ΠΡΟΣΩΠΑ Αμετακίνητος στο πόστο του

Ο γενικός κανόνας θέλει τους συντάκτες της εφημερίδας «The Sun» να έρχονται
και να παρέρχονται. Ο Τρέβορ Καβάνα, όμως, παραμένει ­ και διεκδικεί με
αξιώσεις τον τίτλο του πιο ισχυρού Βρετανού δημοσιογράφου. Αν και οι
καταγγελίες του περί «μαφίας ομοφυλόφιλων υπουργών» δεν τον ευνόησαν ιδιαίτερα.

Τρέβορ Καβάνα. Υπεύθυνος για τη μεταμόρφωση της «Sun» σε σοβαρή λαϊκή εφημερίδα

Ο ΙΔΙΟΣ ισχυρίζεται ότι είναι ένας απλός «μεροκαματιάρης». Είναι κοινό όμως
μυστικό ότι στην πραγματικότητα ο Καβάνα είναι αφενός ένας άνθρωπος με άποψη ­
την οποία άποψη μάλιστα ο Μέρντοκ σέβεται ιδιαίτερα ­ και αφετέρου ο άνθρωπος
που κρύβεται πίσω από την επιθετική πολιτική που ακολουθεί η «Sun» εδώ και
πολλά χρόνια. Ένας αυθεντικός δεξιός δημοσιογράφος, που αντιτίθεται τόσο στην
ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όσο και στην εφαρμογή του ενιαίου νομίσματος.

Την περασμένη εβδομάδα, όμως, κάπου ξεπέρασε τα όρια: υπαινισσόμενος, μέσω της
«Sun» ότι η Βρετανία βρίσκεται στο έλεος μιας «μαφίας ομοφυλόφιλων υπουργών»
κατάφερε να στρέψει εναντίον του ένα μεγάλο τμήμα του κοινού. Ο ίδιος δεν
φαίνεται να κατανοεί το γιατί: «Νομίζω ότι η αποκάλυψη ότι τέσσερα μέλη της
κυβέρνησης είναι γκέι ήταν μείζονος σημασίας», δηλώνει. «Δεν πρόκειται για
κάποιο είδος ρατσισμού απέναντι στους ομοφυλόφιλους ­ κάθε άλλο».

Όποια κι αν ήταν πάντως τα κίνητρα του Καβάνα ­ πολιτικά ή «ρατσιστικά» ­ το
σίγουρο είναι πως τα γραπτά του χαρακτηρίζονται συχνά από έλλειψη μέτρου. Παρ’
όλα αυτά, είναι δύσκολο να τον αντιπαθήσει κανείς: ασκεί κριτική σαν να
επρόκειτο για αθώο πείραγμα, σαν να ήταν η πολιτική ένα τεράστιο αστείο που
επινοήθηκε αποκλειστικά για τη διασκέδασή του.

Ο άνθρωπος αυτός, όμως, είναι υπεύθυνος (μαζί με τον πρώην διευθυντή της
εφημερίδας, Στιούαρτ Χίγκινς) για τη μεταμόρφωση της «Sun» από ένα υπερβολικά
ελαφρό και βασιζόμενο στον εντυπωσιασμό έντυπο σε μια λαϊκή εφημερίδα που
ξέρει να γίνεται σεβαστή. Με ποιο τρόπο τα κατάφερε; Εξασφαλίζοντας για τη
«Sun» σημαντικά ­ και ως επί το πλείστον έγκυρα ­ θέματα. Επί του παρόντος
πάντως, η εφημερίδα φαίνεται να διέρχεται, κατά κάποιο τρόπο, μία κρίση
ταυτότητας.

Οι επιθέσεις κατά της «μαφίας των ομοφυλόφιλων» μετετράπησαν ξαφνικά ­ ή
καλύτερα μετά τις εχθρικές αντιδράσεις που συνάντησαν ­ σε πολιτική «κατά των
περαιτέρω αποκαλύψεων» όσον αφορά τις σεξουαλικές προτιμήσεις των υπουργών. Η
«Sun» μοιάζει διχασμένη μεταξύ του παρόντος ­ της έλξης που ασκεί τελευταία
επάνω της το Εργατικό Κόμμα ­ και του παρελθόντος ­ ήτοι των συντηρητικών της προκαταλήψεων.