Δεν γιορτάζει ποτέ γενέθλια!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά
Αυτή η γυναίκα δεν γιόρτασε ποτέ τα γενέθλιά της. Κάθε χρόνο στις 13
Δεκεμβρίου νιώθει θλίψη και πόνο. Η Βασιλική Κατσίνη γεννήθηκε πριν από 55
χρόνια στα Κλάβρυτα. Την ημέρα του ολοκαυτώματος της μαρτυρικής πόλης…
 |
|
Βασιλική Κατσίνη (αριστερά): 55 χρόνια μετά, το κοριτσάκι που δεν γνώρισε |
ΗΤΑΝ ξημερώματα, 13 Δεκεμβρίου του 1943 όταν η καμπάνα της πόλης άρχισε να
χτυπάει δαιμονισμένα. Οι Γερμανοί κατακτητές είχαν δώσει διαταγή. Να πάρουν
όλοι από μία κουβέρτα και ένα κομμάτι ψωμί και να μαζευτούν στο Δημοτικό Σχολείο.
Ο Βασίλης Αναστασόπουλος ήταν σαν λαβωμένο θηρίο μέσα στην καμάρα του πέτρινου
σπιτιού του, στο κέντρο των Καλαβρύτων. Η γυναίκα του, η Όλγα, ήταν
ετοιμόγεννη. Ένιωθε δυνατούς πόνους και όλα έδειχναν ότι σε λίγο θα έφερνε
στον κόσμο το τρίτο τους παιδί.
Ο 40χρονος άνδρας ήταν αποφασισμένος ν’ ακούσει το κλάμα του μωρού και μετά να
υπακούσει στην εντολή των Γερμανών. Μόλις είχε ξημερώσει και η ημέρα ήταν
παγωμένη, ενώ την πόλη είχε τυλίξει η καταχνιά. Ο 12χρονος γιος του, ο
Γιώργος, ήταν ανήσυχος, φοβόταν για την τύχη του του πατέρα του. Οι Γερμανοί
είχαν προειδοποιήσει ότι όποιον άνδρα βρουν σε σπίτι θα τον εκτελέσουν αμέσως.
«Ο πατέρας τότε βρήκε καταφύγιο στο πατάρι του σπιτιού για να καθησυχάσει τον
αδελφό μου, περιμένοντας την γέννησή μου», λέει χαμηλόφωνα σήμερα η κ.
Βασιλική Κατσίνη. «Δεν πέρασε παρά ελάχιστη ώρα και η μαμμή τον φώναξε να πάει
κοντά της. Όπως μου διηγήθηκαν ύστερα από χρόνια, συνεχίζει συγκινημένη η κ.
Κατσίνη, ο πατέρας μου με άγγιξε απαλά. Φίλησε την μάνα μου και σε λίγο έφτασε
λαχανιασμένος στο σχολείο που ήταν ασφυκτικά γεμάτο».
ΣΤΟΝ ΛΟΦΟ
 |
|
Το σπίτι που δεν κάηκε. Εδώ γεννήθηκε η Βασιλική Κατσίνη |
Ήταν η στιγμή που οι Γερμανοί διέταξαν τους άνδρες ν’ ανέβουν ανά δύο στη
γραμμή για τον λόφο. «Ο πατέρας μου ακολούθησε δίχως να γνωρίζει τι τους
περίμενε στον λόφο του Καπή…», προσθέτει η Βασιλική Κατσίνη. Και
συμπληρώνει: «Άλλοι Γερμανοί την ίδια ώρα που ανέβαιναν οι άνδρες στον λόφο
άρχισαν να καίνε τα σπίτια. Μόλις έφτασαν στο δικό μας, η μαμμή με πήρε στην
αγκαλιά της και βγήκε στην πόρτα».
Όπως έμαθε αργότερα, επικεφαλής της ομάδας των στρατιωτών ήταν ένας
Αυστριακός, ο οποίος όταν έμαθε για το νεογέννητο έδωσε εντολή να μην κάψουν
το σπίτι.
Η κ. Βασιλιή Κατσίνη δίχως να κρύβει τη συγκίνησή της θυμάται όσα έμαθε για
την ημέρα που ήρθε στον κόσμο, όταν μεγάλωσε.
«Η ώρα ήταν 2.30 το μεσημέρι, όταν τα μυδράλια πάνω στον λόφο άρχισαν να
ρίχνουν όσο κυλούσαν τα λεπτά, τα βογγητά πλήθαιναν. Εκατοντάδες κορμιά το ένα
πάνω στο άλλο και ανάμεσά τους ο πατέρας μου», αναφέρει η 55χρονη γυναίκα,
βρέφος που τότε δεν είχε συμπληρώσει ούτε μία ημέρα ζωής. Ήταν το μοναδικό
κλάμα ελπίδας, ακτίνα ζωής εκείνη την ημέρα στα Καλάβρυτα η γέννηση ενός παιδιού.
Η κ. Βασιλική Κατσίνη 55 χρόνια μετά διηγείται σαν να έζησε πρόσφατα την
τραγωδία.. «Μία τραγωδία όπου έμαθα μόλις μεγάλωσα. Στις 9 Δεκεμβρίου οι
Γερμανοί μπαίνουν στα Καλάβρυτα, τότε άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Δύο ημέρες
πριν από τη σφαγή ο πατέρας μου, με την παρότρυνση ενός γείτονα, σκέφθηκε να
φύγει, αλλά γρήγορα μετάνιωσε λέγοντας “περιμένω το τρίτο παιδί μου….”».
Στον λόφο του Καπή οι Γερμανοί εκτέλεσαν εκατοντάδες άνδρες. Πόσοι ήταν;
Πολλοί. Πάνω από χίλιοι, κατάφεραν να σωθούν μόνο 13. Θα ζούσαν περισσότεροι,
αλλά μετά τις ριπές ακολούθησε η χαριστική βολή. «Σήμερα επιζώντες είναι μόνο
δύο: ο Νίκος Νικολαΐδης και ο Αργύρης Φερλελής», λέει η κ. Κατσίνη.
Ίσως κανένας δεν μπορεί να περιγράψει εκείνες τις στιγμές. Όταν σκοτείνιασε,
οι γυναίκες έψαχναν στα τυφλά. Αλαφιασμένες να ψαχουλεύουν τα ματωμένα κορμιά
έβρισκαν το ένα παιδί, έχαναν το άλλο, τον άντρα, τον αδελφό, τον πατέρα…
Πώς να κρατήσουν τόσα κορμιά στην αγκαλιά, έμειναν εκεί όλη τη νύχτα, πλάι
στους νεκρούς, έγερναν με στοργή πάνω στα κεφάλια των νεκρών. Όπως λέει η
γυναίκα που γεννήθηκε εκείνη την ημέρα, 55 χρόνια μετά «το δάκρυ που κυλάει
στο μάγουλο ακόμη δεν στέγνωσε!
Η κ. Κατσίνη έχει δύο παιδιά, έναν γιο και μία κόρη.
Google news
