[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΗ ΛΥΣΗ την έδωσαν τα κοντέινερ. Στριμώχνουν μέσα όσους περισσότερους μπορούν
­ κυρίως άνδρες, καμιά φορά όμως και παιδιά. Τα αφήνουν κατόπιν εκτεθειμένα
στον καυτό μεσημεριανό ήλιο του Αφγανιστάν. Σε λίγες ώρες όλοι έχουν πεθάνει
από ασφυξία. Κι έτσι τις τελευταίες εβδομάδες οι Ταλεμπάν, στους τόσο
παραδοσιακούς τρόπους που ακολουθούν για να εξοντώνουν τους αντιπάλους τους ­
το κόψιμο του λαιμού των Αζάρων παραμένει η προσφιλής τους μέθοδος για την
κατάκτηση μιας θέσης στον παράδεισο… ­ προσέθεσαν ακόμα έναν πολύ πιο
ευρηματικό και πάντως πιο αποτελεσματικό. Συγκρίνεται ασφαλώς με τους φορητούς
θαλάμους αερίων που χρησιμοποιούσαν οι ναζί το 1941 στην Πολωνία και την
Ουκρανία, πριν η τελική λύση γενικευτεί με τα στρατόπεδα εξόντωσης των
Εβραίων. Εδώ φυσικά ­ τι πλήγμα κι αυτό στην αντίληψη ότι η παιδεία
εξανθρωπίζει ­ έχουμε να κάνουμε με υψηλή τεχνολογία. Είχαν κατασκευαστεί δύο
μοντέλα. Το μικρότερο το «Διαμάντι» χωρητικότητας 25-30 ατόμων και το
μεγαλύτερο το «Σάουρερ» χωρητικότητας 50-60 ατόμων. Ειδικοί τεχνικοί ήλεγχαν
την απόδοσή τους: «Από τον Δεκέμβριο του 1941 ­ έγραψαν στην έκθεσή τους ­
έχουν διεκπεραιωθεί (sic) 97.000 άτομα από τα τρία “βαν” που είναι σε χρήση,
χωρίς να έχει εμφανιστεί το παραμικρό πρόβλημα στα μηχανήματα». Τευτονική
τελειότης. Ωστόσο, οι πρώην διδάξαντες ήταν οι Γάλλοι επαναστάτες. Όταν
ξέσπασε η αντεπανάσταση των χωρικών και των μοναρχικών του Βεντέ (1792-’94),
δόθηκε εντολή στα επαναστατικά στρατεύματα να την πνίξουν στο αίμα. Δεκάδες
χιλιάδες εκτελέστηκαν, ο φόρτος εργασίας των αξιωματικών του δημοκρατικού
στρατού όμως ήταν τέτοιος, που σύντομα αναγκάστηκαν να αναζητήσουν άλλες
λύσεις. Στη Ναντ, που ήταν τότε ένα από τα βασικά λιμάνια για το δουλεμπόριο
και διέθετε ένα στόλο από μαούνες, σκέφτηκαν τον πνιγμό. «Βουλιάζοντας μία
φορτωμένη (με αντεπαναστάτες) μαούνα τη νύχτα και ανασύροντάς την πάλι στην
επιφάνεια το πρωί, βρήκαν ένα αποτελεσματικό και… διακριτικό σύστημα
ανακυκλούμενων θαλάμων θανάτου»! «Η ανάγκη ­ παρατηρεί ο ιστορικός Νόρμαν
Ντέιβις ­ υπήρξε η μητέρα των εφευρέσεων στην τεχνολογία του θανάτου».