3η ΚΑΡΤΑ Οι «εργολάβοι» της διαιτησίας

ΕΙΝΑΙ κοινό μυστικό ότι ο κλάδος της διαιτησίας στο ποδόσφαιρο που παίζεται
στην Ελλάδα νοσεί. Ακούγονται πολλά τα τελευταία χρόνια για διαιτητοπατέρες
και διαιτητές με ελαστική συνείδηση, οι οποίοι αδιαφορούν για την υγεία των
διοργανώσεων, μπλέκονται σε παρασκηνιακές υποθέσεις και μοναδικό τους μέλημα
είναι η αύξηση των περιουσιακών τους στοιχείων.

Υπάρχουν κάθε χρόνο πολλές καταγγελίες για παραβίαση των κανόνων ηθικής του
αθλητισμού από «δικαστές του δευτερολέπτου». Καταγγελίες που δύσκολα
αποδεικνύονται αληθινές, αφού οι παράνομες συναλλαγές γίνονται στα υπόγεια,
μακριά από τα φλας και τις κάμερες. Σ’ αυτές τις συναλλαγές της ντροπής δεν
εκδίδονται αποδείξεις από ταμειακές μηχανές.

Όλα αυτά αποθρασύνουν «εργολάβους» της διαιτησίας, οι οποίοι ασελγούν στο
σώμα του ποδοσφαίρου, ποδοπατούν την ιστορία συλλόγων και γράφουν στα παλιά
τους παπούτσια τους φιλάθλους.

Κατά καιρούς οι καταγγελίες απασχολούν την αθλητική δικαιοσύνη ή την
πειθαρχική επιτροπή της ΕΠΟ, αλλά ουδείς τιμωρείται, αφού ο νόμος απαιτεί
αποδεικτικά στοιχεία και όχι πιθανολόγηση.

Αλλά και όταν σωστοί διαιτητές καταγγέλλουν απόπειρα δωροδοκίας και βοηθούν
στη σύλληψη των ενόχων, αντί να βραβεύονται, τιμωρούνται. Το μήνυμα που έχει
δοθεί στους διαιτητές είναι σαφές: «Μην καταγγέλλετε, αν θέλετε να διατηρήσετε
τη θέση σας στους πίνακες».

Κοντά στα ξερά όμως καίγονται και τα χλωρά. Γιατί αδικούνται, και μάλιστα
σοβαρά, πολλά άξια στελέχη της διαιτησίας, όταν γίνεται αρνητική αναφορά
συνολικά στον κλάδο. Υπάρχουν και σωστοί διαιτητοπατέρες, οι οποίοι
πονοκεφαλιάζουν κάθε εβδομάδα για να ορίσουν αδέκαστους κριτές και να
βοηθήσουν το ποδόσφαιρο.

Όλοι συζητάνε για τους «εργολάβους» της διαιτησίας. Γιατί τους αφήνουν να
συνεχίζουν τη φθοροποιό δράση τους;.