Η έρευνα για το ΕΣΥ

Οι ανακοινώσεις της ΕΙΝΑΠ και της ΟΕΝΓΕ, αλλά και οι δηλώσεις του κυβερνητικού
εκπροσώπου σχετικά με το δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ», που έφερε στο φως συμπεράσματα
πανεπιστημιακής έρευνας για το ΕΣΥ, προκάλεσαν αντιδράσεις. Ο κ. Γιάννης
Υφαντόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Οικονομίας της Υγείας και Κοινωνικής
Πολιτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σημειώνει ότι τα συμπεράσματα της έρευνας
για το ΕΣΥ δεν εκφράζουν «προσωπικές απόψεις ή ερμηνείες, αλλά βασίζονται σε
αντικειμενικές στατιστικές εκτιμήσεις». Ο κ. Γιώργος Βέργουλας, νεφρολόγος,
αναπληρωτής διευθυντής ΕΣΥ, από τη Θεσσαλονίκη, παρατηρεί ότι «η προσπάθεια
σταμάτησε στον νοσοκομειακό γιατρό και στα Κέντρα Υγείας». Και ο κ. Αλέξανδρος
Αναστασάκης, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εντατικής Θεραπείας, γράφει ότι
το ΕΣΥ «δεν κακοδιοικείται, ετεροδιοικείται». Αναλυτικά:

Ο αναπληρωτής καθηγητής Οικονομίας της Υγείας και Κοινωνικής Πολιτικής του
Πανεπιστημίου ΑΘηνών κ. Γιάννης Υφαντόπουλος απαντώντας προς τις ανακοινώσεις
της ΕΙΝΑΠ και της ΟΕΝΓΕ, αλλά και τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου
σχετικά με το δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ», έστειλε προς την εφημερίδα την ακόλουθη επιστολή:

«Τα συμπεράσματα της έρευνας για το ΕΣΥ, που έγινε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών,
τα οποία δημοσιεύθηκαν στις 2 και 3 Δεκεμβρίου 1998 στα “ΝΕΑ”, δεν εκφράζουν
προσωπικές απόψεις ή ερμηνείες, αλλά βασίζονται σε αντικειμενικές στατιστικές
εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών, καθώς και σε οικονομετρικές αναλύσεις που
έγιναν στο Τμήμα Πολιτικής και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η μελέτη εντάσσεται στις ερευνητικές δραστηριότητες του Τμήματος και αποβλέπει
στην προαγωγή του επιστημονικού διαλόγου, τονίζοντας τόσο τα θετικά όσο και τα
αρνητικά στοιχεία των κοινωνικών εξελίξεων και των διοικητικών μεταρρυθμίσεων,
που έγιναν στην Ελλάδα και στις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το ΕΣΥ, ως ίσως ο σημαντικότερος κοινωνικός θεσμός της μεταπολεμικής περιόδου
στη χώρα μας, χρήζει αναλύσεως και διερευνήσεως.

Ωστόσο, η έρευνα κοινής γνώμης που έγινε το 1992 από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα,
κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μόλις το 25% του ελληνικού πληθυσμού (έναντι του
71% του μέσου όρου της Ευρώπης) είναι ικανοποιημένο από το σύστημα υγείας
(European Commission, 1993).

Η ίδια έρευνα, που έγινε το 1998 από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, έδειξε ότι το
ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 18,4% (European Commission, 1998). Αναλύοντας αυτά
τα στοιχεία περαιτέρω, ο διευθυντής του LSA-Health κ. Η. Μόσιαλος, σε
παρουσίαση που έκανε την 1η Δεκεμβρίου 1998 στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έδειξε
ότι παρά τον χαμηλό μέσο όρο ικανοποιήσεως των πολιτών στην Ελλάδα, στην
Κρήτη, στην Ήπειρο και σε ορισμένες άλλες περιοχές της χώρας μας, όπου έγιναν
πανεπιστημιακά νοσοκομεία και λειτούργησε η αποκέντρωση του συστήματος, η
ικανοποίηση του πληθυσμού υπερδιπλασιάζεται και ξεπερνά το 40%.

Η αναφορά σε έγκυρες μελέτες δίνουν τη δυνατότητα αξιολογήσεως και
επανασχεδιασμού. Σίγουρα, το ευκολότερο είναι να πούμε ότι όλα είναι καλά. Το
δυσκολότερο είναι να προσδιορίσουμε τα προβλήματα και να αναζητήσουμε λύσεις.

Το Πανεπιστήμιο έχει χρέος προσφοράς ερευνητικού “οβολού” στις τεκτενόμενες
κοινωνικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις του τόπου μας.

Η δυναμική του επιστημονικού διαλόγου, σε συνεργασία με τη διοίκηση και τους
φορείς, θα αναδείξει τις καλύτερες λύσεις».