με το Μόνικαγκεϊτ

ΣΤΗΝ πιο πρόσφατη αμερικανική ιστορία, η διαδικασία της καθαίρεσης του
προέδρου συνέπεσε με μία εντυπωσιακή βουτιά των μετοχών.

Το 1974, τη χρονιά που παραιτήθηκε ο Ρίτσαρντ Νίξον προκειμένου να αποφύγει
την καθαίρεσή του για την εμπλοκή του στην υπόθεση Γουότεργκεϊτ, ο δείκτης
Ντάου Τζόουνς έχασε το 28% της αξίας του. Αυτή τη φορά δεν υπάρχει λόγος
ανησυχίας, λένε οι αναλυτές της αγοράς.

Οι μετοχές είναι μάλλον απίθανο να πέσουν αυτή την περίοδο, όποια και αν είναι
η έκβαση της διαδικασίας καθαίρεσης.

«ΚΛΩΝΟΣ»

Για τις αγορές, «η καθαίρεση είναι σαν να μην υπάρχει», ισχυρίζεται ο Τζέιμς
Πόλσεν, επικεφαλής επενδύσεων της Norwest Investment Management.

Ακόμη και αν ο Κλίντον υποχρεωθεί τελικά να εγκαταλείψει την προεδρία, οι
αγορές γνωρίζουν καλά ότι ο αντιπρόεδρος Αλ Γκορ δεν θα είναι παρά ένας
«κλιντονικός κλώνος», όπως και η πολιτική που θα ακολουθήσει. Γι’ αυτό, το
Χρηματιστήριο δεν διατρέχει τον κίνδυνο να περιπέσει σε περίοδο αβεβαιότητας.

Άλλωστε, απουσιάζουν σήμερα οι ζοφερές χρηματιστηριακές και οικονομικές
συνθήκες που επικρατούσαν την περίοδο της παραίτησης Νίξον.

Το 1974, η χώρα είχε να αντιμετωπίσει ανερχόμενα επιτόκια και πληθωρισμό,
υψηλές τιμές πετρελαίου και μειωμένη προσφορά χρήματος. Ακριβώς η αντίθετη
κατάσταση επικρατεί σήμερα.

Ο ΑΝΤΡΙΟΥ ΤΖΟΝΣΟΝ

Οι σημερινές οικονομικές συνθήκες είναι περισσότερο συγκρίσιμες με εκείνες που
επικρατούσαν την περίοδο της καθαίρεσης του προέδρου Άντριου Τζόνσον, το 1868,
λέει ο Ρίτσαρντ Σάιλα, καθηγητής Οικονομικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της
Νέας Υόρκης.

Τότε, η οικονομία βρισκόταν σε ακμή λόγω της άνθησης των σιδηροδρομικών
μεταφορών.

Τα επιτόκια μειώνονταν, οι μισθοί ανέβαιναν και ο αποπληθωρισμός ήταν πανταχού
«παρών» ­ τάσεις που επικρατούν και σήμερα.

Τα βάσανα του Τζόνσον άρχισαν στα τέλη Δεκεμβρίου 1867, αλλά οι ρεπουμπλικάνοι
δεν τα κατάφεραν να περάσουν την πρόταση καθαίρεσής του στη Βουλή. Το πέτυχαν
τον επόμενο χρόνο. Η δίκη άρχισε στη Γερουσία τον Μάρτιο και τελείωσε τον
Μάιο. Ο Τζόνσον διασώθηκε στην προεδρία για μόλις μία ψήφο.

Το Χρηματιστήριο παρακολούθησε τις εξελίξεις με στωικότητα.

Από τον Ιανουάριο έως τις αρχές Ιουνίου 1868, οι μετοχές σημείωσαν άνοδο 14%.
Και έκλεισαν τελικά εκείνη τη χρονιά με κέρδη 19%.

Όχι πως οι συνταγματικές κρίσεις κάνουν καλό στις μετοχές. Δεν κάνουν καλό.

Όμως, το κακό που κάνουν είναι κάπως ακαθόριστο, πιστεύει ο Πόλσεν.

Πιο πολύ, το κακό έγκειται στην αδυναμία του προέδρου να κυβερνήσει
αποτελεσματικά (και να αποφασίσει, π.χ., πώς ακριβώς θα διατεθεί το πλεόνασμα
περίπου 100 δισ. δολαρίων του προϋπολογισμού).

Ο Λευκός Οίκος μπορεί να αποδυναμωθεί έστω και αν η δίκη στη Γερουσία δεν
τραβήξει σε μάκρος, πιστεύει ο Τσαρλς Γκάμπριελ, αναλυτής της Prudential
Securities.

Πάντως, λέει, δεν εγκυμονούνται κίνδυνοι «τόσο σοβαροί που να μπορούν να
επηρεάσουν για μεγάλο διάστημα τη συλλογική ψυχολογία των επενδυτών». Μάλιστα,
με δεμένα τα χέρια του προέδρου Κλίντον, μερικές βιομηχανίες ίσως βρεθούν
μπροστά σε καλύτερες προοπτικές, λέει ο Γκάμπριελ.

Για παράδειγμα, οι μετοχές των καπνοβιομηχανιών και των επιχειρήσεων παροχής
ιατρικών υπηρεσιών, δύο κλάδων που βρίσκονται στη μαύρη λίστα του Κλίντον, θα
μπορούσαν να ευνοηθούν από την αποδυνάμωση του προέδρου.

Αν το σκάνδαλο εμποδίσει τον Κλίντον να εφαρμόσει το σχέδιό του για αύξηση του
κατώτατου μισθού, οι εταιρείες λιανικού εμπορίου και οι επιχειρήσεις φαστ
φουντ θα βγουν ευνοημένες.

Όλα αυτά δεν είναι παρά η απόδειξη πως, ό,τι και αν συμβεί, η Γουώλ Στρητ
ξέρει πάντα να βλέπει μια ρόδινη πλευρά ακόμη και πίσω από το πιο δυσοίωνο σύννεφο.