43 χρόνια υπό έξωση!

Οι περισσότεροι, βγαίνοντας από τον εμφύλιο πόλεμο, είδαν τα Τουρκοβούνια
σαν τη «σανίδα σωτηρίας» που θα τους έφτιαχνε τη ζωή ύστερα από χρόνια στερήσεων.

Οι κάτοικοι. «Ας σταματήσουν, επιτέλους, να μας κυνηγούν», λένε. «Πενήντα χρόνια μένουμε στα Τουρκοβούνια»

ΑΓΟΡΑΣΑΝ τα οικόπεδα με όσα χρήματα τους είχαν απομείνει και άρχισαν να
«χτίζουν» την καινούρια τους ζωή. Κανείς τους δεν μπορούσε να φανταστεί ότι,
σχεδόν μισόν αιώνα μετά, στην περιοχή αυτή ο… εμφύλιος θα συνεχιζόταν και οι
ίδιοι θα εξακολουθούσαν να νιώθουν κυνηγημένοι.

Περίπου 2.000 κάτοικοι της συνοικίας Ελευθερίου Βενιζέλου, στα Τουρκοβούνια,
προσπαθούν να καταλάβουν τι λάθος έκαναν 50 χρόνια πριν και σήμερα είναι
αναγκασμένοι να τρέχουν κάθε… τρεις και λίγο στα δικαστήρια για να πείσουν
ότι οι κατοικίες στις οποίες μένουν είναι δικές τους. Σχεδόν όλες οι
οικογένειες αγόρασαν τους χώρους όπου σήμερα έχουν τα σπίτια τους από τον
Παύλο Γύπαρη, αρχηγό του Μακεδονικού Αγώνα και αρχηγό της Φρουράς του
Ελευθερίου Βενιζέλου.

ΑΠΟ ΤΟ 1955

Όπως λέει ο δικηγόρος των περισσότερων κατοίκων κ. Βασίλης Φαλαγκαράκης, από
το 1955 ξεκίνησαν οι αγωγές των αδελφών Καπράλου κατά των οικιστών.
Ακολούθησαν χρόνια δύσκολα, όπου συχνά οι κάτοικοι ήταν αναγκασμένοι να
ξηλώνουν τις περιφράξεις που τοποθετούνταν γύρω από το σπίτι τους. Όπως λέει ο
ίδιος, το 1990 ο Άρειος Πάγος αποφασίζει ότι οι αδελφοί Καπράλου είναι κύριοι
όλης της περιοχής, όμως το 1997, με νεώτερη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου,
η προγενέστερη απόφαση ανατρέπεται και σήμερα το θέμα εκκρεμεί εκ νέου στο Εφετείο.

Ο κ. Κωνσταντίνος Πριόβολος είναι πρόεδρος του Εξωραϊστικού Συλλόγου που έχουν
φτιάξει οι κάτοικοι της περιοχής. Μένει στα Τουρκοβούνια από το 1952. «Το
ενδιαφέρον για τα σπίτια μας άρχισε όταν μπήκαμε στο σχέδιο πόλεως.
Φανταστείτε ότι σήμερα απειλείται ακόμα και η εκκλησία και το σχολείο της
γειτονιάς», λέει. Όμως, υπάρχουν και πιο παλιές οικογένειες. Όπως αυτή της κ.
Δήμητρας Μπούφαλη, που μετράει 49 χρόνια στη συνοικία του Ελευθερίου
Βενιζέλου, όμως μέχρι σήμερα την έχουν απειλήσει με έξωση 4 φορές. Ή της κ.
Ευαγγελίας Βεργέτη, που βλέπει να απειλείται η ταβέρνα που διατηρεί.

«Το ζήτημα είναι αν η έκταση ιδιοκτησίας Καπανδριώτη, που λένε οι αντίδικοί
μας ότι αναφέρουν οι τίτλοι ιδιοκτησίας που έχουν στα χέρια τους, είναι τα
Τουρκοβούνια ή η τοποθεσία Πινακωτά, όπως υποστηρίζουμε εμείς, που βρίσκεται
αλλού», αναφέρει ο κ. Φαλαγκαράκης.

Ο κ. Σωτήρης Καπράλος, από την πλευρά του, είπε στα «ΝΕΑ» ότι οι κάτοικοι της
περιοχής έχουν καταπατήσει τις εκτάσεις «που ανήκουν στην οικογένειά μου». «Οι
δικαστικές αποφάσεις και τα συμβόλαια μας δικαιώνουν», λέει και συνεχίζει: «Οι
παράνομοι πρέπει να νομιμοποιηθούν. Εμείς δεν ζητάμε από τους κατοίκους να
φύγουν από τα σπίτια τους, αλλά να συμβιβαστούμε. Αλλιώς, θα αναγκαστούμε να
προχωρήσουμε στην εφαρμογή των αποφάσεων».

«ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ»

Ο διευθυντής Δημόσιας Περιουσίας του υπουργείου Οικονομικών κ. Γιώργος Τσιαβός
λέει ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μια δικαστική διαμάχη, που εκκρεμεί εδώ και
χρόνια, οπότε το υπουργείο δεν μπορεί να κάνει τίποτα. «Αναμένουμε να
ολοκληρωθεί ο δικαστικός αγώνας, όμως αν το θέμα ήταν στο χέρι μας, θα είχαμε
κάνει στους κατοίκους συμβόλαια, ώστε το θέμα να είχε βρει λύση».

Από την πλευρά του ο αντιδήμαρχος Αθηναίων κ. Ηλίας Σκαλαίος τονίζει ότι αν
διαπιστωθεί ότι οι φερόμενοι ως ιδιοκτήτες της έκτασης δεν έχουν τίτλους
ιδιοκτησίας, τότε θα πρέπει να επιδιωχθεί η περιοχή να αποδοθεί στον δήμο.

Το θέμα έχει συζητηθεί αρκετές φορές και στη Βουλή. Πρόσφατα, η βουλευτής του
ΠΑΣΟΚ κ. Ελένη Ανουσάκη, σε ερώτησή της προς τους υπουργούς Οικονομικών και
ΠΕΧΩΔΕ, είχε τονίσει ότι πρέπει να δοθεί τελεσίδικη λύση στο κοινωνικό
πρόβλημα εκατοντάδων οικογενειών «που απειλούνται να ξεσπιτωθούν ύστερα από 50
ολόκληρα χρόνια».

Πάντως, όποιος και να έχει δίκιο σε αυτή την υπόθεση, είναι αξιοσημείωτη η
άποψη του κ. Δημήτρη Γρηγοράκη, που μένει 40 χρόνια στην περιοχή: «Όταν ήρθα,
αυτή η ελιά δεν είχε καν φυτευτεί. Σήμερα, βγάζει καρπούς σχεδόν κάθε χρόνο.
Το πρόβλημα με τα σπίτια μας, όμως, εξακολουθεί να υφίσταται…».