Περιμένοντας τη «ρήξη» που δεν ήλθε ποτέ…

ΣΤΗ ΒΕΡΑΝΤΑ του «Αστέρα» της Βουλιαγμένης, ο παρατηρητής μπορούσε να επιλέξει
μεταξύ πολιτικής και… ζωής, το Σάββατο το απόγευμα. Αν έριχνε το βλέμμα του
κάτω, προς την πισίνα του ξενοδοχείου, μπορούσε να διακρίνει καλλίγραμμες
Αθηναίες που επιζητούσαν την θαλπωρή των ακτίνων του ήλιου ­ κι αν γύριζε προς
τη μεγάλη αίθουσα, θα έβλεπε τον κ. Βασ. Βασιλακάκη να διαμαρτύρεται για τις
κινήσεις τού κ. Μιχ. Νεονάκη.

Αυτήν τη φορά, η σύνοδος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ πραγματοποιήθηκε σε
καλοκαιρινό σκηνικό, μέσα στο φθινόπωρο ­ και η αλήθεια είναι ότι το
ειδυλλιακό περιβάλλον του «Αστέρα» άμβλυνε, ως έναν βαθμό, τις αντιπαραθέσεις.
Τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος είχαν την ευκαιρία να πιουν μαζί καφέ
ατενίζοντας τον Σαρωνικό και να αντιληφθούν τη ματαιότητα των ανθρωπίνων.

Ο κ. Κ. Σημίτης δεν πήγε για καφέ στην βεράντα ­ βλέπετε, πήγε στον «Αστέρα»
με σχέδιο για την αλλαγή του εσωκομματικού σκηνικού. Ωστόσο, η θέα από το
δωμάτιό του ήταν εξαιρετική ­ ολόκληρο το Καβούρι και η πλαζ στα πόδια του ­
πράγμα που σίγουρα γοήτευσε και τον κ. Ά. Τσοχατζόπουλο, ο οποίος βγήκε από το
δωμάτιο 2368 ικανοποιημένος, ύστερα από τη δίωρη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό.

Στην ομιλία τού υπουργού Άμυνας, αργότερα, η μεγάλη αίθουσα γέμισε ασφυκτικά ­
πολλοί ήταν εκείνοι πού περίμεναν τη «ρήξη» που δεν ήλθε ποτέ. Ο κ.
Τσοχατζόπουλος, με κάποιες καθαρά εσωκομματικού χαρακτήρα κορόνες, ικανοποίησε
τους «σκληρούς» της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, για να κλείσει την ομιλία
του ενωτικά, κίνηση που φιλοτέχνησε ένα μόνιμο χαμόγελο στο στόμα τού κ. Σημίτη.

Ο Πρωθυπουργός σημείωνε συνεχώς κατά τη διάρκεια της ομιλίας Τσοχατζόπουλου ­
λίγο αργότερα θα χρησιμοποιούσε πολλά από τα στοιχεία της ομιλίας του υπουργού
Άμυνας, για τη δευτερολογία του. Για την ομιλία της υπουργού Ανάπτυξης κ.
Βάσως Παπανδρέου δεν είχε σημειώσεις ­ βλέπετε, η ομιλία της, που επίσης
καταχειροκροτήθηκε, έγινε κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον κ. Ά.
Τσοχατζόπουλο. Ωστόσο, υιοθέτησε τα πιο σημαντικά στοιχεία της στο κλείσιμο
των εργασιών της συνόδου.

Πώς; Όχι, ο κ. Σημίτης δεν υιοθέτησε τα δάκρυα που ήταν έτοιμα να κυλήσουν στα
μάγουλα τού κ. Στ. Τζουμάκα, αμέσως μετά την ομιλία του στη σύνοδο ­
φορτίστηκε συναισθηματικά, μιας και ήταν πολύ περισσότερα αυτά πού ήθελε να
εννοήσει, από εκείνα που είπε.

Ο κ. Σημίτης είχε, πάντως, την ευκαιρία να γελάσει πλατιά ­ όπως και οι
περισσότεροι στην Κεντρική Επιτροπή ­ όταν ο κ. Γ. Καψής καλούσε από το βήμα
τον κ. Γ. Φλωρίδη να «σηκωθεί και να πει ότι δεν εννοούσε αυτόν», όταν έλεγε
στην ομιλία του για βουλευτές που δεν έχουν ψηφίσει ούτε ένα νομοσχέδιο.
Βλέπετε, ο νεαρός υφυπουργός δεν σηκώθηκε μεν, αλλά την έδωσε τη διαβεβαίωση.

Πάντως, τα σπουδαία ­ ως συνήθως ­ συνέβησαν εκτός της αιθούσης: από το πρωί
του Σαββάτου, οι διαβουλεύσεις έδιναν κι έπαιρναν, με μοναδικό θέμα τη
διαφαινόμενη από εκείνη τη στιγμή διάθεση των στελεχών της εσωκομματικής
αντιπολίτευσης να καταψηφίσουν την εισήγηση του κ. Σημίτη και την προσπάθεια
των «εκσυγχρονιστών» να μειώσουν, όσο ήταν δυνατόν, τις αρνητικές ψήφους.

Στο τέλος, όλοι έμειναν σχεδόν ικανοποιημένοι. Οι αρνητικές ψήφοι ήταν
λιγότερες από την προηγούμενη σύνοδο, αλλά υπήρξαν ­ και μόνο κάποια στελέχη
του κ. Ά. Τσοχατζόπουλου, που δεν τον είδαν όταν σήκωνε με ενθουσιασμό το χέρι
του στο «ναι», έμειναν μετά στα πηγαδάκια να λένε ότι «έγινε μπέρδεμα». Μήπως
έφταιγε η θαλάσσια αύρα;