Ο χειμώνας χτύπησε τους Κούρδους στο Λαύριο

Στο Λαύριο. Μεγαλώνοντας στο στρατόπεδο των Κούρδων προσφύγων

ΤΟ ΜΩΡΟ της γεννήθηκε στο στρατόπεδο. Έχει κι άλλα δύο παιδιά. Τον Σαμάν και
τη Σαλάχ. Εδώ και τρεις μήνες, η οικογένεια της Χατούν, που ξεκίνησε την
πορεία της από το Ιράν ­ «το ανατολικό Κουρδιστάν, δηλαδή», όπως εξηγεί ο
Τζελάλ ­, ζει σε ένα δωμάτιο. Το «μέχρι πότε», κανείς δεν είναι σε θέση να το προσδιορίσει.

Για να φύγουν, πούλησαν τα πάντα. Για να ζήσουν ως πρόσφυγες στη χώρα μας,
αναγκάζονται να δεχθούν τη φιλανθρωπία. «Δεν ήρθαμε εδώ για το φαγητό. Ζητάμε
άσυλο. Όμως περνάνε χρόνια και βλέπουμε άλλους που έχουν έρθει πριν από εμάς
να περιμένουν ακόμα», λέει η Μπεσρά, που μένει επίσης εκεί. Η ίδια έχει
απογοητευθεί και δεν το κρύβει.

Μιλάει και το πρόσωπό της βαραίνει. Κάποια στιγμή θα πει πως θα προτιμούσε να
φύγει για τη Γερμανία, ένα παιδί της είναι εκεί. Αλλά τώρα πια δεν υπάρχουν
καθόλου λεφτά, και χωρίς άσυλο δεν υπάρχει ούτε διαβατήριο… «Τουλάχιστον
έχουμε μαζί μας τα παιδιά, είναι μεγάλη παρηγοριά για μας», λέει στη γλώσσα
της που μεταφράζει ο Τζελάλ. «Και έχουμε κάπου να μείνουμε».

Σ’ αυτά τα σπιτικά του ενός δωματίου με τις ανοιχτές πόρτες, μπορεί όποιος
θέλει να καταθέσει τη δική του βοήθεια. Οι πόρτες του στρατοπέδου για τους
πρόσφυγες στο Λαύριο είναι πάντα ανοιχτές. Όπως ανοιχτή είναι και η πόρτα του
Πολιτιστικού Κέντρου στην οδό Σαριπόλου 6, πίσω από το Πολυτεχνείο (ώρες 8
π.μ. – 9 μ.μ.). Κούρδοι πρόσφυγες που χρειάζονται βοήθεια ζουν επίσης στην
πλατεία Κουμουνδούρου και στο στρατόπεδο της Πεντέλης.