Χαμόγελα στο γκέτο

Χθες ήταν μία ημέρα αλλιώτικη για τους Κούρδους της πλατείας Κουμουνδούρου.
Λες και δεν ήταν Τρίτη, αλλά Κυριακή, μία μικρή γιορτή για τους κουρδικής
καταγωγής πρόσφυγες από το Ιράκ. Χθες.

Πλατεία Κουμουνδούρου. Μία βρύση με παγωμένο νερό εξυπηρετεί τις βασικές ανάγκες των 800 Κούρδων προσφύγων

ΜΗΝΕΣ τώρα το σκηνικό με τα χαρτόσπιτα, τα καταλύματα μιας χρήσεως, τις
διάσπαρτες πλαστικές σακούλες με τα βρώμικα πανωφόρια, στέκει απαράλλαχτο.
Χθες το μεσημέρι, όμως, στα πρόσωπα της προσφυγιάς στάθηκε για λίγο η ελπίδα.
Λίγοι υπνόσακοι, μα περισσότερο η προσφορά ευαισθησίας του Ελληνικού
Καραβανιού Αλληλεγγύης, ήταν αρκετή για να τους κάνει να σκεφθούν ότι υπάρχουν
στην πλατεία Κουμουνδούρου και κυρίως ότι γίνονται ορατοί στα μάτια των
ανθρώπων της πόλης που τους φιλοξενεί.

Για αυτό χθες ο Ντάραλ, ο Σόρα, ο Ιμπραχίμ και τα άλλα παιδιά από τη
Σουλεϊμανία του Βορείου Ιρακ ήταν από νωρίς στο πόδι. Όταν υπάρχει λόγος,
ακόμη και οι ημέρες των προσφύγων της πλατείας Κουμουνδούρου κυλάνε
διαφορετικά, ακόμη και η ραθυμία που γεννά η ακινησία, η οποία λίγο ακόμη και
θα γίνει η δεύτερη φύση τους, μεταμορφώνεται σε εγρήγορση.

Έτσι, χθες αναζήτησαν στις σακούλες τα… καλά τους ρούχα, όσοι είχαν χρήματα
επισκέφθηκαν τα υπαίθρια κουρεία που έχουν στηθεί στην πλατεία ­ το κούρεμα
500 δραχμές το ξύρισμα 300 ­, πλύθηκαν με παγωμένο νερό και άρχισαν να
πηγαινοέρχονται με ένα ποτηράκι τσάι, που αγοράζουν έναντι 50 δραχμών από
τον… τσαγιέρη τους.

ΥΠΝΟΣΑΚΟΙ

Τα χαμόγελα. Ξαναγύρισαν στα πρόσωπα των Κούρδων προσφύγων της πλατείας Κουμουνδούρου. Οι υπνόσακοι που μοίρασε το Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης θα κάνουν την ζωή τους πιο υποφερτή

Περίμεναν να πάει η ώρα τρεις, να τους μοιράσει το Ελληνικό Καραβάνι
Αλληλεγγύης τους 200 υπνόσακους. Σφιχτά στα χέρια τους κρατούσαν το μαγικό
αριθμημένο χαρτάκι, με το οποίο θα αποκτούσαν επιτέλους… στέγη, με το οποίο
θα σταματούσαν να μαζεύουν από τους γύρω δρόμους χαρτόκουτα, με το οποίο θα
γίνει η νύχτα λιγότερο παγερή, με το οποίο θα επιβραδυνθούν οι δερματολογικές
παθήσεις που έχουν σκορπίσει ασθένειες.

Αυτό περίμενε και ο 27χρονος Καμάρα Αμπουλά Μοχάμεντ. «Περιμένω και εγώ να
πάρω σλίπινγκ μπαγκ. Είπαν ότι θα μας μοιράσουν 200, αλλά τώρα εδώ είμαστε 800
άτομα», λέει και δείχνει τα χέρια του. Οι πληγές που έχουν δημιουργηθεί από
τις δερματοπάθειες δεν λένε να κλείσουν. «Είναι πολλοί οι άρρωστοι, γεμίσαμε αρρώστιες».

ΣΤΑΒΛΙΣΜΟΣ

Ο σταβλισμός εκατοντάδων ψυχών στην καρδιά της Αθήνας δεν έχει προηγούμενο.
Περισσότερες από 800 σκληραγωγημένες ψυχές κάθε ηλικίας στοιβάχτηκαν στην
πλατεία Κουμουνδούρου, χωρίς ένα κατάλυμα, ένα μεροκάματο, ζώντας σε
περιβάλλον πιο δυσβάσταχτης ανέχειας από αυτό που ζούσαν στην αλύτρωτη πατρίδα
τους. Από εκεί δεν πέρασαν οι υποψήφιοι δήμαρχοι της Αθήνας, μόνο οι υδροφόρες
οι οποίες κατέβρεχαν τους απρόσκλητους εισβολείς, η παρουσία τους δεν
συζητήθηκε στα τηλε-προεκλογικά πάνελ των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών.

ΜΟΝΟ ΖΩΑ

Για την ζωή τους στην Κουμουνδούρου ο καθηγητής Αραβικών Ομάρ Οσμάν, ένας
μειλίχιος σαραντάρης που εκτελεί χρέη σιτιστή, έχει να πει μια κουβέντα. «Μόνο
ζώα μπορούν να την υποφέρουν, σίγουρα όχι άνθρωποι». Εγκαθιστώντας υποτυπώδεις
κανόνες μιας μικρής, οργανωμένης κοινωνίας, ο Όμαρ και οι άλλοι «οργανωτικοί»
παλεύουν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα. «Το φαγητό που μας μοιράζει η Εκκλησία
δεν φτάνει. Πολλές φορές δημιουργούνται φασαρίες, με το φαγητό, με το νερό, τι
να κάνουμε. Έτσι που είμαστε, είναι κατόρθωμα που τα βγάζουμε πέρα», προσθέτει
ο 23χρονος Ιμπραχίμ Ντασίρ. Στην Αθήνα βρίσκεται έναν χρόνο, διάστημα που του
επέτρεψε να μάθει να μιλάει την ελληνική γλώσσα και σήμερα να είναι ένας
πολύτιμος φίλος για όλους τους ομοεθνείς του.

ΑΝΕΡΓΟΙ

Μάχη ζωής. Ένα πιάτο ρύζι και λίγα φασόλια δια του δύο. Αύριο βλέπουμε

«Δεν μπορούν να βρουν δουλειά γιατί δεν μπορούν να μιλήσουν ελληνικά. Πώς να
συνεννοηθούν…», λέει ο Ιμπραχίμ. Η έλλειψη κάθε επικοινωνίας με τους
αρμόδιους κρατικούς και δημοτικούς φορείς έχει σηκώσει ένα αόρατο πλέγμα γύρω
από την πλατεία Κουμουνδούρου. Η παρουσία τους, ωστόσο, δεν γέννησε συμπτώματα
απροκάλυπτης ξενοφοβίας. Κάθε άλλο μάλιστα.

ΟΙ ΠΕΡΙΟΙΚΟΙ

Οι περίοικοι έχουν γίνει οι μοναδικοί πρεσβευτές τους στον έξω κόσμο. «Η
κατάσταση επιδεινώνεται ημέρα με την ημέρα. Το θέμα δεν είναι να τους
διώξουμε, αλλά να εγκατασταθούν κάπου οι άνθρωποι», λέει στα «ΝΕΑ» η κυρία
Βάσω Νικολακοπούλου, που έχει αναλάβει πρόεδρος της νεοσυσταθείσας
συντονιστικής επιτροπής των κατοίκων της πλατείας Κουμουνδούρου. Μέλημά τους
να κάνουν «γνωστό το πρόβλημα της υπαίθριας διαμονής των Κούρδων προσφύγων,
που αποτελεί μείζον κοινωνικό θέμα. Εμείς οι κάτοικοι της Κουμουνδούρου, του
Μεταξουργείου, του Ψυρή και του Κεραμεικού χαρακτηριζόμαστε με τα πλέον φιλικά
αισθήματα απέναντι στους δοκιμαζόμενους συνανθρώπους μας», τονίζουν και
επικρίνουν τις κρατικές και δημοτικές αρχές για αδιαφορία.

Από την πλευρά του Δήμου Αθηναίων τονιζόταν, χθες, ότι «το θέμα των Κούρδων
προσφύγων χειρίζεται αποκλειστικά η κυβέρνηση, προς την οποία έγιναν
επανειλημμένα διαβήματα για να προβεί στη λήψη άμεσων μέτρων». Λύσεις
υπάρχουν, πρόθεση δεν διαφαίνεται μέχρι σήμερα.

ΟΙ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

Η ώρα πήγε τρεις. Στην πλατεία Κουμουνδούρου οι νεαροί Κούρδοι σε συστοιχίες
περίμεναν έξω από τα γραφεία του Ελληνικού Καραβανιού Αλληλεγγύης το έναυσμα
των υπευθύνων. Η άφιξη του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ κ. Αλέκου Αλαβάνου, που μαζί
με τους συναδέλφους του Παρ. Αυγερινό και Παν. Λαμπρία είχαν τη σχετική
πρωτοβουλία, σκόρπισε χαμόγελα.

«Από τη μία η εξαθλίωση αυτών των ανθρώπων και από την άλλη η εξοικείωση των
πολιτών και η αδιαφορία των αρμοδίων μπροστά σε αυτή την κατάσταση, μάς
οδήγησαν στην πραγματοποίηση της σημερινής πρωτοβουλίας, η οποία αποτελεί
ελάχιστη συμβολή στο πλαίσιο της προσπάθειας που πρέπει να καταβάλουμε,
προκειμένου να δοθεί μία οριστική λύση σε αυτό το πρόβλημα», σημείωσε ο κ. Αλαβάνος.