Κοινός προορισμός η «αλήθεια»

Ο Συμεών από το Περού μέσω Γαλλίας βρέθηκε να ζει σήμερα σ’ ένα κελί δίπλα στη
θάλασσα, στο Άγιον Όρος. Από τους πλέον μορφωμένους και πολυγραφότατους
μοναχούς (μιλάει δέκα γλώσσες, γράφει και ζωγραφίζει) ζει χρόνια τώρα μόνος του.

Ο πατέρας Θεοτόκης είναι από τους πλέον νέους μοναχούς. Κατάγεται από τη
Γαλλία και ζει με δικό του τρόπο τον «δρόμο προς την αλήθεια». Ο μοναχός
Ιάκωβος είναι πιο αυθόρμητος. Μιλάει και κάνει αστεία. Και οι τρεις έχουν
διαφορετικές προσωπικότητες. Ακολουθούν όμως μια κοινή πορεία, την οποία
επέλεξαν σε πολύ μικρή ηλικία…

Ο Συμεών. Κατάγεται από το Περού. Έφτασε μέσω Γαλλίας στο Άγιον Όρος. Είκοσι πέντε χρόνια ζει στο κελί του και θεωρείται ως ένας από τους πιο μορφωμένους μοναχούς

Το κελί του είναι από τα πιο όμορφα. Προσεγμένο, καθαρό, στην άκρη της
θάλασσας, χαμένο μέσα στην πλούσια βλάστηση του Άθω. Βρέθηκε εκεί από το Περού
«για την αγάπη του στον Θεό». Ο Συμεών, γνωστός σε όλο το Άγιον Όρος για την
πολυμάθειά του, μιλάει δέκα γλώσσες, μεταξύ των οποίων και άριστα ελληνικά,
ζωγραφίζει, γράφει ποιήματα. Ζει μόνος του, έχει το γραφείο του αρκετά
προσεγμένο, το εκκλησάκι του όπου προσεύχεται, την βιβλιοθήκη του στην οποία
χάνεται με τις ώρες…

Δεν θέλει να μιλήσει για τον εαυτό του. Δεν θέλει να πει τίποτε για τη ζωή
του. Είκοσι πέντε χρόνια μοναχός εξηγεί με ευγένεια (όπως οι περισσότεροι
μοναχοί), ότι αυτό που προέχει είναι ο λόγος για τον οποίο έφτασε έως το Άγιον
Όρος. Δηλαδή, η ζωή στην ησυχία αλλά και την αφάνεια. «Βρεθήκαμε εδώ γιατί
θέλαμε να ξεφύγουμε από τη ζωή του έξω κόσμου. Για την αγάπη του Θεού, για τη
διαρκή αναζήτηση…», λέει.

Γι’ αυτόν όλα άρχισαν στο Παρίσι. Εκεί γνώρισε έναν ορθόδοξο μοναχό, ο οποίος
του μίλησε για το Άγιον Όρος και τη μοναχική ζωή. Στη συνέχεια ταξίδεψε έως το
«Περιβόλι της Παναγιάς» και έμεινε. Είναι από τους ελάχιστους μοναχούς που
δέχεται τους περισσότερους επισκέπτες. Μάλιστα για να γνωρίζουν κάθε στιγμή
πού βρίσκεται, συνηθίζει να αφήνει σημειώματα στον χωματόδρομο που οδηγεί στο
κελί του. Κάθονται με τις ώρες μαζί τους. Μιλάει για τον Θεό, τα σύγχρονα προβλήματα…

Τα φροντίζει όλα μόνος του. Τα δέντρα, τον κήπο, τον χώρο που είναι αρκετά
στρέμματα. Όπως λέει, όλα αυτά γίνονται με τα έσοδα που έχει από τα βιβλία
του. Άλλωστε, αυτό είναι το τελευταίο που τον ενδιαφέρει, όμως και εκεί
χρειάζονται τα χρήματα.

Μιλάει συχνά για την ταπείνωση του μοναχού. Άλλωστε, είναι κοινό μυστικό ότι
στο Άγιον Όρος ζει τα δύο τελευταία χρόνια πλένοντας πιάτα ένας γνωστός
καθηγητής Πανεπιστημίου. Δεν λένε το όνομά του (ο ίδιος θέλει να μείνει στην
αφάνεια), αλλά για τους μοναχούς είναι ένα παράδειγμα «που μακάρι να το
μιμηθούν όλοι».

Μοναχός Ιάκωβος. Είναι από τους πλέον προσιτούς στους νέους που επισκέπτονται τη Μονή Ιβήρων, στο Άγιον Όρος

ΟΙ ΝΕΑΡΟΙ που τον έχουν επισκεφθεί στη Μονή Ιβήρων κάθονται μαζί του. Γελάνε,
κάνουν αστεία, του λένε τα δικά τους. Ένας μάλιστα τον καλεί και στον γάμο
του. Ο μοναχός Ιάκωβος, έτσι απαντάει με δυνατή φωνή και στο τηλέφωνο, είναι
στο «μαγαζί» της Μονής Ιβήρων. Πουλάει βιβλία, εικόνες και αντικείμενα που
φτιάχνουν οι μοναχοί.

Έφθασε στο Άγιον Όρος προερχόμενος από τη Γαλλία. Κάνει εύκολα φίλους, ενώ
συνηθίζει να εκφράζει τη δική του άποψη για το ποιος μπορεί να γίνει μοναχός.
Για τον πατέρα Ιάκωβο, η δοκιμασία στη ζωή είναι από τις πλέον σκληρές. Οι
ήρωες βρίσκονται έξω, γιατί έχουν να αντιμετωπίσουν πολλά προβλήματα, πολλές
προκλήσεις. Και αυτός καταλαβαίνει απόλυτα όσους παλεύουν για να επιβιώσουν.
Αυτά λέει και στα νέα παιδιά, που κάθονται συχνά στο γραφείο του και
κουβεντιάζουν για τα προβλήματά τους.

Στη Μονή Ιβήρων οι νέοι, καθώς και όλοι οι επισκέπτες, εκτός από την εικόνα
της Παναγίας της Δεξιοκρατούσας, έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν και με τον
ηγούμενο, πατέρα Βασίλειο που θεωρείται ένας από τους πλέον πνευματικούς
ανθρώπους του Αγίου Όρους.

Από τη Γαλλία έφθασε στο «ιερό βουνό», όπου ακολούθησε τη μοναχική ζωή. Είναι αυστηρός με τον εαυτό του. Και συχνά, ακούγεται να μιλάει για την «ευγλωττία της σιωπής»

ΕΙΝΑΙ από τους πλέον νεαρούς μοναχούς. Κατάγεται από τη Γαλλία. Ο πατέρας
Θεοτόκης είναι από αυτούς που επιμένουν ότι δεν πρέπει να μιλούν για τον εαυτό
τους. (Οι περισσότεροι νέοι μοναχοί αποφεύγουν να μιλούν. Συζητούν για την
αναζήτηση της αλήθειας, την προσευχή, την απόρριψη των περιττών, για τον
διαρκή αγώνα που θα τους φέρει κοντά στον λαό). Το ίδιο και ο Θεοτόκης, που
αποφεύγει να μιλάει.

Κάθε φορά που του ζητούν να μιλήσει για τη ζωή του, για την απόφασή του να
εγκαταλείψει τη χώρα του και να εγκατασταθεί στο Άγιον Όρος διηγείται την
ιστορία του Αγίου Αρσενίου, ο οποίος είχε τον δικό τρόπο επικοινωνίας με τους
πιστούς που έφθαναν ώς το κελί του. Τους έβλεπε χωρίς να τους μιλάει. Και όταν
τον ρωτούσαν γιατί, απαντούσε: «Αν από τη σιωπή μου δεν κατάλαβαν τίποτε, τότε
τι να τους πω». Το αναφέρει συχνά αυτό. Ο μοναχός πρέπει να ζει στη σιωπή.
Είναι απόλυτος σ’ αυτό.

Βγαίνει από το μοναστήρι μόνο για κάποιες δουλειές στη Θεσσαλονίκη. Τις
υπόλοιπες ημέρες περνάει όπως οι υπόλοιποι με νηστεία, προσευχή και συνεχή
μελέτη. Είναι αρκετά νέος και έχει ακόμη να μάθει πολλά».