30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Από μητέρα Γαλλίδα και πατέρα Άγγλο (Αγία Βαρβάρα).

ΕΧΕΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ: Σε όλα τα πράγματα, υπερβολική.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Συγχωρεί τα πάντα.

ΕΙΝΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ: Ναι.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Την πίστη του.

«Οι γύφτοι φτιάξαν τα καρφιά» είναι ο στίχος που έχει σημαδέψει έως τώρα τη
ζωή του Κώστα Χατζή, ο οποίος αρχίζει εμφανίσεις την Παρασκευή στον «Σκορπιό»
(επί της Φιλελλήνων). Ο ίδιος αποφεύγει τις τακτικές εμφανίσεις σε διάφορα
κέντρα επειδή, όπως λέει, «θέλω να τραγουδώ όταν έχω κάτι να πω», ενώ θα ‘θελε
πολύ να ήταν δικό του το τραγούδι «Χάρτινο το φεγγαράκι».

ΕΡ.:…«Τα βράδια που ονειρεύονται οι Τσιγγάνοι».

ΑΠ.: Τα βράδια που ονειρεύονται οι Τσιγγάνοι για μια καλύτερη ζωή.

ΕΡ.: Το μήνυμα που βγάζουν τα 14 αυτά τραγούδια;

ΑΠ.: Η μόνη σωτηρία για τη διάρρηξη της επικοινωνίας μας είναι η ιδιότητα της
αγάπης για να συνυπάρχουμε.

ΕΡ.: Τα τραγούδια σας είναι σαν το παλιό καλό κρασί;

ΑΠ.: Είναι υποκειμενικό αυτό.

ΕΡ.: Σ’ αυτές τις εκτελέσεις ο Κώστας Χατζής είναι πιο ώριμος;

ΑΠ.: Όσο μεγαλώνει κάποιος σε οποιοδήποτε τομέα γίνεται πιο ώριμος.

ΕΡ.: Πόσο προσεκτικός είστε στις επιλογές των τραγουδιών;

ΑΠ.: Όσο μπορώ περισσότερο.

ΕΡ.: Τι μετράει περισσότερο για σας σ’ ένα τραγούδι;

ΑΠ.: Το μήνυμα.

ΕΡ.: Για ποιο λόγο θα πρέπει κάποιος να αγοράσει το CD;

ΑΠ.: Για να χαρεί κάποια στιγμή της αναπαύσεώς του ακούγοντάς το.

ΕΡ.: Γιατί αποφεύγετε τις συχνές εμφανίσεις;

ΑΠ.: Γιατί θέλω να εμφανίζομαι όταν έχω κάτι να πω.

ΕΡ.: Τι σας έχει μείνει από τον «Σκορπιό» του 1969-71;

ΑΠ.: Κάθε βράδυ τόσα άτομα με μια καρδιά.

ΕΡ.: Και από τον «Τιπούκειτο» του Μπουκουβάλα;

ΑΠ.: Γέννησε τις μπουάτ.

ΕΡ.: Ποια εποχή νοσταλγείτε περισσότερο;

ΑΠ.: Όταν πρωτάρχισα να ερευνώ τη Γραφή.

ΕΡ.: Σήμερα τι σας κάνει ευτυχισμένο;

ΑΠ.: Όταν βρίσκομαι με ανθρώπους που προσπαθούν να γίνουν καλύτεροι αύριο.

ΕΡ.: Ένας στίχος που σας έχει σημαδέψει;

ΑΠ.: «Γύφτοι φτιάξαν τα καρφιά».

ΕΡ.: Τι δεν συγχωρείτε στη ζωή;

ΑΠ.: Την αχαριστία.

ΕΡ.: Μια εικόνα που σας έχει συγκλονίσει;

ΑΠ.: Η συμπεριφορά της μάνας μου όταν με πρωτάκουσε να τραγουδάω.

ΕΡ.: Η σχέση σας με το χρήμα;

ΑΠ.: Σπατάλη, πανάθεμά το.

ΕΡ.: Αυτό που σας πληγώνει στον καλλιτεχνικό χώρο;

ΑΠ.: Όταν δεν καταφέρνω να περάσω τα μηνύματά μου αμέσως.

ΕΡ.: Το τραγούδι συναδέλφου σας που θα θέλατε να ήταν δικό σας;

ΑΠ.: «Χάρτινο το φεγγαράκι».

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε σήμερα ευχαριστώ;

ΑΠ.: Στον Θεό, στους γονείς μου και σ’ αυτούς που με ακούν.

ΕΡ.: Η ζωή στην Αθήνα και στη Βόρειο Εύβοια;

ΑΠ.: Η μάνα και ο παράδεισος.

ΕΡ.: Έχετε μετανιώσει που εγκαταλείψατε την πρωτεύουσα;

ΑΠ.: Όχι.

ΕΡ.: Το τραγούδι τότε και σήμερα;

ΑΠ.: Το σήμερα θα γίνει τότε. Όλες οι εποχές έχουν την ομορφιά τους.

ΕΡ.: Τι σας έχει μείνει από την εποχή των μπουάτ;

ΑΠ.: Η επικοινωνία και η θαλπωρή.

ΕΡ.: Πώς αντιδράσατε όταν ο γιος σας Αλέξανδρος σάς ανακοίνωσε ότι θα
ακολουθούσε τα… βήματά σας;

ΑΠ.: Γίναν λίγο πιο άσπρα τα μαλλιά μου και το μουστάκι μου.

ΕΡ.: Ήσασταν αυστηρός μαζί του στα πρώτα του βήματα;

ΑΠ.: Όχι, γιατί τραγούδησα μαζί του και του έγραψα τραγούδια.

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν τραγουδιστής τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Γιατρός, στις χώρες που θα είχαν ανάγκη την επιστήμη μου.

ΕΡ.: Έχετε πει ποτέ ότι εγκαταλείπω το τραγούδι;

ΑΠ.: Ναι, για το χώρο, όχι για το τραγούδι.

ΕΡ.: «Γεννήθηκα στην πέτρα, τον ήλιο κάτσε μέτρα…». Τι σας έρχεται στο νου
όταν το τραγουδάτε;

ΑΠ.: Η χώρα μου η πονεμένη.

ΕΡ.: Μια συμβουλή που θα δίνατε σ’ έναν νέο καλλιτέχνη;

ΑΠ.: Να υπηρετεί το τραγούδι και όχι το τραγούδι αυτόν.