Δίκαιοι ευρω-φόροι

Ένα… φορολογικό ευρωσύστημα εισηγούνται οι σοσιαλιστές και
σοσιαλδημοκράτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μια προσπάθεια αφενός να
περιορίσουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ των χωρών-μελών και αφετέρου να
υπάρξει δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών.

Τάσος Γιαννίτσης. Μετείχε στην ομάδα του ΕΣΚ εκ μέρους της ελληνικής σοσιαλιστικής κυβέρνησης

ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ του μεγαλύτερου συντονισμού τους ­ τώρα που μετέχουν στις
κυβερνήσεις των περισσότερων κοινοτικών κρατών, περιλαμβανομένων όλων των
«μεγάλων» ­ οι σοσιαλιστές επεξεργάζονται πλέον συγκεκριμένες προτάσεις για να
ενισχύσουν το «κοινωνικό πρόσωπο» της Ευρώπης στην εποχή του ευρώ και της ΟΝΕ.

ΕΞΙ ΑΞΟΝΕΣ

Έτσι, η ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος που επεξεργάστηκε τα
σχετικά με τη φορολογία (σ.σ.: την ελληνική κυβέρνηση εκπροσώπησε ο
οικονομικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού Τάσος Γιαννίτσης), κατέληξε σε μία
πρόταση που έχει τους εξής κύριους άξονες:

1 Συντονισμό της έμμεσης φορολόγησης, του φόρου των εταιρικών κερδών
(corporate tax) και του φόρου στα κέρδη κεφαλαίου και στο εισόδημα από τόκους καταθέσεων.

2 Ένα αποτελεσματικό, ελάχιστο επίπεδο φορολόγησης στο εταιρικό
επίπεδο, καθώς και στο επίπεδο των καταθέσεων, ως απαραίτητο όρο για την
αποφυγή απαράδεκτων αναταράξεων στον ανταγωνισμό.

3 Έναν ­ φορολογικό ­ κώδικα δεοντολογίας, που θα είναι προοδευτικά
υποχρεωτική η εφαρμογή του και στους «15» της Ένωσης.

4 Ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών-μελών, με στόχο την
καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, αλλά και την αποφυγή της διπλής φορολογίας.

5 Προοπτικά, επιβολή ενός περιβαλλοντικού φόρου.

6 Μεταρρύθμιση του τρόπου χρηματοδότησης του συστήματος κοινωνικής
ασφάλισης, έτσι ώστε οι εργοδοτικές εισφορές να μην υπολογίζονται αποκλειστικά
στη βάση του μισθού, αλλά στη συνολική προστιθέμενη αξία της επιχείρησης.

Σημειώνεται πως ειδικώς η τελευταία πρόταση των σοσιαλιστών μελετάται από τους
αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες και σε ελληνικό αποκλειστικά επίπεδο, στο
πλαίσιο της προσπάθειας για την καταπολέμηση της ανεργίας.

ΔΥΣΑΝΑΛΟΓΑ

Όπως αναφέρουν οι σοσιαλιστές στο κείμενό τους για τη φορολογία ­ το οποίο
φέρει τον τίτλο «Μια στρατηγική για την Αλληλεγγύη – Έκθεση για το Φορολογικό
Σύστημα» ­ «στην τελευταία δεκαετία, τα εμπειρικά στοιχεία από την Ε.Ε. έχουν
δείξει μία δυσανάλογη αύξηση στο οικονομικό βάρος των ακίνητων παραγόντων,
ειδικά το κόστος εργασίας σε συνδυασμό με τη μείωση του βάρους των κινητών,
και ιδιαίτερα του κεφαλαίου».

Ο ΔΕΙΚΤΗΣ

Σε άλλο σημείο, οι σοσιαλιστές της Ένωσης επισημαίνουν πως «στο διάστημα
μεταξύ 1980 και 1993 ο πραγματικός φόρος επί της απασχολούμενης εργασίας για
την Κοινότητα ως σύνολο αυξήθηκε κατά περίπου ένα πέμπτο, ενώ ο ίδιος δείκτης
για άλλους παράγοντες της παραγωγής ­ κυρίως, το κεφάλαιο ­ μειώθηκε κατά ένα
δέκατο και πλέον».

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

Η ανάδειξη των σοσιαλδημοκρατών και των πρασίνων στην κυβέρνηση της Γερμανίας
έχει δώσει μια νέα ώθηση στις πολιτικές που εισηγούνται οι Ευρωπαίοι
σοσιαλιστές. Όλα τα κείμενα που βγαίνουν στην επικαιρότητα ­ αυτό των
σοσιαλιστών υπουργών Οικονομικών, αυτό για τη φορολογία, αυτό για την
απασχόληση που θα δώσουν στη δημοσιότητα οι υπουργοί Εργασίας τις ερχόμενες
ημέρες ­ έχουν ως κύριο άξονα την ενίσχυση της απασχόλησης και την
καταπολέμηση της ανεργίας, χωρίς ωστόσο να θέτουν εν αμφιβόλω το οικοδόμημα
και την εύρυθμη εξέλιξη της ΟΝΕ και του ευρώ.

Ο ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΣ

Πάντως, ορισμένες από τις προτάσεις των σοσιαλιστών για τη φορολογία συναντούν
κάποιες επιφυλάξεις σε ορισμένους κύκλους της Αθήνας. Για παράδειγμα, οι ιδέες
περί περιβαλλοντικού φόρου έχουν δημιουργήσει αρκετή καχυποψία, ενώ και η
ρητορική περί κατάργησης των «φορολογικών παραδείσων» στην Ένωση θα έπρεπε ­
όπως σημειώνουν οι ίδιοι κύκλοι ­ να συνδυαστούν και με μία προβληματική περί
των «φορολογικών παραδείσων» υποψηφίων προς ένταξη χωρών (σ.σ.: τέτοιοι θα
μπορούσαν να θεωρηθούν η Βουλγαρία ή και η Τουρκία, ενδεχομένως)