Δίκτυο παραλόγου

* Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ορίστηκε σε λάθος εποχή

* ΤΣΙΜΠΑ – ΜΑΚΟΥΧΑΡΙ

ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ βόλεϊ νοσεί βαρύτατα από πλευράς στρατηγικής και γι’ αυτό έχει
υποχωρήσει ραγδαία τα τελευταία χρόνια στον ανταγωνισμό με άλλα ομαδικά και μη
σπορ στον τομέα της εμπορικότητας και δημοτικότητας.

Αυτό γίνεται φανερό από την απίστευτη προχειρότητα με την οποία «στήθηκε» από
την Παγκόσμια Ομοσπονδία Βόλεϊ (FIVB) αυτό το 14ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από
πολλές πλευρές.

Πρώτα πρώτα ορίσθηκε σε λάθος εποχή (στο φουλ των εθνικών ποδοσφαιρικών
πρωταθλημάτων σε όλο τον κόσμο και των ευρωπαϊκών συλλογικών και εθνικών
διοργανώσεων). Βέβαια, ο Ιούνιος και ο Ιούλιος έχουν επιλεγεί για άλλα ομαδικά
αθλήματα ­ αφού τότε δεν υπάρχουν εθνικά πρωταθλήματα σε κανένα σπορ ­ για τις
παγκόσμιες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις τελικών φάσεων, έχουν καταβροχθισθεί
από το αμίμητο για οποιοδήποτε άλλο άθλημα «World League», το οποίο θα
μπορούσε να συνεχίσει να υπάρχει χωρίς καταστροφικό ρόλο αν ολοκληρωνόταν λίγο
νωρίτερα και περιοριζόταν σε διάρκεια.

Ακόμη και τέλη Σεπτεμβρίου ­ όπως στις άλλες περιπτώσεις πλην Ιαπωνίας ­ να
γινόταν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, δεν θα είχε πιθανότητες εμπορικής επιτυχίας
ανεξάρτητα με την ποιότητα του θεάματος που θα παρουσίαζε. Με το να μην
ολοκληρώνονται οι υποχρεώσεις των παικτών των κορυφαίων 10-15 εθνικών ομάδων
του κόσμου ή της Ευρώπης στα μέσα Ιουλίου, οι παίκτες αυτοί συνεχίζουν χωρίς
ξεκούραση μέχρι τη μεγάλη διοργάνωση γύρω στα τέλη Σεπτεμβρίου με αρχές
Οκτωβρίου και μετά είναι υποχρεωμένοι «χωρίς ανάσα» και προετοιμασία με τους
συλλόγους τους να μπαίνουν απευθείας στα εθνικά πρωταθλήματα! Στον αντίποδα,
οι υπόλοιποι παίκτες, που δεν μετέχουν στις κορυφαίες εθνικές ομάδες,
υποχρεώνονται σε σεζόν έξι μηνών με τους συλλόγους τους. Έτσι, λόγω της
αρτηριοσκληρωτικής επιμονής του μεγάλου αφεντικού της FIVB Μεξικανού Ρομπέν
Ακόστα στο όποιο κέρδος του παγκόσμιου Λιγκ τείνει να περιορίσει το βόλεϊ σε
εποχικό σόου εθνικών ομάδων.

Ο Στέλιος Καζάζης πιστεύει ότι στη δεύτερη φάση η Εθνική θα δείξει τον καλύτερο εαυτό της

Και εδώ στην Ιαπωνία όμως η διοργάνωση παρουσιάζει τεράστιες αδυναμίες. Δεν
είναι λογικό να μην έχει κανένα ουσιαστικό αντίκρυσμα το αν θα είναι κάποια
ομάδα 1η ή 2η στον όμιλό της στην α’ φάση. Η Γιουγκοσλαβία νίκησε τη Ρωσία 3-2
και πήρε την 1η θέση στον όμιλο του Ουόζου, αλλά το αποτέλεσμα δεν μετράει
στον ημιτελικό όμιλο. Βραζιλία και Βουλγαρία στο δικό μας όμιλο έπαιζαν με την
πρώτη να προσπαθεί για το γνωστό βραζιλιάνικο ταμπεραμέντο και τη δεύτερη να
μη δείχνει ενδιαφέρον να κοντράρει.

Ύστερα, είναι αυτοϋποβάθμιση για μια διοργάνωση να γίνονται στους «16» δύο
όμιλοι των «8» και να γίνουν από 7 αγώνες σε 9 μέρες.

Ουδείς σκέπτεται ότι παίκτες αλλά και θεατές έχουν κάποια όρια αντοχής στο να
αγωνίζονται ή να παρακολουθούν βόλεϊ. Και ύστερα, τι να πρωτοπαρακολουθήσει
κανείς σε μια πόλη με 4 αγώνες καθημερινά από 10.00 έως περίπου 20.30;.

Αυτό το λάθος περιέργως συνεχίζει να γίνεται και στις κορυφαίες διοργανώσεις
του μπάσκετ με συνέπεια το ενδιαφέρον των φιλάθλων να περιορίζεται μόνο στα
ματς της οργανώτριας χώρας ή έστω και της Ντριμ Τιμ, αν μετέχει. Θα μπορούσε
κάλλιστα στους «16» να ξεκινούν αγώνες νοκ άουτ ανά δύο κάθε μέρα σε
διαφορετικές πόλεις και να λείψει το φαινόμενο των 104 (!) αγώνων σε μια
διοργάνωση 15 ημερών για να βγουν οι 12 καλύτερες της παγκόσμιας κατάταξης.

* Πρόβλημα τραυματισμού στον ώμο αντιμετωπίζει ο πασέρ Βασίλης Κουρνέτας και ο
γιατρός της Εθνικής κ. Γεωργούσης αντιμετώπισε το ενδεχόμενο να τον υποβάλει
σε ένεση για να μπορεί να αγωνισθεί κατά της Ολλανδίας.

* ΤΣΙΜΠΑ – ΜΑΚΟΥΧΑΡΙ

Μάριος Γκιούρδας: Στόχος μας η νίκη σε κάθε ματς

ΧΩΡΙΣ ιδιαίτερα αγωνιστικά προβλήματα (και ο Κώστας Χριστοφιδέλης παίζει
κανονικά) η εθνική μας ομάδα βόλεϊ ρίχνεται σήμερα στην πρώτη μάχη του
ημιτελικού ομίλου της στο Κοσμοβόλεϊ ’98 με αντίπαλο την Ολλανδία, την οποία
είναι αποφασισμένη να χτυπήσει προκειμένου να ενισχύσει τις ελπίδες διάκρισης.

Η δήλωση του αρχηγού της ομάδας Μάριου Γκιούρδα εκφράζει κατά τον καλύτερο
δυνατό τρόπο την αποφασιστικότητα του συνόλου για κάτι πολύ σπουδαίο σ’ αυτό
τον πολύ δύσκολο όμιλο στον οποίο η Εθνική μας αντιμετωπίζει κατά σειρά τα
μεγαθήρια του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου βόλεϊ, Ολλανδία, Γιουγκοσλαβία, Ρωσία,
Ιταλία. Τόνισε ο Αλεξανδρουπολίτης άσος: «Σ’ αυτό τον όμιλο δεν έχουμε την
πολυτέλεια να υπερεκτιμήσουμε ή να υποτιμήσουμε κάποιον αντίπαλο. Στόχος μας
σε κάθε ματς η νίκη με κάθε δυνατή προσπάθεια και θα είναι πολύ σημαντικό αν
αυτό το πετύχουμε στον πρώτο αγώνα. Η Ολλανδία είναι πάντα μεγάλη ομάδα αλλά
πιστεύω ότι δεν είναι αυτή που ήταν με Ζβέρβερ, Χελντ, Μπλανζέ και έχουμε τύχη
αν παίξουμε καλά». Πραγματικά οι «Οράνιε» του άγνωστου πριν από το Ευρωβόλεϊ
’97 (πήραν το τρόπαιο νικώντας στον τελικό του Αϊντχόβεν τη Γιουγκοσλαβία 3-1)
Τον Χέρμπραντς δεν εμπνέουν φόβο όπως παλιά, μετά μάλιστα και την αποχώρηση
πρόσφατα του κορυφαίου ίσως πασέρ στον κόσμο Πέτερ Μπλανζέ.

Με βασικά ατού τον πανύψηλο κεντρικό της ιταλικής Μόντενα Βας Φαν Ντε Χορ
(2.09) και τον τέλειο σε υποδοχή, επίθεση και άμυνα ακραίο Γκουΐντο Χέρτσεν
(1.98) η Ολλανδία δύσκολα λυγίζει, στην πίεση όμως δεν διαθέτει τα παλιά
απαγορευτικά για όλους, πλην Ιταλίας, στάνταρ. Είναι πάντως άξιο θαυμασμού το
ότι κρατιέται ψηλά έχοντας στην ομάδα παίκτες με ελάχιστη συμμετοχή μέχρι πριν
από δύο χρόνια, όπως ο πασέρ Μίσα Λατουχίχιν (1.89), ο διαγώνιος Ρίχαρντ Σιούλ
(2.04), ο ακραίος Ράιντερ Νούμερντορ και ο μικρότερος αδελφός του Βας φαν ντε
Χορ, Μάικ (2.04, επίσης κεντρικός).

Στον προκριματικό όμιλο του Σεντάι, η Ολλανδία νίκησε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία
αντιπάλους όπως Κίνα, Ουκρανία, Τσεχία αλλά αυτός ο όμιλος που θα κρίνει τη
δυάδα η οποία συνεχίζει για το τρόπαιο (ανάμεσα σε φαβορί όπως Ιταλία,
Γιουγκοσλαβία, Ρωσία, Ολλανδία) θα είναι το πρώτο σκληρό τεστ για τους
ανανεωμένους πρωταθλητές Ευρώπης.

Όσον αφορά στην Εθνική μας, στον σημερινό αγώνα ο Στέλιος Καζάζης αναμένεται
να παρατάξει τη γνωστή εξάδα με πασέρ Βασίλη Κουρνέτα ή Θόδωρο Μποζίδη,
διαγώνιο Αντώνη Κοβάτσεφ, ακραίους Μάριο Γκιούρδα, Κώστα Χριστοφιδέλη και
κεντρικούς Αντώνη Τσακιρόπουλο, Άκη Χατζηαντωνίου. Η πρώτη φάση (παρά το
γεγονός ότι η ομάδα μας δεν μπόρεσε ν’ απειλήσει τη Βραζιλία περισσότερο από
ένα σετ, να πάρει το ματς με τη Βουλγαρία, ενώ έδειχνε ανώτερη και να περάσει
ευκολότερα το εμπόδιο της Αλγερίας) δεν ήταν τόσο ενθαρρυντική για τις
δυνατότητες της Εθνικής μας για διάκριση στο Κοσμοβόλεϊ ’98. Όμως, όλοι εδώ
διατηρούν την ελπίδα ότι το ελληνικό συγκρότημα θα δείξει άλλο πρόσωπο, χωρίς
το άγχος αποκλεισμού που το διακατείχε στο Καβασάκι. Οι συνθήκες συναγωνισμού
βέβαια σ’ αυτό τον όμιλο δεν παύουν να είναι εξαιρετικά δύσκολες, αφού πλην
της Ολλανδίας υπάρχουν οι πανίσχυρες Ιταλία, Γιουγκοσλαβία, Ρωσία (μάλιστα
χωρίς περιθώριο απώλειας αγώνα, αφού θα χάσουν την τελική τετράδα) και οι
σχετικά κατώτερης δυναμικότητας αλλά όχι αμελητέες ΗΠΑ, Κίνα, Ουκρανία οι
οποίες επίσης στοχεύουν σε θέση στην εξάδα.