Λεηλάτησαν και τα αρχαία μας

«Όχι μόνον τις πιστώσεις που πήρε το Γ’ Ράιχ από την Τράπεζα της Ελλάδος,
αλλά και τους τόκους πρέπει να διεκδικήσουμε. Ακόμη και ο Χίτλερ όχι μόνο είχε
αναγνωρίσει το δάνειο, αλλά είχε δώσει και τη σχετική εντολή να αρχίσει η
εξόφλησή του»!

Από το βιβλίο του Μήτσου Κωστόπουλου ­ εκδόσεις «Καστανιώτη» ­ με τίτλο «Ένας πόλεμος που δεν έληξε ­ γερμανικές επανορθώσεις και κατοχικό δάνειο»

Η ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ αυτή μαρτυρία του Ξενοφώντος Ζολώτα περιλαμβάνεται στις πρώτες
σελίδες του βιβλίου που έγραψε ο αντιπρόεδρος της Βουλής και βουλευτής του ΚΚΕ
Μήτσος Κωστόπουλος και το οποίο έχει τίτλο «Ένας πόλεμος που δεν έληξε ­
γερμανικές επανορθώσεις και κατοχικό δάνειο».

Το βιβλίο ­ εκδόσεις «Καστανιώτη» ­ αποσπάσματα του οποίου προδημοσιεύουν «ΤΑ
ΝΕΑ», περιλαμβάνει πλήθος ντοκουμέντων των τελευταίων δεκαετιών για «τα χρέη
της Γερμανίας προς την Ελλάδα, ύψους 22 τρισεκατομμυρίων δραχμών»: έγγραφα,
συζητήσεις στη Βουλή, συμφωνίες, μαρτυρίες…

«Η μεταπολεμική Γερμανία, για να πάρει ελληνικά καπνά και για να δώσει στη
χώρα μας ένα δάνειο 200 εκατομμυρίων μάρκων, απαίτησε να αποδοθούν όλες οι
κατασχεμένες περιουσίες των Γερμανών παροίκων», τονίζει ο κ. Κωστόπουλος στο
βιβλίο του.

«Ύστερα απαίτησε να αμνηστευθεί ο Γερμανός κατοχικός στρατιωτικός διοικητής
της Κρήτης Αντρέ, ο οποίος είχε καταδικασθεί σε ισόβια για τα εγκλήματά του.
Κατόπιν, οι συνεχιστές του Γ’ Ράιχ, και απειλώντας ότι θα πάψουν να είναι
“φίλοι της Ελλάδας”, αξίωσαν και πέτυχαν να σταματήσει η δίωξη Γερμανών
εγκληματιών πολέμου. Μάλιστα το 1959, από την τότε πλειοψηφία της Βουλής,
πέρασε ο επαίσχυντος Νόμος 4016 με τον οποίο διακοπτόταν η δίωξη των Γερμανών
εγκληματιών πολέμου και αποφυλακίσθηκε ο Γερμανός σφαγέας Μέρτεν…

Στο διάστημα της δεκαετίας του ’50 η Γερμανία, προκειμένου να υποστηρίξει την
είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ, να δώσει άλλο δάνειο 200 εκατομμυρίων μάρκων,
αλλά και για να δεχθεί στα σκλαβοπάζαρά της Έλληνες μετανάστες, απαίτησε ­ και
το πέτυχε ­ τη διάλυση του “Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών Πολέμου”. Ο
συγγραφέας επισημαίνει ότι «σχετικά με το ζήτημα των αρχαίων μας παίχτηκε, και
συνεχίζεται να παίζεται, ένα απαράδεκτο και από πολλές απόψεις ύποπτο
παιχνίδι». Ο κ. Κωστόπουλος προσθέτει για το ίδιο θέμα: «Αμέσως μετά την
απελευθέρωση αρχαιολόγοι και πνευματικοί άνθρωποι που ανήκαν στις γραμμές του
ΕΑΜ έκαναν έρευνα για τα αρχαία που χάθηκαν κατά την Κατοχή και συνέταξαν
σχετική έκθεση για το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών. Σε αυτή την έκθεση
στηρίχτηκε, λίγο αργότερα, ο διατελέσας διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού
Μουσείου Χρήστος Καρούζος και άλλοι, οι οποίοι διαμόρφωσαν έναν μεγάλο πίνακα
των απωλειών, των κλεμμένων αρχαίων αντικειμένων τεράστιας σπουδαιότητας και
αξίας, των καταστροφών που έγιναν από τους βαρβάρους.

Η έκθεση Καρούζου και άλλες ανάλογες έρευνες μένουν για χρόνια στα αζήτητα.
Και όμως είναι το μεγάλο αποδεικτικό υλικό για το έγκλημα σε ό,τι αφορά και
στους αρχαιολογικούς θησαυρούς».

Ο βουλευτής του ΚΚΕ και αντιπρόεδρος της Βουλής τονίζει ακόμη ότι «σχετικά με
το ζήτημα ποιοι τα πήραν και τι τα έκαναν, στις έρευνες που έγιναν δεν
καταγράφεται μόνον η καταστροφή αλλά και τα ονόματα καταστροφέων, στρατιωτικοί
βαθμοί, επαγγελματικές ιδιότητες, συχνά ακόμη και διευθύνσεις τους όπου
μετέφεραν τα κλεμμένα, κ.λπ.».

Από την άποψη αυτή, παρατηρεί ο συγγραφέας, «δύο είναι οι χώροι στους οποίους
πρέπει να αναζητηθούν οι αρχαιολογικοί μας θησαυροί: τα διάφορα μουσεία της
Γερμανίας και οι κατοικίες των οικογενειών των υπευθύνων των κλοπών».

Στο βιβλίο του Μήτσου Κωστόπουλου παρατίθενται πολλές μαρτυρίες υπευθύνων
σχετικώς με τις κλοπές αρχαιοτήτων από τον γερμανικό στρατό κατοχής. Σε μία
από αυτές τις μαρτυρίες ­ του Χρήστου Καρούζου ­ τονίζεται: «Μόλις μπήκαν οι
Γερμανοί, οι αρχαιολόγοι τους, που αποτελούσαν ιδιαίτερη στρατιωτική “υπηρεσία
προστασίας τέχνης”, απαιτήσανε πρώτα-πρώτα ν’ ανοίξουμε αμέσως όλα τα μουσεία,
λέγοντας στην αρχή ότι ο πόλεμος τέλειωσε πια, ύστερα πως τα αρχαία θα πάθουν
κρυμμένα, ύστερα πως στον πόλεμο ίσα-ίσα οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να
καταφεύγουν στην τέχνη. Πέτυχαν να ανοίξουν το Μουσείο του Κεραμεικού… και
έκλεψαν μπροστά στα μάτια του Γερμανού αρχαιολόγου που τους οδηγούσε έναν
ωραίο πήλινο αρχαϊκό πίνακα με παράσταση πρόθεσης νεκρού… Σε διάφορα άλλα
επαρχιακά μουσεία (Μέγαρα, Θήβα, Χαιρώνεια, Τανάγρα, Αλμυρό, Λάρισα, Βέροια,
Θέρμο, Κόρινθο, Άργος, Δήλο, Σίφνο, Κνωσό, Χανιά, Σάμο, κ.λπ.) Γερμανοί και
Ιταλοί, αφού μπήκαν ή εγκαταστάθηκαν στα μουσεία, αλλού έσπασαν βιτρίνες και
αποθήκες, αλλού έκαψαν την ξυλεία, αλλού πήραν ό,τι μπόρεσαν… Μερικά ερείπια
έπαθαν ανεπανόρθωτες καταστροφές, για να κάνουν αυτοί τα “απόρθητα”
οχυρωματικά… Από τη Θεσσαλονίκη άρπαξαν ένα γυναικείο άγαλμα, ωραίο πορτρέτο
από τους χρόνους της ύστερης αρχαιότητας και το πήγαν στη Βιέννη, για μια
έκθεση λέει… Από τότε δεν τα ξαναείδαμε…».