Την ημέρα του πραξικοπήματος ήταν με τον Μακάριο στην Κύπρο

Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Όνειρό του η ελληνική κοινότητα της Αιγύπτου να ξαναχτίσει από την αρχή όσα είχε δημιουργήσει

ΟΙ ΚΑΠΝΟΙ είχαν πνίξει το Προεδρικό Μέγαρο στην Κύπρο. Ο Μακάριος φωνάζει
στους συνεργάτες του να καλέσουν τον κόσμο να βγει στους δρόμους. Ο τότε
διάκονος και σημερινός Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος, προσπαθεί να πείσει τον
«Πρόεδρο» να φύγει. Το πραξικόπημα είχε γίνει. Ήταν υπεύθυνος μιας εκδρομής
παιδιών από την Αίγυπτο στην Κύπρο.

Προσπάθησε να τα προστατεύσει από τις σφαίρες. Όταν άνοιξε το αεροδρόμιο,
έφυγε. Όμως το μυαλό του ήταν πίσω, στη Μεγαλόνησο, στο χωριό του το Συγχαρί,
στους δικούς του. Γνώριζε, όπως και πολλοί άλλοι, ότι θα γίνει εισβολή. Είκοσι
πέντε χρόνια μετά και το μέρος που γεννήθηκε είναι από τα κατεχόμενα. Δεν
κατάφερε να το επισκεφθεί. Τώρα, όμως, θα προσπαθήσει ως Πατριάρχης να
λειτουργήσει στον ναό του Αγίου Μάμαντος.

Είναι όνειρο ζωής. Το μεγάλο στοίχημα. Το άλλο μεγάλο στοίχημα για τον 48χρονο
ιεράρχη είναι να δει την ελληνική κοινότητα της Αιγύπτου να ξαναχτίζει από την
αρχή όσα είχε δημιουργήσει. «Δύσκολο, πολύ δύσκολο», λέει. Αισιοδοξεί όμως,
καθώς τώρα οι συνθήκες ευνοούν όσους θέλουν να γυρίσουν.

Όταν ανέλαβε, λίγοι είχαν απομείνει. Και οι Έλληνες όλο έφευγαν για την
Ελλάδα. Δεν υπήρχαν ούτε ιερείς, αλλά και πολλές μητροπόλεις ήταν κενές. Τώρα
σ’ όλη την Αφρική οι περισσότεροι κληρικοί είναι ντόπιοι. «Αυτό δεν είναι
πρόβλημα», υποστηρίζει, καθώς ο ίδιος είναι από τους πρωτοπόρους στην
καθιέρωση της Θείας Λειτουργίας στην αγγλική γλώσσα. Αυτό το είχε κάνει όταν
ήταν ακόμη αρχιμανδρίτης στο Γιοχάνεσμπουργκ, τότε που είχε καταφέρει να
«φέρει τους νέους στην Εκκλησία». Τώρα στην Αίγυπτο προσπαθεί να στηρίξει
όσους απέμειναν. Έχει σχέδια για τη βιβλιοθήκη, τα κτίρια που υπάρχουν, τη
διάδοση του Ελληνισμού.

«Εμείς φυλάμε Θερμοπύλες», τονίζει συχνά. Και έτσι νιώθει. Όπως και οι
περισσότεροι που επιμένουν. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η στήριξή του ­ και
οικονομική ­ ώστε να λειτουργήσουν σε νέα βάση οι ιεραποστολές.

Πέρα απ’ αυτό όμως αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να στηρίξει τους Έλληνες. Με
ιδρύματα για απόρους. Με εκδηλώσεις σε συνεργασία με τις κοινότητες. Το ξέρει
και ο ίδιος ότι ζει μέσα στην αίγλη του παρελθόντος, γι’ αυτό και πολλές φορές
φωνάζει για νέα αρχή. Σημαντικό παράγοντα στην προσπάθειά του θεωρεί τους
Έλληνες επιχειρηματίες. «Βοηθάνε όσο μπορούν, όμως το Πατριαρχείο είναι πολύ
φτωχό και έχει μπροστά του να επιτελέσει μεγάλο έργο. Πρέπει να αξιοποιήσουμε
την περιουσία. Πρέπει να αυξηθούν τα έσοδα, ώστε και εμείς να προσφέρουμε το
κάτι παραπάνω που χρειάζεται η εδώ κοινότητα», λέει. Ήδη, έχει έρθει σε επαφή
με τους Αιγύπτιους για την αξιοποίηση ενός κτιρίου στο κέντρο της
Αλεξάνδρειας. Στη δημιουργία νέων συνθηκών για τη Βιβλιοθήκη. Ενώ από την
Ελλάδα και την Αρχιεπισκοπή έχει ζητήσει να στηριχθεί με κληρικούς.

Το Πατριαρχείο έχει κλείσει ήδη 1.960 χρόνια ζωής και για τον Πατριάρχη αυτό
είναι σημαντικό. «Ε, δεν θα χαθούμε τώρα, θα επιβιώσουμε», λέει γελώντας.