[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ της Ελλάδας να εκλεγεί στη θέση τού μη μόνιμου μέλους του
Συμβουλίου Ασφαλείας (Σ.Α.) του ΟΗΕ προκάλεσε διάφορα σχόλια τις τελευταίες
ημέρες. Η Ελλάδα συγκέντρωσε στη σχετική ψηφοφορία 87 ψήφους σε σύνολο 175. Ο
αριθμός των ψήφων δεν είναι ευκαταφρόνητος καθόλου. Ωστόσο είναι αδικαιολόγητη
η άποψη ότι η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να αναλάβει την προσπάθεια για την
κατάκτηση της θέσης αυτής ή ότι η προσπάθεια δεν ωφέλησε την Ελλάδα. Η
προσπάθεια που αναλήφθηκε οδήγησε σε μια στρατηγική επικοινωνίας, επαφών και
συναντήσεων με τις χώρες της υφηλίου που, εσφαλμένα, η Ελλάδα είχε παραμελήσει
στο παρελθόν.

Η στρατηγική αυτή επέτρεψε στην Ελλάδα να παρουσιάσει τις απόψεις και τα
συμφέροντά της, να δημιουργήσει δεσμούς και δίκτυο σχέσεων, γενικά να
επεκτείνει την επιρροή της. Επομένως, η προσπάθεια για την κατάκτηση της θέσης
στο Σ.Α. αφήνει ιδιαίτερα θετικές συνέπειες για τη μεγιστοποίηση των ελληνικών
συμφερόντων. Βεβαίως το γεγονός αυτό δεν εξαλείφει την απογοήτευση από τη μη
εκλογή στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Υπάρχει ωστόσο μια άλλη πτυχή γύρω από την προσπάθεια της Ελλάδας, που εγείρει
προβληματισμούς. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμφανίσθηκαν με δύο
διαφορετικές υποψηφιότητες για τη θέση του Συμβουλίου Ασφαλείας: την Ολλανδία
και την Ελλάδα. Και βεβαίως η Ολλανδία, ως χώρα με υψηλότερους οικονομικούς
πόρους και μέσα επιρροής, κέρδισε τη θέση.

Αλλά η Ένωση, η οποία φιλοδοξεί να διαδραματίσει σοβαρό ρόλο στο διεθνές
σύστημα και να αναπτύξει αξιόπιστη και αλληλέγγυη κοινή εξωτερική πολιτική,
δεν μπορεί να εμφανίζεται χωρίς κοινή θέση όταν η ομάδα των αφρικανικών χωρών,
π.χ., συμφωνεί σε κοινές υποψηφιότητες. Η εικόνα που παρουσιάζει η Ένωση είναι
επιεικώς θλιβερή, ιδιαίτερα καθώς υπάρχει το γεγονός των δύο κρατών (Γαλλία,
Βρετανία) στη θέση των μη μονίμων μελών του Σ.Α. Αλλά ακριβώς γι’ αυτό
επιβάλλεται η υιοθέτηση από την Ε.Ε. ενός, εκ περιτροπής, συστήματος
(rotation) για την ανάδειξη των μη μόνιμων μελών του Σ.Α. σε εφαρμογή και των
αρχών της «ενωσιακής αλληλεγγύης».

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.