[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ήταν εξαρχής σαφές. Το ερώτημα λοιπόν είναι τι πρόκειται να κάνει η
κυβέρνηση. «Ο πολιτικός που δεν αντέχει να είναι αντιδημοφιλής», έλεγε ο
Τσώρτσιλ, «χαραμίζει το ψωμί που τρώει». Κι επειδή ο κ. Σημίτης δεν είναι
χαραμοφάης, μπορούμε βασίμως να ελπίζουμε ότι οι βασικές κατευθύνσεις της
οικονομικής πολιτικής δεν θα αλλάξουν. Να αλλάξουν άλλωστε προς ποια
κατεύθυνση; Το μεγάλο παράδοξο αυτών των εκλογών ήταν ότι ουσιαστικά
εκδηλώθηκε μια (έντονη) αντίδραση των ψηφοφόρων προς την κυβερνητική πολιτική
χωρίς όμως κανείς, από κανένα άλλο κόμμα, να έχει να προτείνει κάποια
εναλλακτική πρόταση. Γι’ αυτό άλλωστε ακόμα κι όσοι καταψηφίζουν την κυβέρνηση
δεν τολμούν να πιστέψουν ότι θα χάσει και τις βουλευτικές εκλογές.

Δυστυχώς όλα αυτά δεν οδηγούν πουθενά. Γιατί βέβαια όσο καταστροφική θα ήταν
μια πολιτική στροφή 180 μοιρών άλλο τόσο βέβαιο είναι ότι το να αγνοηθεί το
«μήνυμα» των εκλογών μπορεί μεν να διασφαλίσει την είσοδο στην ΟΝΕ,
ταυτοχρόνως όμως εγγυάται την εκλογική ήττα το 2000. Προτιμότερο αυτό ­ Θα
πουν πολλοί ­ από το αντίστροφο: να επανεκλεγεί δηλαδή η κυβέρνηση και να
μείνουμε εκτός ΟΝΕ.

Επειδή όμως είναι περίπου σίγουρο ότι η κυβέρνηση θα επιχειρήσει και τα δύο,
το ερώτημα «τι αλλαγές θα κάνει;» παραμένει. Η πρόταση που τον τελευταίον
καιρό εμφανίζεται περίπου ως πανάκεια στο ΠΑΣΟΚ είναι το άνοιγμα στην
εσωκομματική αντιπολίτευση. Κατά την άποψη αυτή στις εκλογές η δυσαρέσκεια
εκδηλώθηκε από παραδοσιακούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που έχουν αποξενωθεί από την
παράταξή τους. Οι ψηφοφόροι αυτοί εκφράζονται, κατά τεκμήριο, από την
εσωκομματική αντιπολίτευση, κατά συνέπεια η επίτευξη συμφωνίας όλων των τάσεων
στο ΠΑΣΟΚ θα τους φέρει πίσω. Όπερ έδει δείξαι.

Κανείς φυσικά δεν μπορεί να αρνηθεί το αυτονόητο: καλύτερα ένα κόμμα ενωμένο
παρά διασπασμένο. Θα ήταν ωστόσο ασύγγνωστη αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι
αρκούν εσωκομματικοί χειρισμοί για να δοθεί απάντηση στη δυσαρέσκεια των
πολιτών. Το ερώτημα λοιπόν ξανάρχεται: τι μπορεί να κάνει η κυβέρνηση; Αν
θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, λίγα πράγματα ­ πέρα φυσικά από το να
επιχειρήσει να βελτιώσει την εικόνα και την αποτελεσματικότητά της. Και
ασφαλώς να ελπίζει ότι το 2000 οι ψηφοφόροι θα θεωρήσουν ότι ο κ. Σημίτης
εγγυάται καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον την εξυγίανση και τη σταθερότητα της
οικονομίας. Μια και το θίξαμε βέβαια και λίγη προσευχή να περάσει γρήγορα η
διεθνής οικονομική κρίση δεν θα έβλαπτε.