ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Το θράσος του Ζιγκλέρ

Να προστατευθούν ο Ρούσντι και η Νασρίν από τους φανατικούς. Να δικαστεί ο
Πινοτσέτ. Να δοθεί άσυλο στον Οτζαλάν. Η Ευρώπη υψώνει επιτέλους το ανάστημά
της. Καιρός να ασχοληθεί και με τον Ζαν Ζιγκλέρ.

Ζαν Ζιγκλέρ. «Πριν από χρόνια, ορκίστηκαν να με καταστρέψουν. Τώρα τα καταφέρνουν»

ΣΤΙΣ 27 Νοεμβρίου, το κοινοβούλιο της Ελβετίας θα ζήσει μια από τις σπάνιες
έντονες στιγμές του. Την ημέρα αυτή οι βουλευτές θα συζητήσουν το αίτημα 21
μετόχων δύο ελβετικών τραπεζών (της Unione Banche Svizzere και της Credit
Suisse First Boston) να αρθεί η βουλευτική ασυλία του συγγραφέα Ζαν Ζιγκλέρ
ώστε να δικαστεί με τις κατηγορίες της «προδοσίας και της προσβολής της
ανεξαρτησίας και της ασφάλειας της Ελβετίας». Ο Ζιγκλέρ φοβάται ότι θα
επαναληφθεί το προηγούμενο του 1990, όταν οι τραπεζίτες είχαν πετύχει να αρθεί
η ασυλία του εξαιτίας του βιβλίου του «Η Ελβετία πλένει πιο λευκά». Οι τρεις
καταδίκες του του είχαν κοστίσει τότε μια περιουσία. Τα χρέη του τον κυνηγούν
ακόμη. Τα συγγραφικά του δικαιώματα εξανεμίζονται πριν ακόμη τα δει. Το ίδιο
και ο μισθός του. «Αν τα καταφέρουν ξανά», λέει στη «Ρεπούμπλικα», «θα είναι η
καταστροφή μου».

Το νέο έγκλημα του Ζαν Ζιγκλέρ αφορά και πάλι ένα βιβλίο του. Πρόκειται για το
«Η Ελβετία, ο χρυσός και οι νεκροί», που εκδόθηκε το 1997 και περιγράφει με
στοιχεία και μαρτυρίες τη στήριξη που παρέσχε μετά το 1942 το ελβετικό
τραπεζικό σύστημα στον ναζισμό. «Χωρίς τις ελβετικές τράπεζες, ο Β’ Παγκόσμιος
Πόλεμος θα είχε τελειώσει νωρίτερα και θα είχαν πιθανότατα σωθεί εκατοντάδες
χιλιάδες ζωές», σημειώνει ο συγγραφέας και βουλευτής του Σοσιαλιστικού
Κόμματος. Όταν το βιβλίο κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Γερουσία
ζήτησε να τον ακούσει, όπερ και εγένετο στις 22 του περασμένου Ιουλίου. Είκοσι
μέρες αργότερα, κάτω από την αφόρητη όσο και διακριτική αμερικανική πίεση, οι
ελβετικές τράπεζες αναγκάζονταν να ανακοινώσουν ότι δέχονται να καταβάλουν 250
εκατομμύρια δολάρια στα θύματα του Ολοκαυτώματος.

Η εκδίκηση, όμως, είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Και μερικές φορές
προκαλεί ανατριχίλα: στην προσφυγή τους, οι 21 μέτοχοι μιλούν για «εβραϊκή
πλεονεξία»! Και η εισαγγελέας της Συνομοσπονδίας Κάρλα Ντελ Πόντε, αντί να
βάλει αυτό το κείμενο στο αρχείο με τον χαρακτηρισμό «σκανδαλώδες», το
παρέπεμψε στο κοινοβούλιο. Αυτή τη φορά ο κίνδυνος είναι τεράστιος, λέει ο
Ζιγκλέρ. «Η συμμαχία εναντίον μου είναι από τις πιο ισχυρές που έχουν
οργανωθεί ποτέ. Γι’ αυτούς, το κόστος μιας δίκης είναι αμελητέο. Επιπλέον,
αποτελεί και επένδυση, αφού χρησιμεύει ως προειδοποίηση ότι στην Ελβετία η
ελευθερία της έκφρασης σταματά έξω από τις πόρτες των τραπεζών».

Ο άνθρωπος που πριν από μερικά χρόνια αναγκάστηκε να πληρώσει 500.000 δρχ. στη
χιλιανή πρεσβεία επειδή αποκάλεσε το καθεστώς του Πινοτσέτ… φασιστικό,
χρειάζεται σήμερα τη βοήθεια της Ευρώπης. Όσο επικίνδυνοι είναι οι εξτρεμιστές
του Ιράν και οι δήμιοι της Τουρκίας, άλλο τόσο είναι και οι τραπεζίτες της Ελβετίας.