Ευρωπαζάρι για εννέα τρισ.

Γύρω – γύρω όλοι και στη μέση τα… λεφτά είναι το παιχνίδι για γερά νεύρα
(και σηκωμένα μανίκια) που παίζουν από σήμερα, στη Βιέννη, οι «15». Επίδικο
θέμα, οι κοινοτικοί πόροι για την περίοδο 2000-2006 ­ πόσα θα δώσει και πόσα
θα λάβει ο καθείς.

ΒΙΕΝΝΗ

ΣΤΟ ΔΕΙΠΝΟ όμως που θα έχουν σήμερα το βράδυ οι ηγέτες της Ε.Ε. ­ και αφού θα
έχει προηγηθεί το «μπρα ντε φερ» για τα κονδύλια ­ θα συζητηθούν και τα θέματα
των ευρωτουρκικών σχέσεων (περιλαμβανομένου του ελληνικού βέτο) και της διεύρυνσης.

Την ίδια στιγμή, στελέχη της Κομισιόν χαρακτήριζαν υπερβολική ­ και
προβαλλόμενη για λόγους ενδεχομένως πολιτικούς και διαπραγματευτικούς ­ την
ανησυχία της ελληνικής κυβέρνησης για δραστικές περικοπές των κοινοτικών
κονδυλίων που θα λάβει η Αθήνα τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα.

ΜΙΚΡΟ ΜΕΓΕΘΟΣ

Όπως εξηγούσαν, στη σκληρή διαπραγμάτευση που ξεκινά ουσιαστικά σήμερα στη
Βιέννη ­ και θα ολοκληρωθεί κατά πάσα πιθανότητα τον Μάρτιο ­ οι ελληνικές
«διεκδικήσεις» δεν συνιστούν στην πραγματικότητα πρόβλημα για την Ένωση,
δεδομένου ότι το ελληνικό ΑΕΠ αποτελεί πολύ μικρό μέγεθος σε σχέση με το
συνολικό ΑΕΠ της Ε.Ε. Είναι χαρακτηριστικό ότι εάν η Ελλάδα επιτύχει σε όλες
της τις διεκδικήσεις, θα λάβει από τα Διαρθρωτικά Ταμεία, για την επταετία
2000-2006, κάτι παραπάνω από εννέα τρισ. δρχ.

Εάν λάβει κανείς υπόψη του ότι η Κοινότητα δαπανά ετησίως 30 τρισ. ­ στην
επταετία, δηλαδή, με τα σημερινά δεδομένα, 210 τρισ. ­ μπορεί να αντιληφθεί
πόσο «ασήμαντα» είναι τα ελληνικά αιτήματα μπροστά στη… θάλασσα των
κοινοτικών κονδυλίων.

Η ΙΣΠΑΝΙΑ

Αντιθέτως, δεν ισχύει το ίδιο ­ προσθέτουν τα στελέχη της Επιτροπής ­ για την
Ισπανία, που είναι μια χώρα με μεγάλο ΑΕΠ. Ως εκ τούτου, η «συμμαχία» Αθήνας –
Μαδρίτης στη… μάχη των πακέτων δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη, μια
εκτίμηση που συμμερίζονται και διπλωματικοί κύκλοι στην ισπανική πρωτεύουσα.

ΟΣΑ ΤΟ 1999

Στο πλαίσιο αυτό, προβάλλεται ένα αισιόδοξο για την ελληνική οικονομία
σενάριο: μια συμφωνία της Αθήνας με τη Βόννη, σε κάποια στιγμή της
διαπραγμάτευσης των επόμενων τριών μηνών, που να προβλέπει ότι «οι χώρες που
ανήκουν εξ ολοκλήρου στον Στόχο 1 δεν μπορούν να έχουν εισροή πόρων κατώτερη
του ποσού που έλαβαν το 1999».

Η Ελλάδα θα είναι η μοναδική χώρα που στη νέα επταετία θα ανήκει εξ ολοκλήρου
στον Στόχο 1 (σ.σ. περιοχές που έχουν ΑΕΠ κατώτερο του 75% του κοινοτικού
μέσου όρου).

Επιπλέον, υπάρχει η διακηρυγμένη πρόθεση της Ένωσης να επικεντρώσει τα
κονδύλια σε αυτόν τον στόχο. Αυτό δεν βολεύει καθόλου τους Ισπανούς, οι
οποίοι, αντιθέτως, θέλουν πάση θυσία τη διατήρηση του Ταμείου Συνοχής ­ κάτι
που με τη σειρά του δεν «καίει» ιδιαίτερα την Αθήνα, ενώ η Βόννη έχει πει πως
πρέπει να καταργηθεί!

Για το 1999, το ελληνικό ΑΕΠ υπολογίζεται πως θα είναι περίπου 38 δισ. δρχ. ­
και οι κοινοτικές εισροές θα είναι το 3,5% αυτού. Άρα, βάσει του παραπάνω
σεναρίου, η Ελλάδα μπορεί να υπολογίζει σε ένα πακέτο της τάξης των 1,3 τρισ.
ετησίως, ήτοι 9,1 τρισ. για την επταετία.

ΟΙ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙΣ

Βέβαια, στην παρούσα φάση η ελληνική πλευρά δεν έχει κανένα λόγο να εμφανισθεί
ότι «πουλάει» την Ισπανία χάριν μιας χωριστής δικής της συμφωνίας με τη
Γερμανία. Όπως δεν έχει κανένα λόγο να «θυμίζει» ότι μέχρι τώρα, σε κάθε νέα
διαπραγμάτευση, τα δικά της κονδύλια προοδευτικά διπλασιάσθηκαν ­ οι
απορροφήσεις της όμως παρέμειναν αναντίστοιχες.

Ωστόσο, κοινοτικοί αξιωματούχοι διαβλέπουν στην προβαλλόμενη «ανησυχία» της
ελληνικής πλευράς και ένα πολιτικό κίνητρο. Όπως λένε, «άλλο να εμφανισθείς
παραμονές ευρωεκλογών ως αυτός που πέτυχε τα πολλά τρισ. σε μια σκληρή
διαπραγμάτευση και άλλο να θεωρείται δεδομένο ότι θα τα πάρεις διότι
απλούστατα εσύ δεν αποτελείς πρόβλημα».

Η ΓΕΩΡΓΙΑ

Την ίδια στιγμή, κύκλοι της Κομισιόν παραδέχονται πως, σε αντίθεση με τα
κονδύλια των Διαρθρωτικών Ταμείων, τα πράγματα δεν είναι τόσο αισιόδοξα στον
τομέα της γεωργίας (Κοινή Αγροτική Πολιτική). Και οι κίνδυνοι για την Αθήνα
είναι δύο: οι αναθεωρήσεις και η μερική επανεθνικοποίηση της χρηματοδότησης
της ΚΑΠ.

Οι ίδιοι κύκλοι, πάντως, στις ανησυχίες της ελληνικής κυβέρνησης για το
ενδεχόμενο των περικοπών του πακέτου Σαντέρ, επειδή «έχει κάνει τον
προγραμματισμό της», απαντούσαν πως «μονάχα τα λεφτά δεν σας λείπουν ­ αυτό
που δεν έχετε είναι μια μεθοδολογία αξιοποίησης. Εδώ δεν ξέρετε καν να πείτε
πόσο στοιχίζει η Εγνατία και ισχυρίζεστε ότι έχετε προγραμματισμό επταετίας;».

ΦΙΛΟΤΟΥΡΚΟΙ

Το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν συνιστά στην πραγματικότητα πρόβλημα για να
κλείσει η πολιτική συμφωνία για την Ατζέντα 2000, δεν σημαίνει ότι δεν
αντιμετωπίζεται με έντονη δυσαρέσκεια ­ ή και οργή ­ από τους «14» η στάση της
έναντι της Τουρκίας ­ και, κυρίως, το βέτο για τις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις
προς την Άγκυρα. «Έχετε μπλοκάρει χρήματα που ισοδυναμούν με δύο έργα της
Ψυττάλειας», έλεγε ειρωνικά κοινοτικός αξιωματούχος.

Η απάντηση υψηλόβαθμης πολιτικής πηγής του υπουργείου Εξωτερικών, όμως, είναι
κατηγορηματική: «Εμείς κάνουμε πολιτική αρχών και όχι ευκαιριακούς οπορτουνισμούς».